Geachte redactie

Ontslag

Dat een adviseur van de algemene werkgeversorganisatie AWVN het opneemt voor handhaving van de preventieve toets is verstandig weerwerk tegen de kortzichtige visie van Kamp en Wientjes (O&D, 21 juni). Immers, behalve aan het stigmatiserende en traumatische effect van ontslag wordt in hun benadering voorbij gegaan aan de functie van wederkerige loyaliteit in een arbeidsverhouding.

Het belang hiervan kan niet genoeg benadrukt worden. Dat deze door een ruw en gemakkelijk 'quick gefikst' ontslag ernstige schade oploopt ligt voor de hand. Talloze verweren die ik las tijdens mijn bijna 10-jarig lidmaatschap namens werkgevers in een GAB-ontslagadviescommissie, bevestigen dit.

Terwijl het juist die reciprociteit in de relatie werkgever-werknemer is die voor beide partijen bijdraagt aan optimaal resultaat en rendement van de arbeid. Loon is weliswaar belangrijk en een motivator maar arbeidsvreugde gebaseerd op wederkerige loyaliteit door erkenning van elkaars waarde is minstens zo belangrijk. Loon is een soort vanzelfsprekendheid. Loonsverhoging heeft de werkingsduur tot het eerste nieuwe loonstrookje. Arbeidsvreugde werkt permanent.

Rob Riedijk, Eindhoven

Managers

Werkgevers in de ouderenzorg hebben zichzelf een loonsverhoging van 5.6 procent gegeven (Economie, 20 juni). Dat klopt niet hè? De échte baas in de zorg, dat zijn de mensen, die daarvoor elke maand hun verplichte premies betalen.

De 'baas' is degene die geld van anderen verdeelt nadat hij (meestal hij) zelf eerst een onfatsoenlijk grote hap heeft genomen en daarna roept, dat we 'met zijn allen moeten bezuinigen'.

Verplegen zonder manager, dat lukt wel, managen zonder verpleegkundigen, dat wordt een ramp. Als mijn hardwerkende, toegewijde maar helaas meestal té fatsoenlijke collega's eens wat vaker hun mond opendeden, zich beter organiseerden en zich bewuster zouden worden van wat we met z'n allen waard zijn én waartoe we gezamenlijk in staat zijn, dan kunnen we daadwerkelijk zulke 'bazen' niet meer als zodanig accepteren.

Mariska Jansen, Franeker

verpleegkundige (58)

Studentenkamers

Studentenkamers zijn flink duurder geworden (Ten Eerste, 19 juni). Op basis van een onderzoek van Kamernet (een commerciële kamerbemiddelingswebsite) concludeert de auteur dat studentenkamers 12,5 procent duurder zijn geworden; flink meer dan de inflatie.

Er is volgens het onderzoek echter ook sprake van een toename van het gemiddelde woonoppervlak van 3 m2. Laten we voor het gemak even aannemen dat het gemiddelde kameroppervlak gestegen is van 24 tot 27 m2 (wat me een redelijk ruim gemiddelde lijkt), dan is de stijging in kameroppervlak ook precies 12,5 procent (kameroppervlak heeft doorgaans een stevige invloed op de prijs).

Na compensatie voor kameroppervlak en inflatie zijn studentenkamers dan dus relatief goedkoper geworden. Helaas wordt niet vermeld of de samenstelling van het kameraanbod gelijk is gebleven. Want als er in het aanbod van de bemiddelingswebsite naar verhouding meer kamers in de binnensteden bij zijn gekomen, dan zou het ook logisch zijn dat de prijs stijgt. Tenslotte: het gaat om de prijsstijging van op een website aangeboden kamers. Je kunt je afvragen hoe representatief deze selectie is voor de gehele 'populatie' van studentenkamers. Dus hoezo duurder?

Jasper van Kuijk, Amsterdam

Concierges

Het wegbezuinigen van conciërges (Aleid Truijens, 20 juni) is niet alleen slecht voor de sfeer op school maar ook voor het klimaat. Zonder technisch ervaren handen en hoofden wordt het toch al zwakke binnenklimaat in schoolgebouwen nog beroerder.

Immers, dan krijgen leken het beheer over grote, professionele verwarmings- en luchtbehandelingsinstallaties. Dan wordt het te warm, benauwd of te koud maar zelden goed, met als gevolg slechtere leerprestaties.

Minstens even erg zijn de honderden miljoenen kubieke meters aardgas die zo verspild zullen worden. Dat gebeurt door bezuinigingen op onderhoud en opleidingen nu al. Dit zoveelste voorbeeld van top-down bezuinigen is als een vrachtwagen de weg op sturen met een chauffeur met bromfietsrijbewijs.

Martin Kroon, Leiden,

adviseur energiebesparing

Kinderloosheid

René Hoksbergen heeft een vooringenomen mening over ivf (O&D, 21 juni). Een goede wetenschapper baseert zich op feiten en niet op veronderstellingen. Hij neemt aan dat de meeste vrouwen hun kinderwens bewust te lang hebben uitgesteld.

Feit is dat de meeste mensen eerst jarenlang proberen om via de natuurlijke weg zwanger te worden. Vervolgens gaat er ook veel tijd zitten in het achterhalen van de oorzaak van de kinderloosheid. Voordat het scenario van ivf in beeld komt zijn er vaak jaren verstreken.

Henny Schrauwen-Dirkzwager, Rosmalen

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden