Franz Schmidt

Harnoncourt blijkt de Wiener Philharmoniker in een moeite door te hebben overgehaald tot de reanimatie van een belangwekkend monstrum uit de getroubleerde jaren dertig: Das Buch mit sieben Siegeln, een oratorium van de vergeten componist Franz Schmidt, een Oostenrijker die het ongeluk had door de nazi's zowel te worden opgehemeld...

Geen onvertogen woord komt erin voor, in deze toonzetting van de Openbaringen van Johannes. Wel onvertogen klanken: de apostel leidt de Jongste Dag in met een tenorstem die zwaar op de proef wordt gesteld (de Amerikaan Kurt Streit levert een fantastische prestatie), in een curieuze samenhang van koorstukken, ensembles, orkestepisoden, orgelsoli en dialogen met de Heer, die hier een basstem heeft. Als de term 'eclecticus' ooit op iemand van toepassing is geweest, dan is het op Schmidt, die Blitze und Donner-ritmen van Bach laat rijmen op het slot van Die Walküre, die het Bruckner-orgelen combineert met Brahms-brommen, die zijn bewondering voor Schönberg vorm geeft in rechtgetrokken tonale stileringen - en zelf in de bonte stoet meeloopt, met klanken die nieuwgierig maken naar Schmidts symfonische werk en kamermuziek. Harnoncourt houdt de zaken niet zonder moeite, maar wel met redelijk welslagen bij elkaar. In het tekstboek staan fraaie beschouwingen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.