GEACHTE REDACTIE: Huidige WAO-criteria zijn glashelder

Met een mengsel van verbazing en ontzetting neem ik bijna dagelijks kennis van de ambivalente houding van de politiek ten aanzien van de nieuwe WAO....

Nu de bedrijfsverenigingen in de opzet lijken te slagen om de verborgen werkloosheid uit de WAO te wringen, breekt bij de politici het koude angstzweet uit en worden allerlei onzuivere argumenten aangevoerd om de effecten ongedaan te maken.

Maar niet alleen de politiek, ook vele medewerkers bij de uitvoeringsorganen valt de huidige werkwijze zwaar. Enerzijds omdat wij de afgelopen 25 jaar vanuit een geheel andere filosofie werkten, namelijk begeleiding van arbeidsongeschikten. Anderzijds vragen ook wij ons af of het maatschappelijk gezien verantwoord is om een grote groep kansarmen en kanslozen op de arbeidsmarkt te 'dumpen'. Hun enige toekomst is immers, na een periode in de WW, de bijstand.

Toch bespeur ik dat verreweg de meeste verzekeringsgeneeskundigen zich kunnen vinden in het huidige beoordelingssysteem; dat waarborgt namelijk een veel grotere uniformiteit dan voorheen het geval was. De criteria van de nieuwe WAO moeten niet gewijzigd worden. De toepassing ervan geeft glashelder aan waar de schoen wringt: een forse discrepantie tussen vraag en aanbod op de arbeidsmarkt.

Ik ben het met de verontruste kamerleden eens dat bepaalde categorieën gehandicapten door het beoordelingssysteem onrecht wordt aangedaan. Het betreft dan voornamelijk de categorieën die lijden aan een progressieve ziekte of anderszins een onzekere prognose hebben, maar op het ogenblik van de beoordeling zeer waarschijnlijk nog geruime tijd kunnen werken.

De suggestie om een lijst met ziektes of onomkeerbare situaties op te stellen van hen die niet beoordeeld hoeven te worden, is een heilloze. Het is namelijk meestal niet de ziekte die bepaalt waar iemand nog toe in staat is. Van veel groter belang zijn factoren zoals wilskracht en invloeden uit de directe leefomgeving.

Verdisconteer de werkloosheid nu dus niet in de WAO, maar zorg ervoor dat er voor hen die in het kader van de WAO beoordeeld zijn langer recht op een WW-uitkering bestaat. Het probleem van de zogenoemde schrijnende gevallen komt dan door het passeren van de tijd vanzelf tot oplossing: ofwel men slaagt er in om werk te krijgen, ofwel men blijkt na een aantal jaren genezen te zijn, ofwel men raakt in de WW-periode toegenomen arbeidsongeschikt en wordt opnieuw in het kader van de WAO beoordeeld.

DORDRECHT Nils L. Wolgast

verzekeringsgeneeskundige

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden