Geachte redactie

Op de opiniepagina van 29 september schrijft Axel Hagedorn over het integratiedebat in Duitsland. Een belangrijk verschil met de discussie in Nederland zou zijn dat de kritiek op het integratiebeleid in Duitsland niet gepaard hoeft te gaan met fundamentele kritiek op de islam....

Dat lijkt me sterk. Houdt de Duitser niet van vrijheid van meningsuiting en tolerantie? Als deze aspecten van de veranderde samenleving, die sterk samenhangen met de (interpretatie van) de islam, buiten de discussie blijven, dan wordt het een schijndebat.

P. van Hugten, Deurne

Kwetsbaar
Met interesse heb ik het artikel gelezen ‘Verzorg geesteszieke patiënt thuis’ (Ten Eerste, 23 september). Er zal zeker een categorie psychiatrische patiënten zijn die hierbij baat heeft. Gemakshalve noem ik hen maar de light versie.

In mijn optiek wordt de zaak in dit artikel eenzijdig belicht. Twee geïnterviewden steken de loftrompet over de zorg thuis. Een citaat van de heer Remmers van Veldhuizen, voormalig directeur zorgontwikkeling van de GGZ Noord-Holland Noord, slaat werkelijk alles. Hij bagatelliseert de thuissituatie van een psychiatrische patiënt behoorlijk.

Mijn 25-jarige dochter lijdt aan schizofrenie en is verslaafd aan speed. Ook zij woont zelfstandig, al moet je niet vragen hoe. Was het maar zo simpel dat ik slechts het toilet van mijn dochter af en toe boen, zoals Van Veldhuizen oppert. Bij haar moet een gespecialiseerd ontsmettingsteam komen, wil het weer leefbaar worden. Tot nu toe weigert zij dit onder het mom dat dit iets voor bejaarden is. Familie scheldt ze compleet stijf.

Ik vraag me in alle gemoedsrust af of we in Nederland straks zo ver afzakken dat een bezuinigingsmaatregel als wondermiddel wordt gezien ten koste van de meest kwetsbare mensen in onze samenleving die nauwelijks ziekte-inzicht hebben en veroordeeld worden tot een zwalkend bestaan omdat wonen (lees: integreren in een reguliere woonwijk) te hoog is gegrepen.

Nederland creëert zijn eigen daklozen. Hoezo bezuinigen? Overlast, verloedering en criminaliteit worden in de hand gewerkt. Mijn dochter staat iedere dag op de rol van bespreking bij het veel geroemde FACT-team en krijgt dagelijks bezoek (als ze al open wil doen) van een overigens zeer betrokken casemanager van de GGZ.

Enige weken geleden is alle geluidsapparatuur in beslag genomen vanwege aanhoudende geluidsoverlast. De buren dreigden het heft in eigen hand te nemen. Alle geluidsapparatuur in beslag nemen is echter zoiets als een groot kind straffen dat iets fout heeft gedaan. Het is slechts een repressieve maatregel om escalatie te voorkomen.

Mijn dochter bezorgt echter nog steeds overlast door schreeuwen, zingen en dansen tot diep in de nacht. Ze is bij vlagen psychotisch. Ook een door haar geredde hond blaft de longen uit z’n lijf en krijgt niet de zorg die hij nodig heeft. En dan heb ik het nog niet over de stankoverlast.

Ik ben ervan overtuigd dat uiteindelijk een opname voor mijn dochter aanzienlijk langer zal duren dan wanneer er tijdig zou zijn ingegrepen. De tijd van de instellingen ver weg in de bossen moet zeker niet terugkeren. Ik droom van fatsoenlijke woonvormen waarin mijn dochter met mensen zoals zij een eigen huishouding kan voeren, met toezicht en zorg in de nabijheid.

Ik zie het als een gemiste kans dat deze kant van de medaille niet wordt belicht.

Geertje Paaij, Hoorn

Vergeten
De Israëlische ambassadeur schrijft (Geachte Redactie, 29 september) in reactie op de column van correspondent Rolf Bos (Buitenland, 28 september) over de VN en ‘de discriminatoire manier waarop de organisatie Israël heeft behandeld sinds de start van haar VN-lidmaatschap in 1949’.

De ambassadeur vergeet dat Israël als enige land op deze aardbol tot stand kwam op basis van een VN-daad in 1947, de bij Palestijnen beruchte verdelingsresolutie van 29 november 1947 (Algemene Vergadering). Berucht, omdat deze resolutie ging over opsplitsing van Palestina op basis van etniciteit/religie. Deze discriminatie was nu net het recept voor eeuwigdurende ‘ellende’, primair voor de Palestijnen.

De ambassadeur vergeet ook dat Israël in 1949 voorwaardelijk tot de VN werd toegelaten, op onder andere de voorwaarde dat Israël de Palestijnse vluchtelingen zou laten terugkeren conform een VN-resolutie die nauw verband houdt met de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens uit 1948.

De vervolgaandacht (bibliotheken vol met VN-resoluties en -rapporten) vanuit de VN kan dan toch niemand verbazen, behalve dan kennelijk de ambassadeur.

Wim Lankamp, Delft voorzitter Nederlands Palestina Komitee

Poets
Graag wil ik als oud-presentator van het candid cameraprogramma Poets, Jean-Pierre Geelen wijzen op een klein foutje in zijn rubriek van vandaag (Media & Mensen, 29 september). De grap met de goudvis in de slagerswinkel werd niet uitgehaald door Cherry Duyns, maar door Harko Kokmeijer.

Fred Oster, Amsterdam

Poets II
Ook Jean-Pierre Geelens geheugen laat hem in de steek, wanneer hij in zijn recensie beweert dat Cherry Duyns in een scène van Poets een greep in een goudvissenkom deed. Dat was Duyns helemaal niet, maar G. L. van Lennep. ‘Het geheugen omtrent het eigen erfgoed op tv schiet nog wel eens tekort‘, schrijft de tv-recensent dan ook parmantig. Inderdaad meneer Geelen, en ga u schamen.

Jeroen van der Schaal, Amersfoort

Bananasplit
Hoe zou het toch komen dat NPO-voorzitter Hagoort ineens met bezuinigingsplannen komt (Opinie & Debat, 28 september)?

Ik heb me al een decennium lang afgevraagd wat programma’s als Bananasplit en Wie van de Drie in het publieke omroepbestel doen. Er zijn trouwens nog veel meer programma’s waarvan ik me afvraag of het gerechtvaardigd is dat ik daar als belastingbetaler aan meebetaal.

Wie had ooit gedacht dat de dreiging van de PVV ertoe zou leiden dat er eindelijk een echt publieke omroep komt, vrij van reclame en amusementsshit en met alleen VPRO-achtige programma’s met wellicht lage kijkcijfers, maar in iedere geval hoge waarderingscijfers?

Paul ter Heyne, Pobla de Vallbona (Spanje)

Goede zorg
Volgens zorgverzekeraar CZ zijn er maar liefst zestig ziekenhuizen die matig presteren (Economie, 28 september).

Misschien een idee voor het volgende kabinet om het salaris van de duizenden veelverdieners (boven de Balkenendenorm) die in deze ziekenhuizen werkzaam zijn, te matigen overeenkomstig hun prestaties.

Dat goede zorg ook mogelijk is, bewijzen immers 23 andere ziekenhuizen.

R. Degens, Haaften

Nieuw kabinet
Naar bed, naar bed, zei Duimelot. Eerst nog wat eten, zei Likkepot. Waar zal ik 't halen? zei Langejan. Uit grootmoeders kastje, zei Ringeling. Dat zal ik verklappen, zei ’t Kleine Ding.

We houden ons hart vast.

Els Rademaker Vos, Zwolle

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden