GEACHTE REDACTIE

Erica, bedankt..

Zondag, 18:00 uur. Net terug uit Amersfoort. Mijn invalide schoonmoeder zit daar in een verpleeghuis. Het bezoek is gezellig. Bij de vrijwilligers kunnen we iets te drinken kopen. We hebben tomaten en een komkommer meegenomen. Anders krijgt ze niet genoeg voedingsstoffen, had de diëtiste gewaarschuwd.

Bij het afscheid nemen we de zak met kleding mee om thuis te wassen. In hun wasserij raakt namelijk veel kwijt. De zak ruikt. Mijn schoonmoeder is niet incontinent. Maar het duurt meestal lang voordat iemand op de 'plasbel' reageert.

Thuis meteen alles in de was. Daarna even het nieuws kijken. Ha, daar is Erica weer. Wat een fantastisch mens toch. Al die weken trouw Oranje steunen. Jammer dat ze die intocht nu voor niets heeft georganiseerd. Wat zou dat een feest zijn geworden.

Mijn schoonmoeder had het ook leuk gevonden. Van de week was er te weinig personeel om haar naast bed te zetten. Gelukkig had de buurvrouw de tv toen heel hard staan. Kon ze de wedstrijd toch volgen. Niet vergeten die broeken mee te nemen op woensdag. Anders wordt die zwijgzame zuster weer kwaad.

AMSTERDAM J.E Remmelts

Chagrijnig

Voor de zoveelste keer werd mijn ochtendstemming gedeeltelijk bedorven door een artikel van Paul Onkenhout, ditmaal over Guus Hiddink. Natuurlijk kan een journalist wel eens een negatief artikel schrijven, maar deze man schrijft al zijn artikelen in een

chagrijnige, kinderlijk ontevreden trant.

Ik lees de Volkskrant al bijna veertig jaar, dus ik troost me met de gedachte dat dit een uitzondering is, maar voortaan sla ik de artikelen van deze persoon maar over. Er blijven genoeg artikelen over, waarmee ik het niet eens hoef te zijn, maar die op een redelijke en reële manier overkomen.

VLIJMENJ.Plasman

Voetbalgeluk

Als wetenschapsjournalist Wim Westera over het WK-voetbal schrijft: 'In de huidige opzet is wereldkampioen worden vooral een kwestie van geluk' (de Volkskrant, 13 juli), dan moet hij mij toch eens uitleggen hoe hij op grond van de waarschijnlijkheidsrekening de volgende feiten verklaart:

Als het WK wordt georganiseerd in Engeland (1966), wordt Engeland wereldkampioen; vindt het plaats in Duitsland (1974), dan wordt Duitsland wereldkampioen; is Argentinië gastland (1978), dan krijgt Argentinië de wereldbeker.

Is het gastland een relatief zwak voetballand op het Amerikaanse continent (Mexico 1970, Verenigde Staten 1994), dan is de trofee voor de Brazilianen.

Je had veel geld kunnen verdienen door erop te gokken dat Frankrijk als gastland voor het eerst wereldkampioen zou worden. Dat niet altijd de beste wint wil ik wel geloven, maar dat alleen geluk de uitkomst bepaalt, waag ik te betwijfelen.

RHOONDrs. A. Oosterhuis

Phil Collins

Sommige oorlogjes blijven maar voortduren, tot je er dodelijk verveeld van raakt. Zo had ik gedacht dat we na twintig jaar eindeloos kibbelen en zeuren tussen de reguliere jazzwereld (wat dat ook moge zijn) en de vertegenwoordigers van diverse cross-over culturen nu wel eens rust zouden kunnen nemen.

Niet dus, kennelijk. In hun ijver om het achterhoedegevecht gaande te houden, geven Van Herk en Kamer (de Volkskrant, 11 juli) Phil Collins maar weer eens een veeg. 'Het inmiddels gelukkig vergeten Brand X', schrijven ze.

Hoezo gelukkig? Hoezo vergeten? De groep wordt nog steeds breed beschouwd als een goede vertegenwoordiger van een bepaalde door de Soft Machine in het leven geroepen jazz-rock stijl. Ze zijn niet vergeten, tenminste niet als je afgaat op het grote aantal discussies over Brand X op het Internet.

En wat lezen we verder? 'Niet al te inventief drummer (. . .) van Genesis.' Dat is pure kift. Ikzelf ben van precies de goede leeftijd om Peter Gabriels' vertrek uit Genesis en diens vervanging als 'zanger' door dat vreselijke gepiep van Phil Collins hartstochtelijk te hebben betreurd.

Maar ook voor ons, anti-collinsianen, bleef één ding altijd als een paal boven water staan: weinig drummers in de pop- en jazzrockwereld waren zo elegant, wendbaar, liefdevol en inventief als deze Collins, ongeacht wat je verder ook over deze abject commercieel geworden man mag vinden.

LEIDENRobert Eksteen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.