GEACHTE REDACTIE

Vandaag neemt het kabinet waarschijnlijk een besluit over het kiesstelsel. Gaan we naar een nieuw systeem toe, zoals met name D66 wil?...

Kiesstelsel

In het voorgestelde nieuwe systeem kiezen burgers naast 75 landelijke politici ook 75 regionale vertegenwoordigers voor het parlement. Deze regionale vertegenwoordiger moet de beweerde kloof tussen politiek en burger kleiner maken. Maar is daar een nieuw kiesstelsel voor nodig?

Niet voor de opkomst, want die ligt al op 78 procent. En staat regionalisering niet haaks op de algemene Europese eenwording?

Vele parlementariërs houden nu al de regio waar ze wonen nauwlettend in de gaten en onderhouden daar vele contacten. Zij kennen de regio en de regio kent hen.

Zal het nieuwe kiesstelsel bovendien geen valse verwachtingen wekken? De regio zal veel verwachten van haar vertegenwoordiger, maar wat blijft over van zijn vele 'missies' na behandeling in fractie, Tweede Kamer en kabinet?

Ervaringen in landen als Amerika, Duitsland en Engeland wijzen verder uit dat de stembusstrijd zich bij een gemengd stelsel concentreert op het grote politieke midden. Kleine partijen en alternatieve opvattingen verdwijnen van het politieke toneel. Willen we deze verschraling wel?

Hoe krijg je dan toch nog meer mensen naar de stembus? Zorg ervoor dat de politiek levendig blijft. Het huidige dualisme is daar een voorbeeld van.

Daarnaast dien je als politieke partij en fractie een begrijpelijke visie over te brengen.

Politici kunnen zelf veel doen om de burger te betrekken bij de politiek, maar daar is geen wijziging van de kiesw In de Volkskrant van 28 september stond een veel te negatieve recensie over Lysistrata van toneelgroep De Branding.

Wij zijn met onze klas, 5-havo, ook naar de voorstelling geweest. Alle negatieve argumenten die de recensente geeft vind ik niet terecht. Vooral het argument dat als je dit stuk hebt gezien, je voor je leven genezen bent van theater. Dat is echt de grootste onzin, want door dit stuk ben ik theater juist leuk gaan vinden.

Als een stuk bedoeld is voor de jeugd, moet de recensie ook geschreven worden door de jeugd. En niet door een recensente die het stuk helemaal de grond in boort.

ZANDVOORT Marjolein Vosse

Jonge Surinamers

Doorgaans neem ik niet de moeite om mensen die hooghartig met het vingertje zwaaien van repliek te dienen, maar Stanley Burleson, hoofdrolspeler in de musical Faya, verdient beter.

In een ingezonden brief (de Volkskrant, 6 oktober) stoort R. Delaney zich aan het feit dat Burleson - die hier geboren en getogen is en een Nederlandse moeder heeft - in een interview met de Volkskrant vertelt niet thuis te zijn in de Surinaamse taal en cultuur, noch het land te hebben bezocht.

Burleson zou volgens Delaney afstand nemen van alles wat Surinaams is en zijn Nederlandse afkomst benadrukken; een gevolg van zijn koloniale bewustzijn.

Hoe anders was mijn indruk naar aanleiding van het interview: hier sprak een persoon die op een eerlijke en respectvolle manier de Surinaamse cultuur wil uitdragen en bereid is te leren, veel te leren.

In zijn gehaaste zoektocht naar het kolonialisme, gaat Delaney voorbij aan het belangrijkste punt: Burlesons keuze voor een Surinaams thema, voor Surinaamse spelers en voor de inzet van zijn vakmanschap.

'Arrogante en omhoog gevallen halfbloed', is een grove aantijging aan het adres van Delaney. Over dédain en arrogantie gesproken. Criticasters als Delaney spreken namens 'de' onzichtbare Surinamer en smoren ieder nieuw initiatief van jonge Surinamers. Iets meer ruimte voor diversiteit en vooral meer nuancering graag!

UTRECHT Roline Redmond

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden