GEACHTE REDACTIE Een wonder dat laconieke generatie niet groter is

Volgens Mirjam Schöttelndreier (de Volkskrant, 15 april) behoor ik tot de laconieke generatie. Vorig jaar werd mijn generatie nog omschreven als nix....

Dat ik laconiek ben blijkt volgens Schöttelndreier uit het feit dat mijn generatiegenoten langer thuis blijven wonen. En uit de beschreven mislukkelingen die blijkbaar niets beter te doen hebben dan vakantievieren. Dat terwijl pa en ma zo hard hebben moeten studeren om hun positie te kunnen bereiken.

Watblief? De ouders van mijn generatie, die studeerden toch in de tijd van de flowerpower, het Maagdenhuis, discussiëren over wereldvrede, verzet tegen het kapitalisme en geloof in Marx? Toch altijd gedacht dat die helemaal geen tijd hadden om zich met studeren bezig te houden. En nu teleurgesteld in hun niet hardwerkende kindjes. Ach wat sneu.

Het zou natuurlijk eigen schuld kunnen zijn. Hèt thema in onze opvoeding was immers zelfontplooiing in volledige vrijheid. Geen enkele dwang of frustratie mocht ons ten deel vallen. Oftewel een anti-burgerlijke non-opvoeding. Dat dan uiteindelijk voor Schöttelndreier enkele exemplaren worden gevonden die zich geen raad weten met hun volwassenheid, mag geen wonder heten. Het is eerder een wonder dat er niet veel meer zijn.

Hun beperkte aantal is zelfs nauwkeurig vast te stellen: diegenen die de norm voor de prestatiebeurs niet halen, zo'n 7 procent dus. Om dat percentage laconiekelingen te generaliseren naar de hele generatie gaat wel erg ver.

Maar misschien hebben ook wel niet alle veertigers in het Maagdenhuis gezeten.

GRONINGEN Jan Folkert Deinum

(25 jaar)

Fratsen

Opnieuw is de Volkskrant er in geslaagd om zo'n tendentieus zeik artikel te schrijven over de huidige generatie jongeren.

Ik vraag mij elke keer weer af hoe dat gaat op de redactie. Komt 's ochtends een in de jaren zestig opgegroeide protest-redacteur chagrijnig op zijn werk omdat hij/zij ruzie heeft gehad met zijn/haar puberale kinderen? Waarom halen de media telkens maar weer de raarste fratsen uit om de jongeren zwart te maken?

MAASTRICHT Reinout Hesselink

(21 jaar)

Lol en bier

Wat merkwaardig: de Volkskrant plaatst onlangs een afwisselende reeks artikelen 'JONG' waarin jongeren zelf hun verhaal vertelden, zonder in een generatie-mal te worden geperst. Dit leverde een kleurrijke schets op.

En dan nu zo'n generaliserend en vooral ook denigrerend artikel over de jongeren van nu: zij zitten op hun krent, verbrassen hun geld en (erger nog) dat van hun ouders, denken niet na over hun toekomst, maar denken hooguit aan lol en bier.

Pardon?!

Om op basis van gesprekken met vier 'laconieke' jongeren te komen tot niet mis te verstane conclusies over een hele generatie, vind ik een wel erg brede opvatting van trends signaleren. Hoe treffend is ook de illustratie: een collage van reclame-foto's met een hedonistische uitstraling. Dit geeft niet weer hoe jonge mensen leven, maar hoe reclamemakers zouden willen dat ze leven!

Het ironische is dat de studiebeurs voortdurend daalt, de uitkeringen voor jongeren flink zijn ingekrompen, de studieduur ontzettend is verkort, de perspectieven op vast werk verre van rooskleurig zijn . . .

Mij resten slechts twee conclusies: onze samenleving springt laconiek met jongeren om. En sommige journalisten schrijven ietwat laconiek.

AMSTERDAM Yvonne van Sark (26 jaar)

Generaties

Tot voor kort werden niet meer dan twee generaties onderscheiden. Wie de jaren dertig bewust had meegemaakt wist nog van schaarste en aanpakken, waardoor het veelzeggend heette te zijn tot 'de generatie van voor de oorlog' te behoren. Daarnaast was ook 'de generatie van de jaren zestig' een tot de verbeelding sprekende sociale categorie.

De laatste tijd is het hek van de dam en worden we overspoeld door een vloedgolf van generatie-typeringen. Menig journalist blijkt in de ban van de wervende kracht van het begrip generatie. Een greep uit het aanbod: 'een generatie van genieters' (HP/De Tijd), 'de mammoet generatie' (Intermediair), 'de grenzeloze generatie' (HP/De Tijd), 'de meerkeuze generatie' (NRC Handelsblad), 'de stille generatie' (Elsevier), 'de generatie Nix' (De Groene Amsterdammer en de Volkskrant) en 'de anti-Nix' generatie' (De Groene Amsterdammer).

Twee weken geleden werd in een kop op de voorpagina van de Volkskrant gewag gemaakt van 'de achterbank-generatie'. Als kroon op de recente generatie-hausse opende de Volkskrant vorige week met een beschouwing over 'de laconieke generatie'.

Uiteenlopende typeringen als genieters, mammoet, grenzeloos, meerkeuze, stil, Nix, anti-Nix, XTC, achterbank en laconiek roepen vooral het beeld op van een kennelijk niet onder één noemer te brengen veelvormigheid.

Maar uit recent onderzoek blijkt dat er weinig empirische steun bestaat voor het denken in termen van generaties. Fraaier dan met de huidige overdaad aan generaties in de pers, kan het failliet van deze categorisering niet worden geïllustreerd.

DEN HAAG Andries van de Broek

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden