Geachte redactie

Megastallen

Mensen hebben goede redenen om zich zorgen te maken over megastallen. De schaalvergroting in de veehouderij gaat ten koste van het landschap, het milieu, de volksgezondheid en het welzijn van dieren. Ger Koopmans (CDA) doet deze zorgen af als 'sentiment' in een interview met de Volkskrant (8 augustus). Dat is onterecht.


De druk op de productiekosten van vlees en zuivel is groot. De prijzen van grondstoffen stijgen, terwijl de supermarkten hun producten steeds goedkoper willen aanbieden. Dit leidt ertoe dat er op alle stappen in het productieproces bezuinigd wordt. Goedkoop veevoer wordt onder andere geïmporteerd uit Zuid-Amerika, waar dit een groot beslag legt op water en vruchtbare grond. Dieren worden in enorme aantallen bij elkaar gehouden, waardoor er preventieve antibiotica nodig zijn om hen in leven te houden. Dit leidt tot resistentie bij bacteriën, wat grote gevaren oplevert voor de volksgezondheid.


In het interview verwijst Koopmans naar enkele politieke taboes. Als er één politiek taboe succesvol in stand wordt gehouden door een deel van de boerenlobby, dan is het wel het taboe op verkleining van de sector. Schijnbaar bestaat de indruk dat de Nederlandse vee-industrie alleen kan overleven door goedkope bulkproducten te produceren voor het buitenland. Dat deze loodzware concurrentieslag uiteindelijk het grootste deel van de boeren in Nederland de kop kost, het milieu en de natuur onaanvaardbaar belast en de zuidelijke landen uitput, wordt op de koop toegenomen.


Er zijn wel degelijk mogelijkheden om het anders en beter te doen. Met minder dieren kan er milieuvriendelijker geproduceerd worden, op een hoger niveau van dierenwelzijn. Wanneer dieren de ruimte krijgen om hun natuurlijke gedrag te vertonen, zijn er minder kunstgrepen nodig om hen in leven te houden. In dit scenario wordt er door meer boeren op een kwalitatief hoger niveau geproduceerd. Dit levert concrete winst op voor zowel de volksgezondheid als het milieu en de sector zelf. Dat heeft niets te maken met sentiment. Maar het kost wel enige politieke moed om de oogkleppen af te zetten.


Hans Berkhuizen, directeur Milieudefensie, Amsterdam


Christelijke waarden

De God van Ger Koopmans heeft hem en de zijnen het exclusieve recht gegeven op de christelijke waarden. Althans dat mogen we opmaken uit zijn overtuiging dat er maar liefst 120 Kamerleden zijn die proberen een einde te maken aan de christelijke waarden.


Diezelfde God fluistert Koopmans waarschijnlijk ook in dat het enorme nutriëntenoverschot in Nederlandse mest (als gevolg van de grote hoeveelheden soja die we als diervoer importeren) en het uitbreken van gekkekoeienziekte, varkenspest, vogelgriep en Q-koorts niets te maken hebben met de intensieve veehouderij. Nee, met zo'n God als die van Ger heb ik geen duivel meer nodig.


Evert de Zoeten, Zwolle


Canal Parade

Geweldige colum van Wilma de Rek naar aanleiding van de Canal Parade in Amsterdam (de Volkskrant, 8 augustus). 'Volkomen normale mensen gaan een dag lang gek doen om te benadrukken dat ze volkomen normaal zijn.'


Die Canal Parade heeft een totaal averechtse uitwerking (honderdduizenden gaan een dagje homo kijken) en is de oorspronkelijke doelstelling al jaren geleden voorbij gestreefd. Bedoeld als actie voor acceptatie van homo's en lesbo's is het verworden tot een circus van buitennissigheden, gehuld in een pikante veter zoals Wilma de Rek het zo typerend omschrijft. Moet dat nou? Stap van die boot en besteed al dat geld aan nuttiger zaken.


Peter Guikers, Tiel


Moet niet, mag wel

Nog één keer dan voor iedereen die schrijft heel tolerant te staan tegenover homoseksualiteit, maar over de Canal Parade aantekent: 'Moet dat nou?' Nee, dat moet niet. Maar het MAG wel. Begrijp je? Dat is het enige dat je hoeft te begrijpen.


Albert Ploeger, Amsterdam


Kunst op straat

'Er is nergens zoveel kunst op straat als in Rotterdam', schrijft Rutger Pontzen (Intermezzo, 6 augustus).


Nu woon ik zelf in het centrum van Den Haag en dus weet ik dat daar veel beelden staan. Heb ze nu ook maar eens tijdens een fietstochtje geteld en kwam tot:


15 beelden in de Grote Marktstraat;


8 beelden in het verlengde daarvan (Kalvermarkt tot en met Muzenplein);


op het Spui 12 beelden;


voor de ingang van het Buitenhof aan de Hofweg 2 beelden en nog een bakstenen zuil met een uitgehakte tekst;


op het Voorhout 1 beeld en niet zo'n kleintje ook, verder hier de jaarlijkse beeldententoonstelling (ditmaal gewijd aan Chinese kunstenaars);


op de Lange Vijverberg 2 beelden;


op het Plein 1 beeld;


op de Plaats 1 beeld en tenslotte op het Noordeinde een groot monument ter ere van Wilhelmina.


Toen had ik wel genoeg gefietst, maar opgeteld leverde dit tochtje al 44 beelden op, nog afgezien van de 10 (tijdelijke) Chinese beelden. Het betreft hier een aanzienlijke kortere route dan door Pontzen in Rotterdam afgelegd, dus wat zou ik nog meer tegengekomen zijn? Heel wat meer in elk geval, met als hoogtepunt het fraaie Beeldenmuseum nabij de Boulevard op Scheveningen.


Rotterdam zal ongetwijfeld meer beeldende kunst binnen de stadsgrenzen hebben dan de 13 door Pontzen beschreven beelden. Maar ik vrees dat de begintekst niet wordt waargemaakt.


Paul Wernert, Den Haag


Jacht op koopjes

De voorkant van de V-bijlage van de Volkskrant (9 augustus) verwijst naar een artikel over de jacht op koopjes, voorzien van een tekening van M. Overweel. De tekening is gemaakt naar een foto van Hermann Göring als jager, waarbij alleen het V-vormig gewei van het hert vervangen is door de V van de voorkant. Op zich ook een koopje, deze tekening, maar geen smaakvolle keuze gezien de achtergrond van deze oorlogsmisdadiger.


Koos Smits, Den Haag


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden