Geachte redactie

Psycholance

Goed nieuws voor verwarde personen: de 'psycholance' gaat hen vervoeren (Binnenland, 30 januari). Grote vraag is: waarheen? Het overheidsbeleid inzake psychiatrische behandeling is erop gericht verwarde personen in hun eigen omgeving op te vangen en het aantal bedden drastisch te verminderen.


J.G.F. Tabeling, psychiater, GGZ Duinenbollenstreek


Weekers

Staatssecretaris Weekers stond op het punt onder curatele gesteld te worden. Dat was gebaseerd op meerdere blijken van incompetentie gedurende langere tijd. Vervolgens wordt Weekers op de meest eervolle wijze ontslag verleend. Wat is dat voor hypocrisie? Je hoeft hem bij het ontslag niet verder af te branden, maar het is ongepast om deze brekebeen zo te eren ten opzichte van mensen die goed presteren en met dezelfde eer ontslag wordt verleend. Gewoon ontslag verlenen, punt.


Albert Knop, Hoorn


Topadviseur

NS en ProRail huren een topadviseur in. Die komt tot de conclusie dat de scheiding tussen ProRail en NS ongedaan gemaakt zou moeten worden. NS en ProRail verbieden hem deze conclusie in het onderzoeksverslag op te nemen (Ten eerste, 30 januari).


Maar Jaap Bierman was toch een onafhankelijk topadviseur. Nee, dus.


Hij wordt betaald door de twee bedrijven, en dus bepalen NS en ProRail welke bevindingen op papier komen. Voor geld doet en laat hij alles. Het onderzoek en de daarop volgende doofpot worden betaald met het geld van mede mijn treinkaartjes. Ik begrijp dat ik voorlopig nog mijn eigen vertragingen financier.


Paul Steijnen, Utrecht


Minder werken

Ik heb genoten van de drie verhalen in de Volkskrant die mooi met elkaar verband houden. Over de verhoging van de ziektekostenpremie met 20 procent in 2015 (Ten eerste, 29 januari), de analyse over de arbeidsmarkt (Economie, 29 januari), waaruit duidelijk wordt dat sterke groei van de werkgelegenheid droomdenken is, en tot slot een pleidooi van Inge Varekamp op O&D voor een kortere werkweek en dus ook een lager inkomen. Wat is het verband? De uitstoot van arbeid gaat ertoe leiden dat 80 procent van de beroepsbevolking overbelast is. Steeds hogere eisen, met minder mensen steeds meer moeten doen. Ziek worden, overspannenheid en burn-outs zijn het gevolg. Minister Asscher gaat stress, beroepsziekte nummer-1, niet voor niets bestrijden met een plan van aanpak voor de komende vier jaar. Maar ook krijgt zo'n 20 procent van de werkwillenden geen kans om aan de slag te komen. Voor zowel jongeren als ouderen is dat eveneens een ziekmakend probleem.


De tijd is gekomen om de discussie over herverdeling van arbeid eens écht te gaan voeren. Lastig, maar ook beloftevol. Want stel je voor dat ik minder ga werken, waardoor mijn kinderen aan de slag kunnen. En stel je voor dat ik dertig uur in plaats van veertig uur kan werken, waardoor ik meer tijd heb voor mijzelf, meer energie over heb, me gezond voel en echt de tijd heb om mijn ouders of anderen een handje te helpen.


Voor heel veel mensen is het nu hollen en vliegen om alle ballen in de lucht te houden. Dat is een zwaar en ongezond leven en leidt tot torenhoge ziektekosten en maatschappelijke kosten. Wie durft de discussie aan over een nieuwe balans tussen tijd en geld?


Simon Bontekoning, Weesp


Eigen risico

Door de invoering van het eigen risico in de zorg vanaf 2008 zijn mensen zich ervan bewust dat zorg geld kost. De invoering ervan heeft gewerkt als remmer op ongebreideld bezoek aan ziekenhuizen en (para)medici. Nu de hoogte van het eigen risico schoksgewijs is verhoogd naar 360 euro voor 2014 schiet het zijn doel voorbij. Een verdere verhoging naar 400 euro ligt in het verschiet (Economie, 30 januari). In mijn praktijk voor logo- pedie is één van de eerste vragen die patiënten nu stellen nadat is gebleken dat er een behandeling nodig is: wat moet ik betalen?


Steeds meer patiënten met bijvoorbeeld afasie, hyperventilatie, slik- of stemklachten zien af van verdere behandeling. In mijn praktijk, maar ook in de landelijke cijfers gaat het om 20 procent.


Die hogere eigen bijdrage leidt tot een tweedeling in de zorg: zij die het wel kunnen betalen en zij die het niet (meer) kunnen betalen. Dat vind ik ongewenst.


Bauke Leijenaar, Meppel

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden