Garanties lokken beleggers over de drempel

Beleggingen met ingebouwde zekerheden doen het goed bij beleggers. Van buiten lijken die producten simpel, maar onder de motorkap schuilt een complexe mix van financi instrumenten....

Door Frank van Alphen

De eerste helft van dit jaar stortten particuliere beleggers royaal hun geld in garantieproducten. ABN Amro rept over de meest succesvolle introductie van een beleggingsproduct uit de geschiedenis van de bank. De Postbank wil alleen maar kwijt dat de verkoop van hun garantieproduct de verwachtingen ruimschoots overtrof. Dat in een tijd waarin particulieren hun bekomst leken te hebben van beleggen.

Zodra beleggers te horen krijgen dat hun geld niet plots kan verdampen, durven ze zich weer te vertonen, is de ervaring van banken. Vrijwel alle banken hebben de afgelopen tijd garantieproducten op de markt gebracht. Zo haalde ABN Amro een miljard euro op met drie Yield Discovery Notes, Rabobank introduceerde de Rabo Global Titans-obligatie en de Postbank bracht de Rentegarant 1 aan de man. Aangestoken door dit succes zijn de productontwikkelaars al druk in de weer met vervolgproducten.

'Er is heel veel geld onder de mensen', zegt Edzard Hoyng, vermogensstrateeg bij ABN Amro. 'Mensen die hun vermogen willen laten groeien, hebben een probleem. De rente op een spaarrekening is vrij laag en aandelen zijn nog steeds omgeven met allerlei risico's. Kijk maar naar de AEXindex, die staat weer op hetzelfde niveau als begin dit jaar.'

Aan de buitenkant zijn garantieproducten redelijk eenvoudig: de koper weet wat hij kan verwachten. De binnenkant bestaat uit een complex mengsel van obligaties, aandelen en derivaten zoals opties.

De belegger die een garantieproduct koopt, heeft de zekerheid dat hij aan het einde van de looptijd (vaak acht jaar) in elk geval de inleg terug krijgt. Maar tijdens de looptijd kan de koers, die afhankelijk is van de rente en de ontwikkelingen van de onderliggende aandelen, onder de uitgiftekoers komen te liggen. Het is typisch een product voor mensen die hun geld langere tijd kunnen missen.

De belegger ontvangt een jaarlijkse vergoeding. De eerste jaren is dat vaak een gegarandeerde rentevergoeding. De overige jaren is de rente (coupon in obligatietaal) afhankelijk van het rendement van een aantal aandelen. Deze variabele rente is aan de bovenkant afgetopt.

Over het algemeen geldt: hoe hoger de maximale variabele vergoeding, hoe lager de gegarandeerde rentevergoeding de coupon moet uit de lengte of de breedte komen. Soms biedt de bank in elk geval een minimumrente. Zo weten beleggers die kiezen voor Rabo Global Titans dat ze elk jaar ten minste 2,75 procent opstrijken. Bij de producten van ABN Amro en de Postbank krijgt de belegger (na de gegarandeerde rente) in het slechtste scenario geen vergoeding.

Van belang is de manier waarop de stijging van de aandelenkoersen wordt doorgegeven aan de belegger. Bij ABN Amro wordt gekeken naar de koersen van twintig aandelen van grote Europese, Japanse en Amerikaanse bedrijven (onder andere ABN Amro zelf). Jean-Paul van Oudheusden, productontwikkelaar bij ABN Amro Markets, vertelt dat bij de aandelenselectie met name is gelet op de spreiding over de diverse sectoren. Ook is rekening gehouden met de bekendheid van de aandelen. Beleggers beleggen nu eenmaal liever in bedrijven die ze kennen.

Zowel Rabo als de Postbank maakt gebruik van de Dow Jones Global Titans index die de koersbewegingen van vijftig grote concerns volgt.

Bij de bepaling van de gemiddelde stijging van de koersen van het mandje aandelen van ABN Amro Yield Discovery Note III telt de koersstijging van ieder afzonderlijk aandeel tot maximaal 8 procent mee. Bij een scherpe koersdaling is een dam opgeworpen bij -20 procent. Dat betekent dat een aandeel dat het erg slecht doet het gemiddelde nooit te ver naar beneden kan trekken. De andere garantieproducten werken op vergelijkbare wijze.

Door deze berekeningswijze zal de belegger bij ABN Amro alleen de maximale coupon ontvangen als alle onderliggende aandelen met ten minste 8 procent in waarde zijn gestegen.

En hoe zit het met de kosten? ABN Amro is de enige van deze drie aanbieders die inzicht biedt in de kosten. Jaarlijks bedragen de kosten gemiddeld 0,85 procent van de nominale waarde van de obligatie. Een belegger moet er verder aan denken dat hij bij beleggen zonder garanties kan rekenen op dividendinkomsten. Die bedragen 1 tot 2 procent per jaar.

Garantieproducten vallen bij banken onder de snel groeiende categorie special products. Onder deze categorie vallen allerlei andere producten die zijn samengesteld uit een meer of minder explosief mengsel van derivaten, obligaties en aandelen. De producten varin van defensieve obligaties die de inflatie bijhouden tot speculatieve beleggingsinstrumenten. Dit soort producten hebben volgens Hoyng de toekomst naast de traditionele beleggingsfondsen. 'Een voordeel is dat ze snel op de markt te brengen zijn. Sneller dan bijvoorbeeld een beleggingsfonds.'

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden