Geachte redactie

De discussie die na de bloedige aanval van het Israëlische leger op de boten op weg naar Gaza zich ontvouwt (Ten Eerste, 1 en 2 juni), is helaas typerend....

De mensen op de boten ontkennen – ondanks duidelijk beeldmateriaal – dat er een groep mensen was op ten minste één boot dat een gewelddadige aanval op de soldaten heeft voorbereid en uitgevoerd. Ze hebben stokken, kettingen en messen gebruikt. Ze blijven erbij dat ze niks hebben gedaan om gewelddadige reacties uit te lokken. De Israëlische overheid is op haar beurt geschokt dat dit heeft kunnen gebeuren. Hoe durven mensen om tot de tand gewapende commando’s die van helikopters naar beneden komen, aan te vallen? Ze zijn toch vredesactivisten? Wat hadden ze verwacht? Als je geweld gebruikt, mag je geweld terugverwachten. Als je soldaten stuurt, betekent dit dat je tegenstand verwacht. De soldaten brachten immers geen taart en koffie mee, dus ze kunnen geen bloemen en gejuich terugverwachten. Vredesactivisten zijn niet per se pacifisten.

Beide partijen lijken niet in staat te erkennen dat ze wat dan ook verkeerd doen – ze hebben altijd gelijk en maken geen fouten. De schuldigen zijn altijd de anderen. Feiten worden ontkend en genegeerd. Zolang beide kanten niet kunnen inzien dat de ander ook een geldig standpunt zou kunnen hebben, zijn zij en wij veroordeeld voor herhaling van zetten. En dat is tragisch: of je nou een Israëli of een Palestijn bent.

Adam Handelzalts, Enschede

Exercitie
Hans Couzy betoogt (als vertegenwoordiger van de FVNO/MHB, een belangen- en beroepsvereniging voor defensie), dat commando-overdracht van het hoogste gezag van het leger gepaard moet gaan met veel ceremonieel en bijgevolg veel kosten (in dit geval 130 duizend euro). Waarom kan dit niet – net zoals bij de overdracht van ministeries – simpel achter een bureau en dan door middel van het uitwisselen van brieven en het zetten van handtekeningen geschieden?

Houd in tijden van economische crises toch eens op met deze operette/achtige exercities.

T. Prins, Nieuwkoop

Besnijdenis
Hoe is het mogelijk dat weldenkend mensen kunnen betogen dat een positieve identiteit gevormd zou mogen worden door van een weerloos kind van acht dagen oud een stuk af te snijden (Opinie & Debat, 3 juni)? Mijn verstand staat hierbij stil.

Paul de Jong, Woerden

Psychotherapie
Een tijdje geleden beweerde ik dat het College voor Zorgverzekeringen (CVZ) verkeerde conclusies op basis van ons literatuuronderzoek heeft getrokken, namelijk dat psychoanalytische psychotherapie wel in het basispakket mag blijven, en psychoanalyse niet (Ten Eerste, 3 april). Dat bedoelde ik niet als een pleitbezorging voor de psychoanalyse, ik heb willen benadrukken dat voor beide behandelvormen weinig onderbouwing bestaat, omdat deugdelijk onderzoek vrijwel ontbreekt.

Nu komt promovendus Caspar Berghout op grond van ongecontroleerd onderzoek tot de conclusie dat psychoanalyse wel werkt (Binnenland, 2 juni). Maar ook dat is onterecht. Zonder een controlegroep is het onmogelijk om de verbetering in klachten aan de psychoanalytische behandeling toe te schrijven: het zou net zo goed natuurlijk herstel kunnen zijn.

Berghouts bewering dat een vergelijkend onderzoek naar psychoanalyse om ethische redenen niet mogelijk is, is onzin. Een controlegroep van patiënten die jarenlang op een wachtlijst wordt gezet is zonder twijfel onethisch, maar een gedegen studie waarin psychoanalyse wordt vergeleken met een alternatieve, liefst bewezen effectieve behandeling is heel goed mogelijk. Pas dan weten we of psychoanalyse echt werkt.

Marcus Huibers, Maastricht hoogleraar psychotherapie

Mes
De top van het CDA heeft Balkenende de wacht aan gezegd (Ten Eerste, 3 juni). Jan Peter thuis: ‘Weet jij toevallig waar het mes is, schat?

In je rug, JP.’

Marc van der Loo, Amsterdam

Homo’s
Waarom hechten ze bij de ChristenUnie zo aan homo’s zonder vaste relatie (Ten Eerste, 3 juni)? Daar moet een seksueel belang van een nog niet uit de kast gekomen partijbons bij zitten.

Vincent de Waal, Leeuwarden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden