Game van de week: A Way Out beleef je met een vriend in één ruimte

Met pizza, bier en stuurpookjes bij de hand

Ontsnappingsdrama's (Prison Break, The Shawshank Redemption) zijn een populair filmgenre. Maar wat als je zelf een vluchtende gevangene wil spelen? Of twee celmaten? A Way Out biedt die optie.

Vincent en Leo ontspannen even tussen de criminele bedrijven door. Foto Hazeligt

Hoe vaak zie je nou personages in een computerspel zelf een spelletje spelen? Alleen de Japanse misdaadreeks Yakuza bevat zulke knipogen naar de gamer. En nu dus A Way Out, een intrigerende game waarin de twee hoofdfiguren, Leo en Vincent, af en toe de tijd doden met een partijtje darts, een potje vier-op-een-rij of een rondje hoefijzerwerpen.

Het kan geen toeval wezen: ook Leo en Vincent zijn criminelen, net als de boeven in Sega's Yakuza-games. Leo en Vincent zijn wel minder maffia en meer gewone mannen die ooit door pech aan de donkere onderkant van de samenleving belandden en daar maar bleven hangen.

Het is niet de setting of het plot dat A Way Out tot een bijzondere game maakt, want de vertelling van ontsnapte en voortvluchtige gevangenen hebben we al in duizend-en-een-misdaadfilms gezien, en vooral beter. Ook de personages in deze game zijn wandelende clichés.

Nee, wat A Way Out ongezien meteen vier van de vijf sterren oplevert, is dat de hele game is gemaakt is om met twee mensen te spelen, op de bank, voor de tv.

Bankoverval

Zulke games zijn een zeldzaamheid geworden - games die je samen met een kameraad beleeft, lijfelijk in één ruimte, pizza, bier en stuurpookjes bij de hand.

Een 'couch co-op' worden zulke games genoemd. In de meeste en beste gevallen houdt dat in dat het spel het tv-scherm in tweeën hakt. Jij bent en bedient het mannetje op de bovenste helft van het scherm, je speelkameraad het figuurtje op de onderste helft. Je kunt zien wat de ander doet en overkomt, en elkaar helpen.

De meeste ontwikkelaars verhuizen de co-op-modus meestal naar de cloud, waarbij je speelmaatje thuis inlogt, op zijn eigen spelcomputer en voor zijn eigen scherm. Meestal speel je geen volledig avontuur, met kop en kont, zoals je dat als solo-speler in de meeste games doet. Co-op is vaker beperkt tot wat losse aparte missies.

A Way Out biedt onversneden co-op, met een volledig verhaal, met gamen op de bank met een vriend. Als het niet anders lukt, kun je het ook doen met zijn tweeën via internet, op een virtuele sofa (waarbij degene die de game heeft gekocht de ander kan uitnodigen om mee te spelen; de tweede man heeft geen eigen exemplaar te bezitten).

Deelscherm

Het knappe aan A Way Out is dat Leo en Vincent elkaar ook werkelijk nodig hebben om obstakels te slechten en zich uit benarde situaties te redden. Dan moet Vincent op de uitkijk staan voor cipiers, terwijl Leo achter zijn wc een gat in de muur hakt, of dat Vincent een uitweg zoekt uit een ondergronds geweld, terwijl Leo hem met een zaklantaarn bijlicht. Dat er steeds een alternatief scenario mogelijk is, geeft de game spelers een reden om het nog eens te spelen.

Beide mannen hebben ook verschillende karakters, en dus ook elk een andere manier om een probleem aan te pakken. Vincent, een 43-jarige boef die in het begin van de game in de gevangenis aankomt voor het begin van veertien jaar cel voor moord en oplichting, kiest meestal voor de zachte aanpak. De zeven jaar jongere Leo gaat hindernissen en hinderende figuren het liefst met een loden pijp te lijf.

A Way Out speelt magistraal met het gespleten scherm. In dat opzicht lijkt de game op veel films uit de jaren zeventig, niet alleen vanwege de setting, maar ook omdat toen regisseurs als Brian de Palma experimenteerden met films waarbij de toeschouwer het perspectieven van meerdere personages tegelijk op één scherm kreeg voorgeschoteld.

Aan A Way Out kun je zien dat hij is gemaakt door Josef Fares, een man die geschoold is in het maken van films en die zijn broer Fares Fares de stem van Leo liet inspreken.

Clichés

A Way Out is ook niet nodeloos ingewikkeld, zoals het geval is met het schitterende, maar voor minder geoefende gamers schier onspeelbare Cuphead. Wat de game van een vijfsterren-predicaat afhoudt, is de gesel van het cliché: een originele vertelling en iets minder platte hoofd- en bijrollen had A Way Out tot een nog meer bijzondere ervaring gemaakt.

Intussen zijn we wel benieuwd geworden of Willem Holleeder weleens spelltjes speelt. Het is vast geen Cluedo. GTA? The Getaway? 25 to Life?

A Way Out (Hazelight / Electronic Arts)

Uitgebracht voor PlayStation 4, Xbox One, Windows

Geschikt bevonden voor 18 jaar en ouder

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.