Geachte redactie

Schaliegas

Al een hele tijd wordt gediscussieerd en onderzoek gedaan naar de mogelijkheden voor schaliegaswinning in Nederland. Misschien kan de overheid het besluit over het wel of niet exploiteren van schaliegas het best zien in het licht van de uitspraak van een ervaringsdeskundige, de Shell-topman Peter Voser die in uw krant werd geciteerd (Ten eerste, 7 oktober).


Deze heeft in The Financial Times gezegd dat Shell het meeste spijt had van der investeringen van 17 miljard euro in schaliegaswinning in de VS, het land dat zulke grote economische voordelen van het gas zou hebben. Voser noemde het een 'gok' waarvan het nog onzeker is of die voldoende zal opleveren. In augustus moest Shell nog 1,8 miljard afboeken op de waarde van zijn schaliegasreserves in de VS.


Voser waarschuwde voor al te hoge verwachtingen van het winnen van schaliegas in andere landen. Het idee dat de in Amerika in zwang geraakte schaliegaswinning gemakkelijk naar andere landen kan worden verplaatst noemde hij 'gehypet'.


Hij vreest dat de vroege exploratiefase van de schaliegaswinning 'negatieve verrassingen' kan bevatten. Waarvan acte.


GER LEMMENS, VALKENBURG


Hypocrisie

'De burger is tot veel bereid, maar niet onder dwang' (Binnenland, 5 oktober). Het artikel is geschreven als bijdrage aan de discussie over de verzorgingsstaat in zijn huidige vorm.


In het artikel worden de implicaties van de Wet maatschappelijke ondersteuning belicht. De wet die beoogt dat Nederlanders weer zelf voor hun naasten gaan zorgen en steeds minder de overheid.


De vrees is dat de burger zijn medewerking aan de wet niet zal verlenen. Uit sociologisch onderzoek is namelijk gebleken dat de Nederlandse burger wel bereid is om te nemen, maar steeds minder om te geven.


Wij willen de lusten, maar niet de lasten. Geef ons een kleine overheid die ons onze gang laat gaan, maar wel wanneer wij dat willen. Willen we dat niet dan moet de overheid er zijn om ons te verzorgen en ook onze naasten.


Zoals een kind van 5 zichzelf groot genoeg vindt om laat op te blijven, maar te klein om zelf zijn bord met groenten leeg te eten, zo zijn wij liberaal zo het ons uitkomt.


De bijstandstrekker moet eigen initiatief tonen en niet aankloppen bij de overheid, maar voor het verzorgen van de ouder wordende buurvrouw moet de overheid niet bij de Nederlandse burger aankloppen. Daarvoor is hij nog veel te klein.


Het is de hypocrisie die liberalisme heet.


CHERRY ALMEIDA, AMSTERDAM


Verantwoordelijkheid

Steeds meer en steeds jongere mensen krijgen te maken met suikerziekte. Gezien de grote verstrengeling van diabetes met leefgewoonten en de ernstige sociale gevolgen hiervan (werk, gezin, relaties), is het de vraag of een strikt medische benadering van dit probleem wel de meest juiste is.


Deze benadering leidt te zeer tot medicaliseren en slaagt er niet in de maatschappelijke kant echt op te pakken. Kinderen worden steeds dikker, er wordt minder bewogen, drankgebruik onder jong en oud neemt toe.


De eigen verantwoordelijkheid van de burger wordt onvoldoende gebruikt in de aanpak; de mensen worden patiënt gemaakt, met sterk oplopende risico's en kosten als gevolg. Niet een dokter, maar een gezonde opvoeding en eigen verantwoordelijkheid worden hier vereist.


Waarom niet meer gebruikmaken van de eigen kracht van het gezin en het sociale netwerk? Een grondig ander idee, bij gezondheidsklachten niet meteen aan een dokter denken. Steun op eigen kracht.


Niet denken in termen van ziekte of medicijnen, maar wat kan je er zelf aan doen. We richten ons niet meer op wat je niet kan, maar wat je nog wel kan.


Als eerste stap zijn de gemeenten nu al hard op weg de kinder- en jeugdpsychiatrie onder hun bevoegdheid te brengen: de 'transitie van de Jeugdzorg'. Woensdag spreekt de Kamer daarover. Alle hulpverlening voor kinderen en jongeren, ook de kinder- en jeugdpsychiatrie, komt in januari 2015 in hun handen. Uit de medische hoek en uit de verzekerde zorg. Oplossen in de maatschappij is effectiever en goedkoper dan een medisch specialist. Ook ernstige problematiek wordt 'ontmedicaliseerd'.


Ik denk dat we nog veel grote stappen kunnen zetten: niet alleen de kinder- en jeugdpsychiatrie, maar ook suikerziekte, astma, hart- en vaatziekten. Hier valt voor gemeenten een wereld te winnen.


WIM SCHLOOZ, KINDER- EN JEUGDPSYCHIATER, VUGHT

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden