Geachte redactie

Ongelukkig

Het rapport Naar een lerende economie van de WRR is enthousiast ontvangen in de Volkskrant (Commentaar, 6 november). Talentmanagement is het toverwoord. 3-jarigen moeten taalspelletjes gaan spelen en de wereld leren ontdekken (alsof peuters dat in een veilige omgeving niet zelf al doen). Nederland moet zich spiegelen aan Zuid-Korea, Finland, Singapore en de VS.


Ik wil daar graag een kanttekening bij plaatsen: twee van die landen, Singapore en de VS, worden nadrukkelijk genoemd als voorbeelden van hoe het niet moet in het invloedrijke boek Affluenza van de Britse psycholoog Oliver James. De reden? De bevolking is er erg gestrest, maakt belachelijk lange werkdagen, veel mensen zijn er ongelukkig over de forse inkomensongelijkheid en in Singapore was opvoeding met stokslagen nog steeds gebruikelijk toen James het rond 2006 bezocht.


Ik weet niet of we dat over moeten hebben voor een iets hogere plaats in de top-10 van de PISA-index.


Klaas Huijbregts, Utrecht


psycholoog


Angst en geweld in Tunesië

Ik wil graag reageren op het artikel 'Wij zijn islamistisch én pro-vrouw' (Buitenland, 4 november). De titel had moeten zijn: 'Wij zijn fundamentalistisch en antivrouw'.


Ik ben een Nederlander van Tunesische komaf. Ik ben niet gelovig, maar aanhanger van de vrije democratie en van gelijke rechten voor man en vrouw. Wat doet deze kennelijk talentvolle 'Nederlandse' Firdaous Ou-eslati in Tunesië? Verbazingwekkend is dat zij daar politiek bedrijft, terwijl ze in Leiden geboren en getogen is en er nog steeds woont. Heel vreemd! Ik adviseer haar om zich aan te sluiten bij een Nederlandse politieke partij.


Firdaous vertelt niet de waarheid. Zij zegt: de omwenteling was fantastisch, niet langer heerste de verstikkende onderdrukking van de dictatuur (van Ben Ali).


Ja ja, de omwenteling was fantastisch, maar Tunesië zit nu met de gebakken peren. Wat deze vrouw niet vertelt, is dat Tunesië in een spiraal van geweld en angst is beland: liquidaties van seculiere partijvoormannen, moordaanslagen op agenten, het onderdrukken van jonge moderne meisjes en hen lastig vallen vanwege hun westerse kleding, het intimideren en opsluiten van journalisten, ontvoeringen, geweld tegen burgers, aanslagen.


De salafisten (van de fundamentalistische partij Ennahda) hebben vrij spel en het volk is bang. Meisjes durven niet meer 's avonds de straat op. Toeristen hebben Tunesië de rug toegekeerd (zeker na de zelfmoordaanslag in Sousse aan het strand van Hotel Riadh Palms). Dit is funest voor de economie van het land. De reeds rampzalig hoge werkloosheid zal hierdoor alleen maar toenemen.


Vóór de revolutie ging het goed met Tunesië. Er was rust en veiligheid, en de economie draaide goed. In tegenstellig tot Firdaous ben ik niet optimistisch, althans niet wanneer Ennahda deel blijft nemen aan een regering in Tunesië. Ennahda is wel degelijk een wolf in schaapskleren. Gelukkig neemt deze regering binnenkort ontslag.


NF. Snoussi, Tilburg


Rabopas

Ik bankier sinds 1973 bij de Rabobank en zal dat blijven doen, ondanks het gesjoemel met Libor en Euribor. Ooit, ik weet niet meer wanneer, gold je Rabopas tevens volledig als museumjaarkaart. Toen werd het geleidelijk afgebouwd, van 100 naar 50 naar 0 procent. Ik veronderstel dat de afname van de regeling evenredig liep met de toename van de bonussen van de Rabobankiers.


Het zou de Rabobank als 'coöperatie' sieren als zij deze oude regeling van een 100 procent museumkaart voor hun leden in ere herstelt. Het verzacht het idee dat de winsten naar subversieve zaken en Rabobonzen gaan.


Rob Bitterlich, Gouda


Armoede

Zou Arnon Grunberg veel verstand van economie hebben? In zijn Voetnoot van 5 november postuleert de schrijver (zoals alle cynici een steunpilaar van de gevestigde orde): 'Kapitalisme bestrijdt armoede.' Het meest opvallende kenmerk van het kapitalisme is zijn ingebakken drang om zichzelf op te blazen. Zijn geschiedenis is een aaneenschakeling van perioden van ongebreidelde groei en van daarop volgende ineenstortingen. Het is de overheid die steeds tegen hoge kosten het systeem weer op de rails moet krijgen. In deze zin bestrijdt het kapitalisme vooral zichzelf.


Een geprotegeerd maar vrijgelaten kapitalisme leidt binnen de kortste keren tot meer dan buitensporige rijkdom voor een heel kleine groep, en bittere ellende voor de grote massa. De linkse beweging heeft altijd keihard gevochten om het systeem van zijn ergste asociale kanten te ontdoen.


Alleen daaraan hebben we het te danken dat de kapitalistische productiviteit deels ten goede komt aan verhoging van de levensstandaard van de grote massa.


Daan Brouwer, Amsterdam


auteur van het boek Waarom de mensen balen van de politiek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden