GEACHTE REDACTIE

Alle richtlijnen voor de juiste schrijfwijze van het Nederlands waarbij kennis van de etymologie noodzakelijk is, blijken verwarring te wekken....

Ons skrijf

Voor het voortbestaan van een taal mag dit niet over het hoofd worden gezien, want het verlaagt de acceptatie-drempel voor vreemdeling en immigrant. Talen die dit in de praktijk brengen, kunnen zelfs de druk van het Engels weerstaan.

Het Afrikaans, dat dagelijks door evenveel mensen gesproken wordt als het aantal inwoners van Nederland, kent de uitdrukking: 'Ons skrijf soos ons praat'. Enige voorbeelden hiervan zijn: 'ch' wordt gehoord en geschreven als 'g', 'c' als 'k', en 'x' en 'cc' als 'ks'.

Meervoudsvormen (ook in samenstellingen) worden zonder 'n' geschreven. En het is gebruikelijk (in tegenstelling tot het Nederlands) voor alle Engelse woorden een Afrikaans alternatief te zoeken dat vaak komisch aandoet, maar aan duidelijkheid niets te wensen overlaat.

Het Afrikaans groeit en het Nederlands zit in de verdrukking. Wij zien een omgekeerde parallel met de Europese dierentuinen die een aantal Afrikaanse dier- en vogelsoorten voor uitsterven hebben behoed. Door de ervaringen met het Afrikaans zoveel mogelijk in de nieuwe taalwetgeving toe te passen, worden de overlevingskansen van het Nederlands aanzienlijk versterkt.

OISTERWIJK G.C.J.M. Holman

Grote klas

Een uitgebreid, tienjarig onderzoek in Amerika heeft aangetoond dat kleinere klassen in de eerste schooljaren aanzienlijk betere schoolprestaties opleveren (de Volkskrant, 5 september).

Het is mij duidelijk dat staatssecretaris Netelenbos, die onmiddellijk de onderzoeksresultaten bagatelliseert, in een grote klas heeft gezeten. En dat komt nooit meer goed.

NIJMEGEN Judith Zilverberg

Leven en dood

Het is mij een raadsel hoe mensen zo lichtvaardig kunnen praten over het ter wereld brengen van ernstig gehandicapte kinderen. Beseft men dan niet wat een kwelling het kan zijn voor een geestelijk volwaardig mens om lichamelijk ernstig gehandicapt te zijn? En als ouders toch het risico nemen omdat het misschien wel mee kan vallen, is dat dan niet een vorm van onverantwoorde lichtzinnigheid?

Degenen die op mijn Forum-artikel van 23 augustus reageerden, redeneren echter vanuit het standpunt van de ouders. Dorien Pessers (Forum, 3 september) bijvoorbeeld zegt dat gehandicapte kinderen ook vreugde kunnen geven. Dat zal ik niet ontkennen, maar het is evenzeer een feit dat het verzorgen van een zwaar gehandicapt kind soms een bijkans ondraaglijke last is.

Maar als de ouders denken dat ze het aankunnen, zal niemand hen in de weg staan. Ze moeten echter ook het recht hebben om tot abortus te besluiten.

De briefschrijvers op de U-pagina van 31 augustus vallen juist over dat recht. Dymphie van Berkel spreekt in dit verband over 'eugenetica die op individuele basis met instemming van de betrokken individuen wordt bedreven'. Het gebruik van het zwaar beladen woord eugenetica dient om diepe afschuw te wekken, maar wat is er nu zo afschuwelijk aan de wens van aanstaande ouders om gave en gezonde kinderen ter wereld te brengen?

Geen van de briefschrijvers komt met relevante argumenten; ik vermoed dat dit standpunt is gebaseerd op een diepliggend en onberedeneerd gevoel dat de mens het recht niet heeft om over geboorte en dood te beslissen. Een gevoel dat voortspruit uit de verbinding van de moraal met de godsdienst.

In de religieuze opvatting is het leven een geschenk van God en is het God alleen die het recht heeft om te beslissen over leven en dood. De mens dient gelaten te aanvaarden wat God voor hem beschikt heeft.

Dit principe is zo'n integrerend onderdeel geworden van de traditionele moraal dat mensen daar heel moeilijk afstand van kunnen nemen, zelfs mensen die totaal niet meer godsdienstig zijn. Alle weerstand die zij voelen tegen abortus, euthanasie, eugenetica et cetera valt hierop terug te voeren.

Alleen door zich te bezinnen op de werkelijke wortels van de moraal, zoals ik in mijn boek De achtergronden van de moraal heb geprobeerd, zal men zich van dit soort traditionele normen los kunnen maken.

VORDEN Paul J. Zwart

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden