Fusie investeringsbanken: groot geld, snelle jongens, vlotte deals

Het begon als een genoeglijke lunch van de bazen van de twee grootste investeringsbanken ter wereld. Lord Cairns van S....

GEERT-JAN BOGAERTS

Van onze verslaggever

AMSTERDAM

Al onder het eten kwamen de heren tot de ontdekking dat de twee huizen elkaar op een veel breder front aanvulden. Zo goed zelfs, dat ze meteen na terugkomst een half leger bedrijfsstrategen aan het werk zetten om de mogelijkheden te onderzoeken voor een volledige fusie.

Van Warburg's 4500 personeelsleden waren er al gauw zo'n 250 op de hoogte van de plannen om samen te gaan met een andere bank. Alleen keken zij, en dus de makelaars op de Londense beurs, de verkeerde kant uit: ze mikten op JP Morgan, de Amerikaanse handelsbank, die zestig jaar geleden weliswaar uit dezelfde moeder werd geboren als Morgan Stanley, maar inmiddels hoegenaamd niets meer met haar zus te maken heeft.

De geruchten op de beurs dwongen gisteren Warburg bekend te maken dat er fusiebesprekingen gaande zijn met Morgan Stanley. Naar verluidt ging meteen een golf van afgrijzen door de gelederen van het Warburg-personeel. Morgan Stanley betrok vorige maand 30 duizend vierkante meter kantoorruimte in Canary Wharf, het prestigieuze vastgoedobject in de Docklands. En geen Londenaar wil naar Canary Wharf, omdat het mijlenver van de binnenstad is verwijderd en de verbinding slechts wordt onderhouden door een nuffig metrolijntje.

Dit soort overwegingen heeft echter geen rol gespeeld. Want Warburg en Morgan Stanley vullen elkaar inderdaad perfect aan. Morgan Stanley is weliswaar twee keer zo groot als Warburg, maar mist belangrijke ingangen in Azië en op de Europese markt. En Warburg doet al jaren verwoede pogingen om binnen te komen in de VS, maar slaagt er niet in daar op enige schaal aan de bak te komen.

'De twee stromen zijn heel complementair. De nieuwe combinatie is zeer sterk, en wereldomvattend. In een industrie die steeds globaler gaat werken, moet dat ook wel', zegt Herman van der Wijck, de Nederlandse vice-voorzitter van Warburg. Hij verwacht dat binnen een maand meer duidelijkheid komt over de details van de samenvoeging. 'Het was eigenlijk niet de bedoeling om nu al iets bekend te maken, maar we moesten wel, omdat er al zoveel was uitgelekt .'

Investment Banking is de tak van sport in de financiële wereld die het meest met glitter en glamour gepaard gaat. Het is de markt van de snelle jongens, het grote geld en de vlotte deals. Banken als Goldman Sachs en Merrill Lynch betalen grif drie à vier ton (in dollars) aan knapen van in de twintig, wier specialiteit het is bedrijven te kopen en verkopen, te doen fuseren en op te splitsen. Maar als ze eens een kwartaal slecht presteren, staan ze ook meteen op straat.

Grote risico's dus, maar ook enorme verdiensten, die de komende jaren alleen maar groter zullen worden. Warburg bijvoorbeeld is gespecialiseerd in privatiseringen. De firma doet dat op de Britse markt al tien jaar, vanaf het begin van de privatiseringsgolf die later ook het vasteland van Europa overspoelde. En de Europese overheden zijn nog lang niet uitverkocht.

Naar schatting valt de komende jaren nog voor 150 miljard dollar aan staatsdeelnemingen te verkopen op de kapitaalmarkten. Er is een enorme concurrentiestrijd gaande tussen de banken die hiervan een graantje willen meepikken. Alleen al aan provisies voor syndicaatsleiders van privatiseringen valt zo'n 4,5 miljard dollar weg te geven.

De sterkste spelers op deze markt zijn de partijen die het beste toegang kunnen verschaffen tot kapitaalmarkten, waar ook ter wereld. Big is beautiful gaat hier op als bijna nergens anders. Morgan Stanley en Warburg samen zullen de huidige marktleider Goldman Sachs ver achter zich laten.

Ook op het terrein van fusies en overnames zal de nieuwe combinatie marktleider Goldman Sachs de rug laten zien. Samen namen zij vorig jaar voor 97 miljard dollar aan fusies en overnames voor hun rekening, terwijl Goldman Sachs niet verder kwam dan 86 miljard.

In het Verre Oosten is Morgan Stanley vooral actief in Japan, terwijl Warburg zijn bezigheden uitoefent in Australië en Nieuw-Zeeland. Toch is oost-Azië het terrein waar waarschijnlijk de meeste kostenbesparingen te realiseren zijn.

De markt reageerde gisteren over het algemeen dan ook positief op het bericht, afgezien van enige twijfels over de verschillen in bedrijfscultuur tussen het enigszins aristocratische Warburg en het veel lossere Morgan Stanley.

Een andere conclusie is interessanter: 'you ain't seen nothin' yet', zoals een Amerikaanse analist het gisteren uitdrukte. Volgens hem en veel van zijn collega's zullen vooral de Europese banken zich genoodzaakt zien het voorbeeld van Warburg te volgen en ofwel onderling verbanden aan te gaan, ofwel steun te zoeken bij kapitaalkrachtige Amerikaanse of Japanse partners.

Geert-Jan Bogaerts

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden