Geachte redactie

Koning en burgers

Ook mijn woonplaats is opgenomen in het illustere rijtje van steden dat door het verse koninklijk paar met een flitsbezoek wordt vereerd. Doel van de koninklijke rijtoer is 'het tonen van het nieuw koninklijk paar aan het volk'. Daartoe worden in elke stad optredens verzorgd door verenigingen en lokale artiesten.


Los van het feit dat die opzet nimmer zal leiden tot echte kennismaking met de Oranjes, is het gegeven dat de bliksemachtige komst en vertrek onze stad tachtigduizend euro gaat kosten een pijnlijke. Burgers moeten geld ophoesten voor het kortstondig etaleren van een stel dat al zo veel geld van onze gemeenschap vraagt (en krijgt).


De koning zou een ware man van het volk zijn als hij zijn rondreisje zelf zou financieren, dan loopt-ie ook meer kans heuse burgers te ontmoeten bij de korte bezoekjes. Het zou een royaal gebaar zijn.


Bart Laan, Hoorn


'Weigerartsen'

De dwarse denker en schrijver August Hans den Boef bewijst in zijn stuk (O&D, 27 mei) over euthanasie bij dementie dat hij een meester in de retorica is (de herhaling, de valse vergelijking, wij-tegen-zij, op de man spelen, enzovoorts). Ik ben het inhoudelijk volstrekt niet met hem eens, maar iedereen kiest zijn eigen stijlmiddelen in de discussie.


Kwalijk vind ik het echter dat de krant zijn framing overneemt: er bestaan geen 'weigerartsen'. Er bestaan wel weigerambtenaren, die geen uitvoering willen geven aan waar mensen grondwettelijk recht op hebben (het homohuwelijk), maar er bestaat geen recht op euthanasie.


Ook bij wilsonbekwame demente mensen met een schriftelijke wilsverklaring, vereist de wet dat het ondraaglijk lijden en de wens te sterven nog kan worden vastgesteld. Dat hoeft echt niet in volzinnen. En het gaat daarbij helemaal niet om 'levensbeschouwelijke meningsverschillen over de kwaliteit van het leven'. Wat de arts zelf als ondraaglijk beschouwt, is niet relevant. Het gaat erom dat de arts tot de overtuiging komt dat het lijden voor deze patiënt en op dit moment uitzichtloos en ondraaglijk is. Als dat helemaal niet (meer) kan worden vastgesteld, voldoet iemand niet aan de wettelijke eisen die er gesteld zijn, en kan de arts niet anders dan besluiten dat euthanasie niet mogelijk is. Dat kan moeilijke situaties opleveren die vragen om verdere maatschappelijke discussie, maar het heeft dus niets te maken met het weigeren van een recht.


Roy van der Zwaard, scen-arts, Zwolle


Verbijstering

Al enige tijd volg ik met toenemende verbijstering de gang van zaken rond het Koninklijk Instituut voor de Tropen (KIT) in Amsterdam. Een in ruim tweehonderd jaar zorgvuldig opgebouwd instituut dat opgeofferd wordt aan de waan van de dag. Het verslag in de Volkskrant (Ten eerste, 24 mei) over de ontmanteling van de uiterst kostbare bibliotheek als gevolg van het wegvallen van de subsidie van het ministerie van Buitenlandse Zaken is voor mij de spreekwoordelijke druppel.


Hetzelfde ministerie dat nog niet lang geleden, toen de problemen bij het KIT al speelden, een vermogen over had voor het redden van oude Malinese geschriften gaat ons nu vertellen geen geld te hebben voor een kostbare collectie in het KIT? Voor hoe dom worden we gehouden?


Dezelfde overheid die nog niet zo lang geleden miljoenen beschikbaar had voor een gelukkig niet van de grond gekomen geschiedenismuseum in Arnhem, bedragen waarmee het KIT eenvoudig in stand gehouden kan worden.


Het is fantastisch dat we beleidsmakers en kille rekenmeesters hebben die weten wat iets kost, maar wat we nodig hebben is een overheid die de waarde kan schatten van wat aan haar zorgen is toevertrouwd.


De bibliotheek en fotocollectie van het KIT vormen een samenhangend geheel, zijn internationaal vermaard en worden beheerd door zeer kundige mensen. Met een overheid die serieus overweegt zoiets op te heffen hebben we verder geen vijanden meer nodig.


G.W. de Graaf, Amersfoort


Portugal

Theodore Dalrymple krijgt van Arnon Grunberg diep van onder uit de zak (Voetnoot, 27 mei). De 'gepensioneerde psychiater' wordt als 'snob' in de hoek gezet en van 'moralisme' en 'vaag estheticisme' - wat is dat eigenlijk precies? - beticht. Eigenlijk alleen omdat hij 'moderne gebouwen' 'afschuwelijk' vindt, en o ja, Portugal een 'achterlijk land'.


Wij zijn, denk ik, geen lid van de 'culturele elite' - wat is dat nou precies? - , maar wat Portugal betreft: mijn vrouw en ik fietsten er vorig jaar een paar weken doorheen en noemden het al snel, in onze groeiende verbijstering, een soort derdewereldland in Europa; maar dit terzijde.


Het gaat mij eigenlijk meer om wat twee pagina's verder in de onthutsende fotoserie over Rome tot uitdrukking komt, met de eveneens onthutsende titel: de verloedering van Rome.


Een hilarisch toeval of een ironische 'voetnoot' van de redactie?


Tom Frohwein, 's-Gravenzande

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden