G7 is prestigieuze rotaryclub

Met veel vertoon werd Rusland gisteren uit de G8 gezet. De reactie van de Russen was laconiek. Hoe belangrijk is de G7 eigenlijk?

Vorig jaar organiseerde Groot-Brittannië de G8-bijeenkomst op een golfclub in het Noord-Ierse Enniskillen. Reden was dat de in 2007 nieuw geopende accommodatie met een vijfsterrenhotel door de crisis vrijwel failliet was en opnieuw op de kaart moest worden gezet. De G8-bijeenkomst was een grote aanprijzing voor het merengebied van Noord-Ierland als toeristische attractie en leverde een slotverklaring op vol clichés.


Al sinds 2008 wordt gesproken over het opheffen van de G8 die door de schorsing van Rusland weer G7 is geworden. Reden: het is een archaïsch instituut. Landen als China, India, Brazilië en Mexico torenen nu in de economische wereldorde boven G7-leden als Italië en Canada uit. De G8 doet niet meer terzake. Poetin liet dat al enkele keren openlijk blijken. In 2012 sloeg de Russische president de G8-ontmoeting in Camp David over, waarmee hij zijn gastheer Obama beledigde. Hij stuurde premier Medvedev als zijn waarnemer, die niets anders kon melden dan dat hij 'de resultaten van het overleg' met Poetin zou bespreken. De boycot van de G8 in Sotsji is in dat opzicht ook een ultieme revanche voor die absentie, naast een politiek signaal dat de wereld het niet eens is met de inname van de Krim.


De G7 ontstond in 1975 na de oliecrisis, toen de westerse industrielanden en Japan nog de dienst uitmaakten en een onderonsje begonnen omdat de Verenigde Naties (VN) en het Internationaal Monetair Fonds (IMF) te groot waren geworden. Doel was enige controle te krijgen over de dollar en goederenstromen in de wereld die tot toenemende onevenwichtheden leidden, wat bleek uit de overschotten op de handelsbalans van Japan. Vaak werden de topontmoetingen gebruikt om afspraken te maken over koersaanpassingen en rentes, zoals het fameuze Plaza-akkoord van 1987.


Rusland kwam er in 1998 bij, waarmee een signaal werd afgegeven dat het land zich aan het westerse democratische en kapitalistische systeem had aangepast. Maar de echte wereldmacht was toen al begonnen te verschuiven. Tijdens de kredietcrisis van 2007 werd duidelijk dat het aanpakken van de onevenwichtigheden in de wereldeconomie (de enorme schulden van de VS en EU-landen en de enorme tegoeden van China) alleen zou kunnen worden bewerkstelligd met medewerking van de opkomende landen. 'Er zijn geen afspraken meer te maken over het milieu, de wereldhandel en het monetaire systeem zonder de inbreng van China en India - twee nieuwe industrielanden en exporterende grootmachten die nu al de grootste dollarreserves in de wereld hebben', zo werd op de eerste G20-ontmoeting in Washington gezegd. De G8 maakte plaats voor de G20. Op de agenda van de G8-top in L'Aquila (Italië), waarbij Berlusconi mooie sier maakte door Kadhafi als speciale gast uit te nodigen. Ook daar werd opheffing daadwerkelijk gesuggereerd.


Maar de vergaderingen waren al voor tien jaar van tevoren gepland. En iedere leider wilde in zijn eigen land met de zeven andere machtigen op de foto. Terwijl de G20 - deze top vond vorig jaar nog in het Russische St.-Petersburg plaats en zal dit jaar in Brisbane (Australië) worden gehouden - was bestemd om de zaken te doen, was de G8 bedoeld om het prestige van de leiders te onderstrepen. Het wordt niet voor niets de meest prestigieuze rotaryclub ter wereld genoemd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden