Geachte redactie

Caribisch Nederland

In het artikel 'Nederland en de West: afstoten en omhelzen' (O&D, 16 december) suggereert Hans van der Jagt wisselende verhoudingen tussen Europees Nederland en Caribisch Nederland in de afgelopen eeuw. Zodra je honderd jaar cultuurgeschiedenis in een artikel wilt proppen, loop je het risico wat over het hoofd te zien. Van der Jagt doet dit ook door een van de belangrijkste episoden van de wereldgeschiedenis over het hoofd te zien: de Tweede Wereldoorlog.


De olieraffinaderijen in Caribisch Nederland voorzagen de geallieerden destijds van substantiële hoeveelheden brandstof. In Suriname, toen nog onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden, draaide de bauxietindustrie op volle toeren voor de productie van aluminium. De vraag naar aluminium steeg immers met de bouw van gevechtsvliegtuigen. Het is duidelijk dat Caribisch Nederland, ten behoeve van Europees Nederland, toen een zeer welkom en militair-strategisch onderdeel van het Koninkrijk der Nederlanden was. Wat voor plaats gaat dit stukje geschiedenis krijgen in het vieren van '200 Jaar Koninkrijk der Nederlanden'?


Arjan Linthorst, Meppel


Geld terug

De onterechte uitkering van 188 miljoen euro aan Amsterdamse bijstandontvangers zadelt het gemeentebestuur, naast fikse imagoschade (Ten eerste, 14 december) op met de uitdaging tot terugvordering. Het is maar zeer de vraag of het gaat lukken dit belastinggeld weer terug de staatskas in te krijgen.


Gemeenten zijn namelijk niet erg succesvol in het innen van lastige vorderingen bij inwoners en bedrijven. Enkele jaren geleden is een beknopt onderzoek gedaan naar oninbare vorderingen bij zeven gemeenten. Daaruit blijkt dat historisch gezien deze gemeenten hiervoor tussen de 86 euro en 162 euro per inwoner aan voorziening opnemen in de jaarrekening. Voor gemeenten als Rotterdam en Amsterdam gaat het dan om rond de 165 miljoen euro, Utrecht bijna 40 miljoen en het veel kleinere Veenendaal toch nog altijd ruim 4,5 miljoen euro. Het ontbreekt kennelijk aan politieke wil of ambtelijke competentie om achter deze invorderingen aan te gaan.


Eens in de zoveel jaar wordt daarom zo'n bedrag afgeschreven en begint de opbouw, van de nieuwe berg aan oninbare vorderingen, weer opnieuw.


Als je deze getallen extrapoleert naar alle gemeenten in Nederland kom je op een bedrag van 1,3 miljard euro wat de staatskas nog tegoed heeft van een groep wanbetalende burgers. De financiële situatie bij veel gemeenten is niet al te best, onder andere door verliesgevende grondposities. Om verhoging van lokale belastingen te voorkomen, kunnen lokale bestuurders deze onbetaalde rekeningen inzetten.


Verkoop de schuldportefeuille aan een incassobureau of schoon het bestand op, haal de kansrijke gevallen eruit en ga achter ons belastinggeld aan.


Olaf Stuger, Bussum, voorzitter Bond voor Belastingbetalers


Fossiele grondstoffen

Bjørn Lomborg, zelfverklaard 'milieuscepticus' wordt nauwelijks meer serieus genomen met zijn verhaal dat klimaatverandering geen groot probleem is. Dus gooit hij het over een andere boeg: fossiele brandstoffen zijn de oplossing voor het armoedeprobleem in ontwikkelingslanden (O&D, 16 december).


Terwijl zelfs Shell-topman Peter Voser (Economie, 12 december) inmiddels inziet dat de 'schaliegasrevolutie' een achterhaald idee is, denkt Lomborg dat de Derde Wereld ermee gered kan worden. Hij ziet daarbij over het hoofd dat vooral arme mensen lijden onder mondiale klimaatverandering, die vooral door het gebruik van fossiele brandstoffen wordt veroorzaakt. Juist in tropische landen, grotendeels afhankelijk van de landbouw, slaat klimaatverandering in de vorm van droogte, verwoestijning en extreem weer keihard toe.


Verder blijkt dat de gewone bevolking doorgaans ook economisch slechter af is na de ontdekking van fossiele reserves. Bijvoorbeeld in de olierijke Nigerdelta: daar leeft momenteel ruim 60 procent van de bevolking onder de armoedegrens, ruim twee keer zo veel als voor de ontdekking van de olie. De elite heeft zich verrijkt met de oliewinning, de straatarme bevolking betaalt slechts de lasten die ontstaan door grootschalige olievervuiling. Eindeloos doorgaan met oppompen en verbranden van fossiele brandstoffen is niet alleen vanuit milieuoogpunt een buitengewoon slecht idee, maar ook vanwege de internationale en intergenerationele rechtvaardigheid.


Geert Ritsema, campagneleider energie en grondstoffen,


Milieudefensie


Naar Sotsji

Het ziet ernaar uit dat de koning gewoon naar Sotsji gaat (Ten eerste, 17 december). Op de voorpagina van die dag staat een dramatische foto van een vader met een dood kind. Gedood door een van de vaten met dynamiet die president Assad in Syrië door helikopters op burgers laat gooien. In 2013 is het aantal doden de 120 duizend gepasseerd.


Inmiddels zijn 4 miljoen Syriërs in eigen land naar elders gevlucht. Nog eens 2 miljoen vluchtelingen naar de omringende landen. Terwijl zowat de hele wereld het geweld veroordeelt, steunt Rusland nog steeds het regime van Assad, houdt een een oplossing tegen en is vol enthousiasme bezig met de Winterspelen in Sotsji. Hebben wij dan geen oog meer voor dat drama in Syrië en sturen we een koning, minister of staatssecretaris? Nee dus.


René Husken, Kaatsheuvel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden