Geachte redactie

Job Cohen (1)

Afgelopen zomer maakte ik, door omstandigheden die hier niet ter zake doen, voor het eerst kennis met de ouders van de huidige vicepremier van Engeland, Nick Clegg. Ik vroeg mij af hoe de zoon van deze twee uiterst sympathieke, beschaafde en belezen mensen zich staande kon houden in de bikkelharde arena van de Engelse politiek.


Dat vroegen de ouders zich eerlijk gezegd ook wel eens af. 'In fact my son is much too decent for politics', vertrouwde Clegg senior mij toe. Afgelopen zondag trof ik ze opnieuw en vroeg hun hoe het met hun zoon ging. Hij was nog steeds dezelfde. 'Still much too decent.'


Ik dacht aan de woorden van vader Clegg toen ik hoorde dat Job Cohen de handdoek in de ring had gegooid. 'Too decent for politics.'


Diederik van Vleuten, Grootschermer


Job (2)

Ik wil u bedanken voor alles wat u heeft gedaan voor de PvdA. Voor mij is het een deceptie dat Nederland uw manier van leiding geven niet begrijpt. De manier waarop u altijd uitging van uw eigen kracht zonder te wijzen naar anderen heeft me altijd enorm aangesproken in uw manier van leiding geven aan de partij.


Wat mij aansprak waren uw debatten waarbij op inhoud niets op aan te merken was. U bleef maatschappelijke problemen altijd genuanceerd benaderen ook al werd u omringd door populisten en zag u het voor uw ogen gebeuren dat een groep Nederlanders op basis van hun onderbuikgevoel hun stem uitbracht met een rechts kabinet als gevolg.


Ik vind het een failliet van de politiek dat het alleen nog maar gaat om oneliners en het hoge entertainmentgehalte van de meeste debatten. Het zal wennen zijn dat u niet meer het boegbeeld bent van onze partij. Ik ga u missen.


Ceciel van Raaij, Utrecht


Job (3)

Ik begrijp dat u aandacht besteedt aan het opstappen van de 'onzichtbare' Cohen. Maar zeven pagina's achter elkaar (inclusief de voorpagina) is wel erg veel van het goede. Op deze manier lijkt uw krant wel het huisorgaan van de PvdA. Het leek wel of hij was overleden.


Arie Nieuwland, Voorschoten


PvdA-leiderschap

Wie zo eens de beschrijvingen van de potentiële kandidaten voor het leiderschap van de PvdA leest raakt nogal in verwarring.


Diederik Samsom hoort eigenlijk bij GroenLinks, Frans Timmermans bij D66 en Hans Spekman bij de SP enzovoorts. Dit alles doet mij denken aan zo'n vijftig jaar geleden toen op de vraag aan een willekeurig PvdA-lid waar een andere partij voor stond hij direct het antwoord klaar had, maar bij zijn eigen partij het antwoord schuldig moest blijven.


Je kunt je de vraag stellen of je nu weer vijftig jaar door moet modderen met af en toe een beetje regeringsverantwoordelijkheid.


Misschien kan men eens overwegen om zich op te splitsen en op te heffen. Er lijkt voor iedere PvdA'er een passend plekje in de resterende linkse of progressieve partijen.


Jan Dirk Dorrepaal, Zevenhuizen


Imam

Wat een geweldige column van Hafid Bouazza! 'Beschimmelde religie', 'een geestelijke besnijdenis', 'Het is om je rot te schamen'. De verontwaardiging knalt van het papier.


Ik heb in lange tijd niet zo hard gelachen. En twijfel niet langer of men nu wel of niet in 'debat' moet gaan met deze imam: nee dus.


Renee Krikken, Stichtse Vecht


Fatsoen

Is het werkelijk zo dat je tot elkaar veroordeeld bent (koninklijke familie, RVD en journalisten), bij het ontbreken van nieuws? Kunnen we niet gewoon overgaan tot het hanteren van fatsoensnormen en mededogen met een familie die bang, verdrietig en bezorgd is en dit helaas moet delen met ons allemaal.


Het absolute dieptepunt was het 'fifteen minutes of fame'-moment van de neurochirurg en zijn Jannetje de journaliste. Beschamend. Ik heb zelf 32 jaar in de gezondheidszorg gewerkt en ben getrouwd met een medisch specialist, die vaak droevige dingen moet diagnostiseren bij onbekende en soms bekende mensen. Die verhalen moet hij kwijt en dat kan bij mij.


Nog nooit heb ik de behoefte gehad hierover uit de school te klappen en dat zal ik ook nooit doen, dat heb ik destijds beloofd. Fatsoen moet je doen.


Louise van der Ham, Rotterdam


Perspectief

De Haagse kantonrechter heeft een orthodoxe jood ontslagen van rechtsvervolging nadat deze zich om religieuze redenen niet had kunnen legitimeren. Kennelijk is de rechter van mening geweest dat het beginsel van (vrijheid van) religie belangrijker is dan het beginsel dat men zich aan de wet behoort te houden. Dat biedt perspectieven voor een ongestoord leven. Dat kan in vier eenvoudige stappen:


1. Noem uzelf gelovig.


2. Zoek een passage in een heilig boek die leert dat God uw enige wet en richtsnoer is in het leven. Dat zal weinig moeite kosten.


3. Interpreteer die zo strikt, dat het u verboden is te gehoorzamen aan door mensen gemaakte regels.


4. Doe wat u goeddunkt. Voor alles is in 'Gods woord' wel ergens een rechtvaardiging te vinden; doe aan haarkloverij, neem desnoods een andere versie. Geen overheid zal u nog lastigvallen.


Wim Voortman, Rijswijk


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden