GEACHTE REDACTIE

Het artikel over S.R. de Miranda (de Volkskrant, 18 april) heeft mij bijzonder goed gedaan. Als oude sociaal-democraat (bijna 81) zag ik in gedachten de kleine, energieke wethouder op het podium staan....

De Miranda

Dat hij onder zijn vrienden dr Wiardi Beckman telde, is best te begrijpen, maar dat die Wiardi ooit voorzitter van de partij is geweest, is beslist niet waar. Dat voorrecht had Koos Vorrink tot in 1940 toe. Nou ja, vergissen is menselijk, maar wat Nora Salomons beweerde voel ik als een verwijt, om niet te zeggen als een belediging.

Ik behoorde niet tot de 'hogere' regionen in de partij maar dat er sprake zou zijn van een 'latent antisemitisme' daar heb ik als gewoon lid van verschillende partijafdelingen nooit iets van gemerkt. Wel heb ik gecolporteerd met 'Vrijheid Arbeid Brood', een zeer fel geschrift tegen communisme en fascisme. Wel herinner ik mij de felle tekeningen in 'De Notenkraker'. De AJC verzorgde een brochure 'De Noodklok Luidt'. Ik denk aan de demonstraties in stadion en zaal. Ik denk aan de lekenspelen die wij opvoerden waarin 'De Veensoldaten' hun rol speelden. Ik denk aan de toespraken op onze Pinksterfeesten.

Als joodse wethouders herinner ik mij natuurlijk De Miranda, Ed Polak en de wethouder voor de kunst en onderwijs Eli Boekman. Zo diep zat bij mij het 'latente antisemitisme' dat ik niet eens weet of de vierde wethouder G. van den Bergh ook een jood was.

Waar De Miranda mij het recept voor de liefde voor Amsterdam heeft gegeven, heb ik mijn boekje 'Zestien Wandelingen door Amsterdam' aan hem opgedragen.

AMSTERDAM J. Weggelaar

Succesrijk

Als ik het postkankoor wil betreden, komt me een stel tegemoet waarvan de man een invalidewagentje duwt. Ik treed een weinig terug om ze door te laten. De vrijgekomen ruimte wordt bruusk ingenomen door een pufferige dertiger met zaktelefoon. Het oudere echtpaar deinst achteruit.

Als ik de zakendodo kort nadien aanspreek op zijn gedrag voegt hij mij toe: Wie wat wil bereiken in het leven moet haast maken.

Pafmans heeft gelijk en ik wil ook wel eens succes. Ik heb nu reeds een bejaarde invalide in een vijver geduwd en van een ander de banden lekgeprikt. Ik voel dat het succes er aan zit te komen. Heerlijk vooruitzicht te worden opgenomen in de sociale kringen van succesrijke zakenlieden.

MAARSSENMax Schulte

Absurditeit

Erik Jan Zürcher schrijft over de mogelijkheid voor Europa om Turkije te laten toetreden (de Volkskrant, 21 april). Grenzen afbakenen zou leiden tot absurditeiten. Zo zou het een absurditeit zijn om Turkije uit te sluiten, terwijl Sicilië ook deel ervan uitmaakt. Immers, de Siciliaanse boer woont in een wereld 'met vrouwensegregatie, bloedwraak en bijgeloof'.

Ik vraag me af of Zürcher ooit op Sicilië is geweest en zo ja, in welke eeuw. Misschien kan hij via de beide universiteiten, waar hij heel geleerd werkzaam is, een studie doen naar de moderne Siciliaanse samenleving, zodat wij van zijn absurditeiten in het vervolg verschoond blijven.

ROTTERDAM Enza Adèr-Profita

dochter van Siciliaanse boer

Rembrandt

Volgens prof. dr. E. van de Wetering (Geachte redactie, 21 april) zou Rembrandt zich op het Keulse zelfportret hebben afgebeeld als de lachende Zeuxis. Rembrandt zou hiermee zijn gram gehaald hebben op het classicistische schoonheidsideaal. Het voorbeeld van de classicisten, Zeuxis, portretteerde namelijk op latere leeftijd niet de ideale vrouw, maar een lelijk oud besje.

Van de Wetering vergeet echter de anekdote helemaal af te vertellen, want Zeuxis schiet tijdens het schilderen in een zodanige lach dat hij stikt en dood neervalt. Rembrandts stellingname in het debat over het classicisme krijgt daardoor wel iets meer Pyrrische trekken dan Van de Wetering ons wil doen geloven.

ENSCHEDE J. Heemstra

Baan onthouden

In zijn ingezonden brief 'Bloemen voor Jan de Vries' (U-pagina, 29 maart) over de Apeldoornse dwarsligger die zich in het bos liet begraven, doet W. Emmelkamp het voorkomen of mijn vader hem (Eppelkamp) als 'een soort verlengstuk van de BVD' een baan in het onderwijs zou hebben onthouden.

Dat zou ik graag bewezen zien. Mijn vader is twintig jaar wethouder van de gemeente Apeldoorn geweest. En met een goede staat van dienst! Er moeten zeker andere redenen zijn geweest dat Emmelkamp de baan in het onderwijs destijds niet gekregen heeft.

APELDOORN H. de Groot

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden