Geachte redactie

Statistiek

In mijn stuk over statistiek en man-vrouwverschillen (O&D, 31 januari) heb ik gezegd dat man-vrouwverschillen die statistisch significant zijn, groter zijn dan verschillen tussen mannen onderling en vrouwen onderling. Dit was onjuist.


Wat ik wilde zeggen was: statistische significantie brengt met zich mee dat je een gevonden verschil niet kunt wegwuiven als een toevallig gevolg van individuele verschillen tussen mensen. Maar dat neemt niet weg dat de verschillen binnen een groep nog steeds groter kunnen zijn dan de verschillen tussen de groepen. Dat geldt overigens niet alleen voor sekseverschillen, maar ook voor verschillen tussen andere groepen.


Roos Vonk, Nijmegen


Sigmund

Die is ons uit het hart gegrepen, de 'Sigmund' over psychiatrische diagnoses ('Het stempel dat iedereen opgedrukt krijgt', V, 10 februari) als ziekte van deze tijd. Het enige aardige aan deze ontwikkeling is dat straks 90 procent van de Nederlanders een diagnose heeft, waardoor die diagnosen volstrekt inhoudsloos en dus weer waardeloos worden. Dan kun je op een feestje lekker gaan kwartetten: mag ik van jou een posttraumatische stressstoornis met bipolaire aspecten? Dan heb ik voor jou adhd met borderlinetrekken. Dat gaat nog leuk worden.


S. van Thiel, Haren


Fatale gedachte

Het hoofd EU-studies van Clingendael Adriaan Schout laat ons eerst weten dat nationale parlementariërs de EU niet afdoende kunnen controleren (O&D 21 januari). En vervolgens is hij van mening dat het Europees Parlement er eigenlijk ook niet toe doet (O&D, 8 februari).


Zijn boodschap is kennelijk dat we Europa maar beter aan de regeringsleiders kunnen overlaten. Een fatale gedachte als we zien wat zij er de afgelopen jaren van hebben gemaakt. Ik hoop dat de parlementariërs, zowel nationaal als Europees, dit institutioneel doemdenken zullen negeren. En verder zou ik ervoor willen pleiten het debat te verleggen naar inhoudelijke politieke keuzen over zaken die er in Europa echt toe doen: werkgelegenheid, bijvoorbeeld, de aanpak van de crisis, de energievoorziening en de voedselveiligheid. Maak de verschillen tussen de partijen op dergelijke punten duidelijk, dan weet de kiezer wat te doen op 22 mei. Uiteindelijk begint daar toch de democratie.


Jos van Dijk, Utrecht


Meisjesbesnijdenis

Unicef krijgt kritiek dat zij te makkelijk zou accepteren dat er in sommige landen geen gegevens over meisjesbesnijdenis zijn (Ten eerste, 6 februari). Dat zou de onjuiste indruk kunnen wekken dat Unicef daarom geen actie onderneemt tegen deze praktijk en meisjes en vrouwen in die landen niet helpt.


Gedragsverandering bij dit delicate onderwerp is uitermate moeilijk te bewerkstelligen. In Irak kostte het Unicef vijf jaar lobbywerk om de nationale regering in stelling te brengen tegen genitale verminking. Wetgeving tegen besnijdenis is cruciaal om het gebruik te doen verminderen, maar daarvoor zijn data nodig: om hoeveel meisjes gaat het, waar vindt het plaats. Dat onderzoek is vorig jaar in Irak voor het eerst gedaan.


In Indonesië en Maleisië zijn we helaas nog niet zover. Ook daar is onderzoek nodig om de omvang van de praktijk onweerlegbaar aan te tonen. Gezien de omvang van de bevolking moeten zo'n tachtigduizend mensen worden geïnterviewd om representatieve data te krijgen.


Steun en initiatief van de regering zijn daarbij onontbeerlijk. Dat betekent overigens beslist niet dat Unicef afwacht tot de regering zover is. We werken met lokale vrouwengroepen om hun rechten en die van hun kinderen te versterken. We beklemtonen het belang van onderwijs voor meisjes bij lokale leiders. Dat legt al een belangrijke bodem om de besnijdenisriten te stoppen.


In landen als Nigeria en Irak heeft onze aanpak al tot een vermindering van meisjesbesnijdenis geleid. Maar er is nog een lange weg te gaan voor de praktijk overal zal zijn uitgebannen.


Jolijn van Haaren, Unicef Nederland


Roeien

Marnix Koolhaas vindt dat finaleloze meerkampen, zoals het allroundschaatsen, moeten worden afgeschaft, of in ieder geval moeten worden voorzien van finales per afstand (O&D, 6 februari). Bij andere snelheidssporten zoals roeien en kanoën zou het onbestaanbaar zijn.


Bij het roeien bestaat toch al sinds 1973 de Heineken Vierkamp, op dezelfde leest geschoeid als het schaatsen: vier afstanden, waarbij elke afstand wordt omgerekend naar de 250 meter. De laagste score is winnaar. Kom eens kijken in het vroege voorjaar langs de Amstel, als twee dagen lang achten en dubbelvieren strijden om de allroundtitel roeien.


Hans Hesseling, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden