Froger gaf Verborgen Verleden flinke dosis warmte en sentiment mee

René Froger was als een bad van enthousiasme dat bleef overstromen in Verborgen Verleden.

'Ik had in mijn stoutste dromen niet durven voorstellen dat ik hier zou eindigen', zei Froger.Beeld NPO

Afgelopen zaterdag ging René Froger in NTR's Verborgen Verleden op zoek naar de geschiedenis van zijn familie. Froger, zoon van oer-Amsterdammers Bolle Jan en Tante Mien, werd geboren en getogen in de hoofdstad en is met zijn dikke Jordaanse tongval en totale René Froger-heid zo Amsterdams als het maar kan. 'Ik heb altijd meer willen weten over m'n verleden. Dat wel', zei Froger aan het begin van de uitzending. Hij wilde natuurlijk weten waar de Frogers vandaan kwamen, hoe ze in Amsterdam terecht zijn gekomen, maar: 'wat ik me nou echt afvraag, is waar die muzikaliteit en creativiteit vandaan komen.'

Botsing van culturen

Genealoge Martine Zoeteman liet Froger zien dat, zoals hij al vermoedde, de familie van zijn vaders kant al eeuwenlang in Amsterdam woont, en dat de eerste Froger een Hugenoot was die eind zeventiende eeuw naar Amsterdam was gevlucht. 'Briljant', zei Froger, 'dit is zo leuk hè!'. En hij greep Zoeteman even stevig vast.

Misschien stond die omhelzing symbool voor wat de aflevering van Verborgen Verleden van zaterdagavond zo fraai maakte. Het was een botsing van culturen; van ervaringen; van ratio en emotie. Aan de ene kant was er de genealogische zoektocht naar het verleden, die altijd een meeslepende, universele spanning met zich mee brengt: iedereen is benieuwd waar hij of zij vandaan komt. Een interessante ontdekkingsreis, maar wel een vrij droge en klinische. Er worden wat archieven uitgeplozen, handgeschreven huwelijksakten en geboorteregisters onder de loep genomen en dan ben je er wel.

Emotie

Maar René Froger, incarnatie van het adagium 'met een lach en een traan', was als een bad van enthousiasme dat maar bleef overstromen en gaf Verborgen Verleden zo een flinke dosis warmte en sentiment mee. Zo liet zijn achterachterachterneef in Delft Froger op een gegeven moment wat zilverwerk zien, dat hun voorouders hadden gemaakt. 'Ongelooflijk', stamelde Froger. 'Dit is echt te gek. Eigenlijk niet voor te stellen dat iemand die dit gemaakt heeft, ons ook gemaakt heeft. Dit is niet normaal dat je daar vandaan komt.' 'Niet normaal' was een observatie die regelmatig terugkeerde, net als 'ongelooflijk' en 'Geweldig, geweldig, geweldig. Geweldig, geweldig, geweldig.'

René Frogers aanstekelijke vervoering deed verlangen naar meer televisieprogramma's waarin René Froger dingen over zichzelf ontdekt.

Uiteindelijk bleek de zanger zijn muzikaliteit en creativiteit niet van de kant van zijn vader te hebben, maar van die van zijn moeder. Dat emotioneerde hem, want zijn moeder had in huize Froger altijd een toontje lager gezongen. Via haar stamboom belandde Froger in een klein dorpje nabij Napels. Om te vieren dat hij er was, trok zijn verre familie de vershoudfolie van een schaal koekjes en kwamen de flessen cola en sinas op tafel. Een bescheiden gebaar, maar René vond het 'prachtig, prachtig, prachtig'. Na de ontmoeting keek Froger uit over een machtige bergkam in de ondergaande zon. 'Ik had in mijn stoutste dromen niet durven voorstellen dat ik hier zou eindigen', zei hij. 'En dan is het niet normaal wat emoties met je doen.' Nee, dat is ook niet normaal. Maar wel mooi.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden