Geachte redactie

Stapel

Psycholoog J. Tan is boos en verontwaardigd (O&D, 30 november). Na een betoog waaruit beroepsmatige interesse in de geest van Diederik Stapel moet blijken (hoe is het toch mogelijk dat zelfs sociaal-psychologen liegen?), komt de aap uit de mouw.


Tan is niet verontwaardigd over de ongelooflijke situatie die het mogelijk heeft gemaakt dat al die artikelen gepubliceerd zijn zonder dat er een wetenschappelijke haan naar kraaide. Nee, Tan voelt mee met de reputatieschade van collegawetenschappers. Dat is verontrustender dan één fantast.


RACHEL CORNELISSEN, NIJMEGEN


Stapel (2)

De hele wereld is over hem heen gevallen en Leon de Winter is nog niet opgestaan om het voor hem op te nemen. In alle (on)bescheidenheid zal ik zijn rol overnemen.


Over je gedrag wil ik het niet meer hebben. Dat laat ik aan anderen over die er blijkbaar een satanisch genoegen in scheppen om barbertje te laten hangen. Mijn boosheid betreft meer de mensen die zich stil houden.


Immers, waar zijn jouw vakgenoten die jarenlang vol bewondering achter je aan hebben gelopen? Die hebben meegelift op jouw succes en dolgraag als co-auteur vermeld stonden boven een van je arikelen. Die je kritiekloos hebben gevolgd en nu jammeren dat ze slachtoffer zijn.


Waar zijn die vakgenoten die in populaire praatprogramma's goede sier hebben gemaakt met jouw onderzoeksresultaten en hun handen nu in onschuld wassen? Hoe is het eigenlijk met je vlotte, goedlachse, vrouwelijke collega die onzin uitkraamde over vleesetende nederlanders? Zij legt het allemaal op jouw bordje en gaat over tot de orde van de dag.


En laten we de journalisten niet vergeten. Jarenlang hebben ze alles wat je zei voor zoete koek geslikt en zelf nagelaten om grondig onderzoek te doen. Nu laten ze zich weer van hun kritische kant horen en zetten hun tanden in een makkelijke prooi.


Wetenschappelijke tijdschriften houden zich wijselijk stil. Het is ook gênant natuurlijk. Eerst wil je graag een 'Stapeltje' in je collectie en dan moet je toegeven dat je zelf niet goed hebt opgelet. De druiven zijn zuur en wat is gemakkelijker dan je pijlen eenzijdig te richten op de dader.


MICHIEL JONGSMA, GRONINGEN


Topsalarissen

Het Koninklijk Concertgebouworkest heeft samen met het Concertgebouw 20 duizend vrienden. Met zijn allen leggen zij elk jaar een paar zuur verdiende tientjes opzij om het orkest te laten voortbestaan en het af en toe een instrument te laten kopen voor een onderbetaalde musicus.


De directeur van dat orkest, de heer Jan Raes, verdient 265 duizend euro per jaar (Economie, 30 november). Dat is waarschijnlijk vijf of tien keer zoveel als de meesten van die vrienden. Hij is met zijn inkomen een van de best betaalde functionarissen uit de hele Nederlandse culturele sector. Zijn die 'vrienden' soms gek?


REINJAN MULDER, AMSTERDAM


Topsalarissen (2)

Oud-Shell-topman Jeroen van der Veer vindt dat de topsalarissen met de balkenendenorm te laag worden vastgesteld (Ten eerste, 30 november). Goede mensen zijn niet te krijgen voor dat geld. Dat zou betekenen dat Nederland al jaren door inferieure minister-presidenten wordt bestuurd en de financiële sector al jaren steeds beter bestuurd wordt, want de salarissen zijn daar torenhoog.


Ik vind dat de minister-presidenten het een stuk beter hebben gedaan dan de topmannen die zoveel geld opgestreken hebben en mede de financiële crisis veroorzaakt hebben. Met geld als motief voor bepaald werk worden juist mensen met inhalige eigenschappen geselecteerd die de boel voor eigen gewin lekker laten barsten. Dat hebben wij juist niet nodig bij de overheid en semi-overheid. Nergens eigenlijk.


NICO DE BRUIJN, AMSTERDAM


Opstaan

Het TV-recept is simpel en uitstekend verwoord door Jean-Pierre Geelen (V, 29 november). 'De AVRO trok ten strijde, met het welbekende leger BN'ers in het gelid', schrijft Geelen. En: 'Weer een historische avondje opstaan. Ik heb hem helemaal uitgezeten.' De goden zij gedankt voor een recensent die doorziet wat wij allemaal voorgeschoteld krijgen op televisie.


Als kankerpatiënt beoordeel ik het tenenkrommende gala van Sta op tegen kanker ook als je reinste volksverlakkerij. Alsof je door op te staan en geld voor onderzoek te geven dit lot, wat een ieder kan overkomen, zou kunnen keren. Let wel ik ben niet tegen fondsenwerving en zeker niet tegen die van en voor de kankerbestrijding. Maar deze aflaatcultuur mag aan mij voorbij gaan.


JAN VOS, KANKERPATIëNT, ROTTERDAM


Zeespiegel

De zeespiegel stijgt veel sneller dan eerder werd voorspeld (Ten eerste, 30 november). Het aantal werklozen ook. De Rotterdamse wethouder Marco Florijn komt in dezelfde krant met creatieve oplossingen om ze aan het werk te krijgen. Hier nog een: laat werklozen dijken ophogen. En dan niet zoals bij de werkverschaffingsprojecten in de jaren dertig zonder aanzien des persoons, maar alleen zij die willen en ertoe in staat zijn. Het lijkt me dat veel mensen bereid zullen zijn de schouders eronder te zetten in het belang van Nederland.


WINE BALJET, ALMERE


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.