Ganzenprobleem hangt samen met de landbouw

De ingezonden brieven van vrijdag 6 januari

Opvliegende ganzen boven de Ooijpolder, 29 februari 2016. Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Brief van de dag het ganzenprobleem

De schade die veroorzaakt wordt door wilde ganzen, is groter dan ooit (Ten eerste, 3 januari). De toename van de aantallen ganzen en de daarmee gepaard gaande effecten op de landbouw staan echter niet op zichzelf. De intensivering van de landbouw heeft ervoor gezorgd dat een groot deel van het agrarisch gebied bestaat uit weilanden waar niets anders groeit dan Engels raaigras. Voor ganzen is dit een gedekte tafel, dus het is niet verwonderlijk dat ze hiervan profiteren. Maar de grote rijkdom aan weidevogels en bloemen en kruiden die het agrarisch gebied een aantal decennia geleden nog karakteriseerde, is verdwenen. Het 'ganzenprobleem' hangt dus nauw samen met de manier waarop landbouw bedreven wordt, net als het verdwijnen van veel andere soorten dat doet. De kwestie hoe de schade door ganzen te reduceren, zou daarom deel uit moeten maken van een breder vraagstuk, namelijk hoe de balans tussen ecologie en economie (voedselproductie) in het agrarisch gebied hersteld kan worden.

Susanne Kuijpers, Den HaagNatuur- en Milieufederatie Zuid-Holland

PVV

Op de voorpagina van de Volkskrant van 5 januari staat prominent een foto van de enige nu bekende kandidaat voor de PVV voor de Tweede Kamerverkiezingen naast Wilders. Ook zijn pagina 6 en 7 volledig gereserveerd voor de PVV, met de vraag wie Wilders verder nog op de kandidatenlijst zal zetten. Alsof ik het partijorgaan van de PVV lees. Ik hou mijn hart vast voor het moment dat Wilders zijn volledige kandidatenlijst publiceert. Wat krijgen we dan? Een themanummer?

Pierre de Vogel, Amstelveen

Compromisme

Het artikel van Marianne Thieme en Ewald Engelen (O&D, 4 januari) is mij voor een groot deel uit het hart gegrepen. Het was al langer duidelijk dat zowel (vooral) PvdA'ers als VVD'ers zich beduveld voelden toen dit kabinet tot stand kwam. Zwaarwegende idealen kunnen niet zomaar worden ingeruild.

Toch is er bij mij ook een stukje dat blijft knagen: is het niet ook zo dat, zolang idealistische partijen niet groot genoeg zijn, het compromisme aan de macht zal blijven? En is het in de realiteit niet vrijwel uitgesloten dat er nog een partij te vinden is met dezelfde idealen? Voor geheel of gedeeltelijke samenwerking is het toch niet per se noodzakelijk om je belangrijkste idealen te verkwanselen?

Na alle terechte kritiek van links op dit afbraakkabinet zou ik het toch zeer gênant vinden als linkse partijen weer niet samenwerken in een volgend kabinet.

Jenneke Vrijenhoek, Geldermalsen

Marianne Thieme Beeld anp

Eppink en Obama

Als Obama grondtroepen naar Syrië had gestuurd, Israël had geholpen bij het onmogelijk maken van een tweestatenoplossing, het klimaatprobleem had genegeerd (want dat speelt toch pas in 2050) en niks had gedaan aan de grote groep onverzekerde Amerikanen, dan had hij in ieder geval aartsconservatief Derk Jan Eppink gunstiger gestemd (O&D, 4 januari).

Daar zal hij na 20 januari nog wel eens wakker van liggen.

Pim van Bokhoven, Utrecht

Samuel

Ik lees de bijdragen van Willem Vissers graag. Maar nu hij over zijn zoon Samuel schrijft, heeft hij mijn hart gestolen (V, 4 januari). Herinnert me aan mijn broer Huub en aan ons leven met hem in ons gezin in Noord-Limburg. Niet gemakkelijk maar ook o zo bijzonder.

Ellen Schraven-Beurskens, Den Haag

Kikkererwt

De VVD wil af van benamingen van vegetarische producten die de indruk wekken dat er vlees in zit. 'Als er geen vlees in worst zit, is het dan nog worst?', vraagt VVD-Kamerlid Lodders zich af. Ik ga ervan uit dat de VVD vervolgens ook ten strijde zal trekken tegen de slavink, de blinde vink, alsmede de varkens- en ossenhaas. Ook de kikkererwt en het zilveruitje hebben hun langste tijd gehad. En de boterham is natuurlijk helemaal uit den boze!

Marcel Besselink, Uithoorn

Een plantaardige biefstuk Beeld Marcel van den Bergh/ de Volkskrant

Porder

Ik moest glimlachen om de ingezonden brief van Rudolf Degenaar (Geachte redactie, 3 januari) over zijn krantenbezorger die zijn 'porder' is en hem dagelijks om 06.30 uur wekt. Onze krantenbezorger kwam om 04.30 uur, waarna wij vaak uren wakker lagen, vlak voordat de wekker ging weer in slaap vielen en vervolgens om 06.30 uur gebroken wakker werden. Voor ons was deze 'porder' de reden om over te stappen naar een digitaal abonnement.

Saskia Kleewein, Nootdorp

Spanjestrijders

Mooi speurwerk van Bart Dirks naar de lotgevallen van Janus Leijnse, Spanjestrijder tegen wil en dank (Ten eerste, 3 januari). Prachtige foto's ook! Ze waren er in soorten en maten, de mannen en vrouwen, die tussen 1936 en 1938 naar Spanje gingen. Maar de meesten hadden, anders dan Leijnse, een politiek idee. Hun 'ronselaars' waren partijgenoten of familieleden. Ze wilden het democratische Spanje steunen tegen de opstandige fascistische generaal Franco en zijn bondgenoten Hitler en Mussolini.

Toch moeilijk te vergelijken, zoals het artikel suggereert, met wat de meeste Syriëgangers drijft. Teruggekeerde Spanjestrijders zaten in 1940-1945 vaak in het verzet en de Duitsers jaagden op hen.

Pim Ligtvoet, Amsterdam

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden