GEACHTE REDACTIE

Gül (1)

Grappig dat Geert Wilders het woord 'Koerdenmepper' in de mond neemt. Ik begrijp dus dat Wilders zich inzet voor de rechten van de Koerden. Generaal pardonnetje in de maak zou ik zeggen!


Geldermalsen


Gül (2)

Al twee maanden lang in het Catshuis dagelijks samen met Wilders kabinetsbeleid zitten maken, en tegen president Gül en de rest van Europa maar volhouden dat de PVV niks met dit kabinet te maken heeft. Hoe geloofwaardig kun je zijn?


Elp


Gül (3)

Bij de welkomstceremonie op de Dam staat naast de Turkse president Gül en zijn echtgenote, onze premier Rutte. Dat onze premier daar alleen staat zonder partner begrijpen wij, maar dat hij er zo slecht gekleed staat is niet te begrijpen.


Het is gênant als je bij een staatsbezoek zo'n slecht zittend kostuum draagt, waar de vele kreukels duidelijk zichtbaar zijn (Binnenland, 18 april, foto's staatsbezoek).


Dat na weken van onderhandelen in het Catshuis je pak er zo uit gaat zien weet iedereen, maar onze premier niet. Misschien verstandig als hij zich laat adviseren door een goede herenmodezaak. Zonder vrouw aan je zijde kun je er toch goed gekleed uitzien.


Breda


Robert M.

Het hoofdredactioneel commentaar over de zaak tegen Robert M. van Sander van Walsum (O&D, 18 april) verbaast mij enigszins. De stelling dat als de rechters hun rol in de strafrechtpleging kennen, er geen enkele reden voor verontwaardiging is, wekt de suggestie dat 'rolvaste' rechters (dus?) de door de advocaten gevoerde verweren moeten afwijzen.


Het is echter niet de taak van een rechter, noch van een advocaat, om rolvast te zijn op de wijze die de Volkskrant lijkt voor te staan. Er is geen sprake van een toneelstuk. Als de door Anker en Van der Goot gevoerde verweren feitelijk en juridisch handen en voeten hebben, bestaat de kans dat een rechter die verweren moet honoreren. Aan de andere kant: als het juridisch kader zeer mager is en het verweer in feite kansloos, dient een zichzelf respecterende advocaat zich af te vragen of hij een dergelijk verweer, zeker in een zaak als deze, wel moet voeren. Overigens wil ik mij zelf niet aanmatigen daarover een oordeel te kunnen vellen.


Groningen (advocaat)


Villa

Hette Wassenaar (O&D, 18 april) is van mening dat we Willem-Alexander en Máxima moeten respecteren in hun keuze van besteding van hun salaris. Omdat het salaris in dit geval door de Nederlandse burgers wordt opgebracht, ben ik van mening dat het het kroonprinselijk paar zou sieren als ze de burgers zouden laten delen in hun geluk.


Aangezien de familie waarschijnlijk drie weken per jaar in het vakantiehuis zal bivakkeren, wil ik hun de suggestie doen het huis de rest van het jaar open te stellen voor (geestelijk) gehandicapte medemensen, kinderen van bijstandsmoeders en alle andere die zich in deze tijd van crisis geen vakantie kunnen permitteren.


Amsterdam


Medisch gesjoemel

Bij wetenschappelijk onderzoek wordt argwaan gewekt als de resultaten te mooi zijn om waar te zijn. Zo vergaat het ons ook bij het lezen van het artikel '1 op de 7 artsen ziet weleens gesjoemel' (Binnenland, 12 april) gebaseerd op een enquête van artsentijdschrift Medisch Contact. 15 procent van de artsen zegt 'van nabij' te hebben gezien 'dat wetenschappelijke resultaten werden verzonnen'.


Aangezien 82 procent van de respondenten (de helft deed trouwens niet mee) niet gepromoveerd is, en driekwart niet wetenschappelijk werkzaam is, behoren zij tot een groep artsen die ten hoogste één keer echt zelf heeft meegedaan aan wetenschappelijk onderzoek - als student of arts-assistent. Dat houdt in dat het dan telkens bij deze eerste keer al raak was. Zo erg kan het niet zijn. Uit internationaal onderzoek blijkt dat ruim 12 procent van de beroepswetenschappers collega's verdachten van het verzinnen van data. Het gaat om enquêtes onder wetenschappers die met veel andere wetenschappers in contact zijn gekomen. De kans dat zij ooit een collega hebben verdacht van het verzinnen van data wordt daardoor uiteraard hoger.


Maar er is nog een fenomeen. Heel veel mensen kunnen 'van nabij' iets ernstigs meemaken dat toch heel zeldzaam is. Stel dat bij een voetbalwedstrijd van een jeugdclub één jongetje een hartstilstand krijgt.


Dat is een gebeurtenis die zowat even zeldzaam is als een blikseminslag. Echter, bij de club voetballen 550 kinderen. Daar zijn dus 1.100 ouders, en nog een heel aantal meer vrijwilligers, scheidsrechters, trainers e.d. bij betrokken. Stel dat Medisch Contact geïnteresseerd raakt in de gevaren van sport voor kinderen met nog niet-erkende hartafwijkingen, en ouders enquêteert bij de vereniging (en ook bij de uitspelende vereniging), dan vermoeden wij dat een zeer hoog percentage zal zeggen weleens een ernstige cardiale acute gebeurtenis bij een kind te hebben meegemaakt: vermoedelijk heeft 10 procent het gezien, en zal bijna iedereen er van weten.


Even toegepast op fraude: als men anno 2012 aan hoogleraren sociale psychologie zou vragen of zij 'van nabij' een collega kennen die ooit gegevens heeft gefabriceerd, dan is het antwoord op dit ogenblik vermoedelijk 100 procent. De bevindingen zijn dan ook te beschouwen als een rare uitbijter in het onderzoek naar fraude; net iets te extreem om waar te zijn.


beiden hoogleraar klinische epidemiologie, LUMC


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden