Galgje spelen op Kamerhangdagen

Door Marc Peeperkorn en Sheila Sitalsing..

Marc Peeperkorn en Sheila Sitalsing

Het is pure partijliefde, zegt het PvdA-Kamerlid Samira Bouchibti. Daarom schiet de geblondeerde PvdA’ster steeds naar voren in de grote vergaderzaal – wanneer PvdA-fractievoorzitter Tichelaar opstaat en naar het spreekgestoelte loopt – om zich in de nog warme zetel van haar partijleider op de eerste rij te vlijen.

Dat ze dan beter in beeld is voor de talloze camera’s, is een bijkomstigheid – al fluistert een enkele collega vals en anoniem dat ze het dáárom zou doen. ‘Kwestie van gaten vullen’, legt Bouchibti uit. ‘Het oogt gewoon mooi als de eerste rijen van het PvdA-blok goed gevuld zijn.’

Ze hebben het zwaar deze dagen, de gewone Kamerleden. Eerst Prinsjesdag, dan twee etmalen met politieke beschouwingen over de kabinetsplannen. Maar de enigen die aan het woord komen, zijn de fractieleiders en de premier. Toch móet iedereen erbij zijn. Bij te veel lege stoelen en te langdurige plaspauzes, gaan er sms’jes uit: ‘Terug naar zaal.’

Wat doe je dan, als eenvoudig Kamerlid?

Bar weinig, observeerde Binnenskamers. Er wordt gehangen in zetels, bijgelezen, gepraat, galgje gespeeld, dropjes gaan rond, net als de laatste roddels, en het sms-verkeer bereikt recordhoogte. PvdA-Kamerlid Ferd Crone heeft er een naam voor verzonnen: Kamerhangdagen. ‘Je moet permanent beschikbaar zijn om de fractievoorzitter eventueel te souffleren. Als je even gaat plassen, kan dat al een snauw opleveren. Maar om nu te zeggen dat we veel doen...’

Zijn partijgenoot Mei Li Vos komt de wandelgang in gestuiterd. ‘Ik heb ADHD’, zegt ze, in een bruin pistoletje zalm bijtend. ‘Als ik langer dan vijftien minuten stil moet zitten, dommel ik weg. Dat is me al een paar keer gebeurd.’ De sociaal-democratische spring-in-’t-veld laat het debat het debat en gaat even kijken bij de opnamen van de nieuwste film van Eddy Terstall. ‘Over een overspelige politicus die met z’n blote kont voor het raam staat. Die zie ik hier niet, haha.’ En weg is Mei Li Vos.

Als links zich verveelt, staan ze dan in ieder geval bij rechts op scherp? We treffen VVD-Kamerlid Anouchka van Miltenburg, op weg naar haar werkkamer met een grote zak gemengde drop van Kruidvat. Geroutineerd laat ze het snoepgoed in de glazen pot op haar bureau glijden. ‘Het is een ontzettend groot dilemma’, zegt ze met een dropje in haar keel. ‘We behoren de hele dag in de zaal te zitten. Daar staan immers 150 stoelen en die moeten gevuld. Puur decorum. Inhoudelijk kan ik veel beter op m’n kamer aan het werk zijn.’

We laten haar vertwijfeld achter en lopen Johan Remkes tegen het lijf. Als oud-minister en tegenwoordig weer gewoon VVD-Kamerlid, is hij expert in het aanhoren van langdurige politieke beschouwingen. Zijn oordeel? Minutenlang voert Remkes de spanning op, terwijl hij een sigaret rolt. En dan, de eerste rook de lucht in blazend: ‘Het is allemaal tamelijk saai.’

Nicolien van Vroonhoven (CDA) daarentegen heeft de tijd van haar leven. ‘Eindelijk kan ik ongestoord stukken lezen. Geen telefoon, geen afleiding. Heerlijk. Maar nu ga ik weg, het is half 6, ik moet naar de crèche.’

Het is bijna middernacht op de laatste debatdag als Tichelaar weer naar het spreekgestoelte wandelt en Samira opnieuw naar voren snelt om zijn stoel te bezetten. Nu komt het erop aan, weet ze. ‘Ik steek mijn duimen omhoog en knik bemoedigend. Dat is echt fijn hoor, zulke steun uit je eigen banken, als je achter dat spreekgestoelte staat.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden