GEACHTE REDACTIE: Ik dacht even De Telegraaf voor mij te hebben

Tja, het is een bittere strijd voor een echte krant om op de been te blijven. De formule voor succes is immers: elke dag een pak zo luidkeels mogelijke gebrachte trivialia en vulgariteit....

Maar toch: ook hier op de voorpagina altijd een stomme foto in slechte kleuren. Geen informatie, louter vulling en al lang vertoond op tv. Een goede krant hoeft dit niet nog eens gebrekkig na te doen. Die ruimte is er voor echte informatie, behandeld door zorgvuldig gekozen mensen van kaliber.

Hoe zit het met dat laatste? Neem de Volkskrant van 3 augustus. Op z'n Telegraafs, een vette kop op de voorpagina (als ware het nieuws notabene!): 'Vader van tennisster Steffi Graf opgepakt wegens belastingfraude'. Dat 'tennisster'! Nodig, zeg. De kop moet dus verlekkeren door 'opgepakt' en 'belastingfraude'. Puur, puur Telegraaf.

Zo duidelijk loze vulling, komkommertijd, nonsens. Wat moet je met die onzin. Dit armoedig gesprokkel waar een echte krant zich toch voor zou generen!

Natuurlijk ben ik de enige.

Natuurlijk heeft u nooit klachten.

En natuurlijk dump ik de Volkskrant als deze verpaupering doorgaat.

AMSTERDAM N. van Dijk

Hatelijk

Ik heb al 35 jaar een abonnement op de Volkskrant omdat ik als oud-atlete uw sportverslagen tot nu toe zeer goed vond. Nu overweeg ik echter ernstig dit abonnement op te zeggen vanwege het artikel 'Grootvader Christie nam het tegen jeugd op en ging voor schut' op notabene de voorpagina (de Volkskrant, 7 augustus). Ik dacht even de Telegraaf voor mij te hebben.

Ga je voor schut als je als 35-jarige atleet met een geweldige staat van dienst geblesseerd zesde van de acht beste 100 meter lopers van de wereld wordt in de finale van de 100 meter op de WK? En waarom moet er zo nodig ook nog even hatelijk bij vermeld worden dat Linford Christie grootvader is?

AMSTERDAM P.J. Stam

Negatieve sfeer

Het artikel 'Boeren, burgers en buitenlui' (de Volkskrant, 5 augustus), en met name het deel over Overasselt, is een karikaturaal stuk, onvolwassen en onjuist, gebaseerd op persoonlijke frustraties van een VVD-raadslid, mevrouw Bruaset. Het is een stuk met een negatieve sfeer, geschreven in een journalistieke 'stijl' van een bedenkelijk allooi.

Eerst breed de zogenaamde misstanden uitmeten en daarna zeggen dat het allemaal in een goed gesprek is opgelost. Dan is de verkeerde indruk al gevestigd, die door de latere tegenspraak niet meer ongedaan wordt gemaakt. Een kwalijke manier van handelen, de Volkskrant onwaardig.

Ik ben zelf ook 'allochtoon' in Overasselt, sinds 23 jaar. Mijn ervaringen zijn geheel anders en aanzienlijk positiever dan Bruasets.

Natuurlijk zijn er wrijvingen, soms tussen allochtonen en autochtonen, soms binnen die groepen onderling. Maar in het algemeen is Overasselt een voorbeeld van harmonieus samenleven van de oorspronkelijke bewoners met nieuwkomers.

Overasselt is een zeer actief dorp, met tientallen verenigingen, van voetbal-, korfbal-, tafeltennis-, tennis-, biljart- en zelfs judoclub, via paardrij- en ponyclub en handboogclub tot historische club, zangkoor, toneelvereniging en bibliotheek. En dan nog de traditionele verenigingen als Boerenbond en EHBO-club en niet te vergeten de carnavalsverenigingen.

Als Bruaset inderdaad hart had voor haar eigen gemeenschap, had ze de aandacht gevestigd op deze positieve aspecten en geprobeerd die te bevorderen, in plaats van het eigen nest te bevuilen. Per slot van rekening heeft ze net als alle andere inwoners vooral ook de voordelen van de plezierige, rustige plattelands-omgeving.

Ook in de rest van het artikel zullen de karikaturale kanten wel overbelicht zijn, want dat leest natuurlijk veel makkelijker. Leedvermaak is en blijft het leukste vermaak. Het valt mij tegen van de Volkskrant die ik in het algemeen, sinds de veertig jaar dat ik abonnee ben, als een kwaliteitskrant beschouw.

OVERASSELT J.C.M. Grupping

Kutkrant

'De Volkskrant, de Volkskrant is een kutkrant'. Zo luidt de titel van een liedje van Joop Visser. Ik heb dit altijd een flauw liedje gevonden. Een liedje van een 'papenvreter' of zo. De laatste tijd ben ik geneigd om het met hem eens te zijn.

De typografische 'restyling' van, pak 'm beet, een jaar geleden, vertoond een schrille tegenstelling met het huidige journalistieke niveau. Een niveau dat 'Telegraaf-achtige' trekjes vertoont.

De grafische versobering wordt journalistiek-inhoudelijk nauwelijks ondersteund. Integendeel, men schrijft er dwars tegen in. De een-koloms 'intro-methode', waarbij het gebruikelijk was in een korte samenvatting te omschrijven wat er in de rest van het artikel wordt verduidelijkt, is verlaten.

De tegenwoordige intro's bevatten veelal 'tendentieuze' geciteerde informatie die vaak voor een groot gedeelte (gemakshalve) van de meelopende tape-recorder is overgetypt. Dus zonder schifting of analyse van wat werkelijk van belang is.

Ook kopregels van artikelen bevatten steeds vaker een 'one-liner' en het bijbehorende taalgebruik van de geïnterviewde. 'Het gedonder moet nu maar eens zijn afgelopen', zo wordt Jet Nijpels van het AOV in een kop geciteerd. Of op de voorpagina: 'Rotmof, Heil Hitler, werd er geroepen'.

Het is slechts een selectie van mijn algemene gevoel van onbehagen van het voorbije jaar.

De Volkskrant, de Volkskrant is een kutkrant aan het worden.

AMSTERDAM

Henk Franzen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden