GEACHTE REDACTIE

Jarenlang heb ik de plaatselijke middenstand gewezen op het feit dat 'Provençaals' een cedille behoeft, dat het 'cordon bleu' is en niet 'cordon blue', dat 'perssinaasappelen' met twee essen geschreven wordt en dergelijke....

Kruistocht

Het is genoeg, ik geef het op.

Maar nu leg ik het moede hoofd in de schoot. Als zelfs de Volkskrant niet meer weet dat 'hij betaalt' met een t moet en dat de verleden tijd van zweren (van een eed) niet zwoor is, maar zwoer, wat moet ik dan nog?

De nekslag gaf het woord 'barbeque' in uw krant. Toen wist ik: ik heb verloren. Nu rest niets meer dan de verloedering.

BLADEL M.J.C. Markus

Internet

Het is fascinerend om te zien hoe Gerben Wierda (Forum, 8 juli), al fulminerend tegen internet-fanaten, in feite één grote bewijsvoering levert voor de stelling van Maurice de Hond (Forum, 1 juli), dat Nederland investeert in de technologie van het verleden.

Als Wierda model staat voor mensen die de overheid op dit gebied moeten adviseren, dan is de analyse van De Hond, die denkt dat het verkeerde beleid ligt aan de onwetendheid van de huidige generatie managers en politici, in feite nog te optimistisch.

Zelfs van een 'early adopter' als Wierda valt kennelijk niet veel te verwachten. Hij is stafmedewerker van de Adviesraad voor het Wetenschaps en Technologiebeleid. Je zou aannemen dat zo iemand innovatief kan denken. En dat hij ideeën zoals die van Marcel Bullinga, die speculeert over de bijdrage die internet kan leveren aan de mondigheid en geïnformeerdheid van de burger (Forum, 1 juli), geïnteresseerd en constructief benadert.

Het tegendeel blijkt waar te zijn. Wierda geeft Bullinga de ene oorvijg na de andere. Zelf stelt hij er geen enkele creatieve gedachte tegenover, behalve de loze voorspelling dat de internet-hype geen lang leven beschoren is.

Maar de pointe van zijn verhaal is pas echt verontrustend. Het grootste gevaar is volgens Wierda dat 'de flexibele mens zich gaat aanpassen aan de rigide digitale techniek'. Een emotionele afweerreactie, die je doorgaans alleen aantreft bij mensen met angst voor het onbekende. Iemand met de functie van Wierda zou daar toch geen voeding aan moeten geven en beter moeten weten.

Internet is immers niet meer dan een infrastructuur. Als zodanig biedt het spectaculaire nieuwe mogelijkheden voor informatie-uitwisseling. De ontwikkeling van dat systeem voltrekt zich niet buiten ons om; het wordt wat we ervan willen maken. Daarom is het zo belangrijk om tijdig na te denken over de maatschappelijke rol van internet.

AMSTERDAM

Marianne Meijerink

Plicht

'Weigeryuppen' in de rechtszaal (de Volkskrant, 13 juli). Allemaal geslaagde mannen, goede baan, mooie vrouw en ongetwijfeld een auto van de zaak.

Ook allemaal hoog opgeleid, maar te dom om te weten dat je straf krijgt als je je plicht verzaakt. Laat ze daar maar eens zeven maanden over nadenken, in de gevangenis.

UTRECHT Jaco van der Schoor

Gevoelige snaar

In het artikel 'China en VS grossieren in conflicten' (de Volkskrant, 8 juli) wordt gesteld dat de arrestatie van de Chinese mensenrechtenactivisten Chen Ziming en Harry Wu de prijs is die de Verenigde Staten moeten betalen voor het bezoek van de Taiwanese president Lee Teng-hui aan de VS.

Het is echter niet de VS die hiervoor de prijs betalen, maar twee Chinese burgers wiens vrijheid is ontnomen en wiens levens op het spel staan. Op hen wordt, omdat zij opkomen voor de mensenrechten in hun land, de politieke frustratie door het dictoriaal bewind in Peking afgereageerd en niet op bijvoorbeeld de Amerikaanse investeerders. Hypocrieter kan niet. Een grover minachting voor de individuele rechten van de mens bestaat evenmin.

Slapeloze nachten zullen partijleider Jiang Zemin en premier Li Peng van China er niet van overhouden. Die krijgen ze kennelijk wel als het Westen zich vriendelijker opstelt ten aanzien van Taiwan.

Waarom zouden andere landen niet mogen overgaan tot erkenning van een land als Taiwan, waar democratie en mensenrechten wel worden gerespecteerd? Als erkenning van Taiwan de gevoelige snaar is van Peking, dan moeten andere landen deze snaar maar vaker bespelen om hun misnoegen ten aanzien van de mensenrechten in China kenbaar te maken.

Bovendien wil Taiwan bij toelating tot de Verenigde Naties één miljard dollar schenken. Met dit geld zou bijvoorbeeld Unicef heel veel kinderlevens kunnen redden, een taak die de VN zich ook heeft gesteld. De VN nu weigeren dit aanbod omdat Peking weleens boos zou kunnen worden. Daarmee gaan ze voorbij aan hun eigen doelstelling.

Is het weigeren van een zetel in de volkerenbond aan een volk, in dit geval het volk van Taiwan, overigens niet zelf een flagrante schending van de grondbeginselen van de VN? Over internationale hypocrisie gesproken.

AMSTELVEEN B. van Exel

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden