GEACHTE REDACTIE

In de berichtgeving van Ben de Graaf over het kort geding 'de Van Hanegems contra Marga van Praag' (de Volkskrant, 8 april), wordt met een denigrerende ondertoon gesproken over 'een stichting voor doven en blinden uit Hilversum, een dependance van Feyenoord', die eventueel het smartegeld zal ontvangen....

Doofblind

De bedoelde stichting is de Stichting Doof-Blinden in Bilthoven, hèt landelijk coördinatie-, consultatie- en voorlichtingspunt voor iedereen die persoonlijk of professioneel met doofblindheid in aanraking komt.

Sinds enkele jaren ontvangen wij regelmatig giften via Willem en Marianna van Hanegem. Deze giften stellen ons in staat het vrijwilligerswerk voor doofblinde mensen uit te voeren. Werk waarvoor geen structurele subsidie beschikbaar is, terwijl vierduizend Nederlandse doofblinde mensen alleen met de hulp van de ogen en oren van andere mensen uit hun isolement kunnen komen.

Als kleine zelfstandige stichting, met een subsidie van de overheid die nauwelijks voldoende is om de vaste lasten te dekken, zijn wij blij met mensen als de Van Hanegems. Zij spannen zich in geld los te peuteren van bedrijven die dat kunnen missen. Geld dat de mogelijkheid schept iets voor doofblinde mensen te doen.

BILTHOVEN Anneke Balder

Stichting Doof-Blinden

Solo

Dick Berts stelde in Forum van 6 april de verkwanseling van het Greenpeace-schip Solo aan het ministerie van Verkeer en Waterstaat aan de kaak, waarop Geert Drieman van Greenpeace Nederland een reactie schreef (Forum, 8 april).

In diezelfde krant verscheen ook een artikel over het aanstaande vertrek van de huidige directeur van Greenpeace Nederland, Hans van Rooy, naar Wijsmuller. Hieruit bleek dat het ministerie de Solo zal exploiteren in samenwerking met het consortium Smit Tak (de voormalige werkgever van Van Rooy), Wijsmuller (de aanstaande werkgever van Van Rooy) en ITC management.

Volgens Van Rooy 'een toevallige samenloop van omstandigheden'. Maar is dat juist?

In de reeds genoemde reactie van Drieman wordt namelijk opzettelijk een cruciaal feit volledig verdraaid. In zijn ijver om de verdiensten van de Solo voor Greenpeace te beschrijven, somt Drieman tal van Solo-activiteiten op. Onder meer schrijft hij: 'In 1992 volgden we het Japanse plutoniumschip Akatsuki Maru van Cherbourg tot Kaap de Goede Hoop.'

Dit is niet waar. Helaas betrof het niet de Solo, maar de veel langzamere Smit New York, eigendom van Smit Tak. Voor tienduizend gulden per dag besteedde Greenpeace deze actie uit aan een commercieel bedrijf. Dit schip kon de snelheid van het Japanse schip niet bijhouden, waardoor de actie strandde bij Durban en niet, zoals de bedoeling was, in Japan eindigde. Het moet voor Smit Tak een buitengewoon plezierige ervaring zijn geweest dat Greenpeace betaalde voor het transport van de Smit New York naar de Pacific, waar het schip andere opdrachten zou vervullen.

Dat de directeur een dergelijke kernactiviteit van Greenpeace uitbesteedt aan zijn voormalige werkgever, is zeker merkwaardig. Van Rooy heeft in de drieëneenhalf jaar dat hij voor Greenpeace werkte, meerdere malen Smit Tak ingehuurd; daarmee bewust de deur openhoudend voor zijn eventuele terugkeer. Dat is dan nu gebeurd.

De Solo, een prachtig en functioneel schip, gaat zonder enige risico-investering over in andere handen. Van Rooy's handen. Deze absurde transactie kon alleen plaatsvinden doordat Greenpeace Internationaal nooit de solistische aanschaf van het schip door Greenpeace Nederland heeft geaccepteerd. Daardoor is de kwaliteit van de Solo niet op haar waarde geschat.

Gelukkig denken het ministerie en het consortium daar anders over en kan de Solo een deel van het werk waarvoor zij is aangeschaft, blijven doen. Het neemt echter niet weg dat Greenpeace, toch al geteisterd door interne problemen, ook nog eens zijn onafhankelijke status in gevaar brengt.

En het is al helemaal onverstandig dat Greenpeace het publiek en zijn donateurs niet eerlijk wenst te informeren.

AMSTERDAM Ron van Huizen

ex-directeur Greenpeace Nederland

Pecunia

Nu de ecu-eenheden zijn vastgesteld, wordt het tijd met nieuwe namen te komen, ook voor de munten.

We moeten nu niet dezelfde fout maken als bij de lange en saaie reeks samenstellingen met 'euro-' (eurosize, euronorm, euronet). Laten onze founding fathers (de zogenoemde 'euro-pa's') nu eens aan de andere kant beginnen en de munt 'pecu' noemen (= Penny of the European Currency Unit), met een verwijzing naar pecunia. De woorden penning, Pfennig, penny en het Zweedse pengar complementeren de Romaanse afleidingen van pecunia, zodat iedereen tevreden kan zijn.

DEN HAAG Johan Nijhof

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden