GEACHTE REDACTIE Hutu's en Tutsi's moeten ieder eigen staat krijgen

Keer op keer maken de Verenigde Naties dezelfde fout bij conflicten in ontwikkelingslanden. Er wordt ingegrepen in arme, overbevolkte en onderontwikkelde gebieden als Ruanda en Somalië, waarna men (met wat voedselpakketten en een flinke dosis naïviteit) wel eventjes een pluralistische democratie uit de grond zal stampen....

Het feit dat zelfs in behoorlijk welvarende, multiculturele democratieën als Frankrijk of de VS etnische spanningen soms al de pan uit rijzen, zet kennelijk niemand aan het denken. Het Westen is blind voor de onderlinge haat en het verlangen naar echtscheiding van de partijen in een door kolonialisme afgedwongen huwelijk.

Op het grondgebied van Ruanda en Burundi hebben de laatste decennia zoveel mini-genocides plaatsgevonden, dat de op het behoud van de voormalige status-quo (minus vijfhonderdduizend Tutsi's) gerichte Franse actie nauwelijks geloofwaardig genoemd kan worden.

De enige structurele optie die het Westen heeft, is het opzetten van een breed overlegorgaan dat bestaat uit VN-deskundigen en leiders van beide stammen uit beide landen. De twee zeer mislukte huwelijken (ook Burundi is een potentieel abattoir) moeten ontbonden worden, waarna over de grootte en locatie van twee te vormen natie-staten moet worden onderhandeld.

Na afronding van dit moeizame proces zal een kostbare maar noodzakelijke volksverhuizing moeten plaatsvinden, uiteraard onder streng toezicht van de VN. De kans dat de VN de benodigde moed (en belangrijker: financiële middelen) voor zo'n operatie kunnen opbrengen acht ik echter zeer klein.

AMSTERDAM

David Frankenhuis

Schulden

Aan al die mensen die zich bewogen tonen over wat er in Ruanda gebeurt: er is wel degelijk wat te doen aan de situatie in Ruanda, al is het indirect.

Ruanda is een erg arm land, zoals zovele landen waar het tot uitbarstingen van geweld komt. Per jaar gaat er nog steeds 250 miljard dollar netto van de arme naar de rijke landen. De locale economieën in de arme landen lijden daar enorm onder, hetgeen vaak weer resulteert in etnisch geweld.

De belangrijkste oorzaak van deze ellende is de schuldencrisis. In tijden van 'geldoverschot' in de jaren zeventig hebben westerse banken met leningen lopen leuren bij dubieuze regimes. Daarna schoot de rente omhoog. Het gevolg is dat veel arme landen het oorspronkelijke bedrag al meer dan eens terugbetaald hebben en nog steeds zitten met een torenhoge schuld.

Wat kunnen mensen in Nederland daaraan doen? Kritisch bankieren is mogelijk bij de Triodosbank of de ASN. Daarnaast is het mogelijk kritisch te consumeren: geen katoen kopen bij C & A en aanverwante zaken (katoenplukkers werken voor hongerloontjes), minder vlees eten (veel veevoer voor ons vee wordt aangevoerd uit hongergebieden), produkten als bananen en ananas mijden (mensen die op deze plantages werken worden daar vaak toe gedwongen, en hebben veel gezondheidsproblemen vanwege het vele gif dat gebruikt wordt - meestal bestrijdingsmiddelen die hier al lang verboden zijn).

Een boycot van dergelijke produkten is niet slecht voor hun economie, omdat het in deze gevallen juist de westerse bedrijven zijn die de plantages in bezit hebben.

HAREN Alina de Vries

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden