Geachte redactie

Ritueel slachten

Hans Schnitzler geeft in zijn bijdrage (O&D, 14 oktober) een mooi voorbeeld van wat in de theorie van de welsprekendheid een reductie tot het absurde heet. Je trekt dan de stelling van de tegenstander door naar een ander terrein, in welk kader die stelling kennelijk absurd wordt.


Hij verwijt 'de partij voor de schapen en de ratten', die het wetsvoorstel tegen het ritueel slachten indiende, dat de consequenties van haar denken tot rare situaties leidt: jeder Konsequenz führt zum Teufel, dat klopt.


Er zijn ook meer ernstige redenen voor de Eerste Kamer om het wetsvoorstel te verwerpen. Op 4 augustus 1940 verbood de nazi-bezetter het kosjere slachten, zogenaamd om Tierquälerei tegen te gaan, maar wij weten wel beter. Nu, zeventig jaar later, mag dat niet opnieuw gebeuren.


Dat verzet tegen het kwellen van dieren kan ik goed meevoelen. Maar het gaat om een afweging tussen het morele beginsel 'gij zult een dier geen onnodig leed toevoegen' tegenover het evenzeer morele beginsel dat wij zeer diepliggende overtuigingen van een minderheid moeten ontzien.


Gezien onze eeuwenoude tolerantie op dit punt kies ik hier voor het ontzien van de minderheid, ook omdat deze plotseling opgekomen dierenliefde mede lijkt voort te komen uit anti-islamitische tendensen, die ik afkeur.


Ik hoop wel dat de orthodoxen in beide religies de weerzin tegen het eten van bloed (staat al in Genesis 9:4, omdat in het bloed de ziel zou zitten) zullen kunnen leren rijmen met het verdoofd slachten. Ook religieuze praktijken kunnen zich immers ontwikkelen. Maar om intussen het rituele slachten te verbieden acht ik slechts symboolpolitiek. De betrokkenen zullen hun vlees voortaan uit Antwerpen of Keulen betrekken. Zij zijn dan alleen duurder uit, zo is mijn cynische conclusie.


Erik Jurgens, Amsterdam,


van 1995 tot 2007 lid van de Eerste Kamer(PvdA)


Brokstukken

Deze week storten de resten van een afgedankte satelliet op aarde (Wetenschap, 17 oktober). Volgens geleerden is de kans dat iemand geraakt wordt door de brokstukken één op de tweeduizend. Op een wereldbevolking van 6.918 miljard mensen zijn dat toch nog altijd 3,4 miljoen bewoners. Of hebben die 'geleerden' niet goed opgelet op de basisschool?


Jaap Brugman, Dokkum


Stapelen

Stapelt u mee ?


1. Al enkele jaren geen indexering van pensioen (procenten op procenten).


2. Achterblijvende AOW-verhogingen.


3. Bosbelasting (ouderenbelasting) met ingang van dit jaar.


4. Belastingverhoging door verschuiving belastingschijven.


5. Vanaf 2015 ontvangen gepensioneerden geen AOW meer voor jongere echtgenoot. (Achteruitgang bruto ongeveer 25 duizend euro per jaar.)


Het hoeft geen betoog wie de echte grote verliezers zijn van deze crisis.


Rien van der Laan, Nieuw-Vennep


We gaan plassen

In zijn prachtige column (O&D, 14 oktober) bespreekt Max Pam de pluralis majestatis en andere wij-vormen, waaronder het verpleegsters-wij. Toen een kennis van me, net opgenomen in het verzorgingstehuis, geannexeerd dreigde te worden met 'we gaan plassen', riposteerde hij pardoes: 'Plassen? Nee hoor. Wij gaan neuken!' Daar had zuster Ursula niet van terug. Soms is lichte aderverkalking een geringere handicap bij het verzet tegen dwingelandij dan een helder, calculerend bewustzijn.


Leon van de Weygaert, Doornenburg


Vraag

Vraag voor antikwakzalver Catherine de Jong (Wetenschap, 15 oktober). Valt religie daar ook onder? Of is zij vergelijkbaar met een placebo?


J. de Rooij, Ravenstein


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden