Führerdromen van Wilhelm II

Berlijn, 28 februari 1892

Portret van keizer Wilhelm II. Beeld thinkstock

We zijn allen volledig van slag door de jongste redevoering van de keizer. Het is de ergste die hij tot nu toe heeft gehouden en lijkt werkelijk op grootheidswaan te duiden.

De verhouding tot de troon die hij God toebedeelt is even ongehoord als lachwekkend: een God die 'zich in moet spannen' om een koningshuis te verheffen! Daarbij is de Führerrol die hij voor zichzelf ziet weggelegd van zo'n zweverig-gezwollen mystiek, dat het je bang te moede wordt.

Bittere teleurstellingen zijn niet te voorkomen, en de tijd zal het leren of die niet dermate kwetsend zullen uitpakken, dat het hem op beslissende momenten aan tegenwoordigheid van geest zal ontbreken - zeker gezien de figuren die de jonge keizer op dit moment omringen. Vooralsnog is het allemaal dieptreurig en tot nadenken stemmend.

De uitgesproken tekst schijnt overigens nog erger te zijn geweest dan het werkstuk dat in het staatsblad is afgedrukt. Kort voor de maaltijd gaf de keizer Rijksdagpresident Levetzow inzage in de tekst, en die had helaas de moed niet Zijne Majesteit te verbieden die uit te spreken. Echter, de tekst was toen al lang en breed in het staatsblad afgedrukt.

Baron Itajuba, de Braziliaanse gezant, had hem in hotel Kaiserhof in het avondblad zitten lezen. Toen hij naar zijn kamer ging en een blik in de eetzaal wierp zag hij net hoe de keizer opstond en tegen zijn glas tikte!

Hildegard von Spitzemberg (1843-1914), Duitse barones. Ingekort fragment uit Am Hof der Hohenzollern.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden