Franse surprise: de Davis Cup

Nederland speelt begin volgend jaar in de Davis Cup opnieuw tegen de titelverdediger. Frankrijk, de opponent voor de eerste ronde confrontatie in februari, loste gisteren Spanje af als wereldkampioen bij de landenteams....

De Franse tennisploeg versloeg in Melbourne het zwaar favoriete thuisland Australië met 3-2. Het was al de negende keer dat Frankrijk zijn naam in de Davis Cup mag graveren. De Australiërs, vorig jaar in Spanje ook al verliezend finalist, waren op jacht naar hun 28ste wereldtitel.

De beste speler op het speciaal aangelegde gras van Melbourne Park bleek niet de Australische nummer één van de wereld, Lleyton Hewitt, maar de bleke Fransman Nicolas Escudé. Vrijdag was de tanige serve-volleyer in de openingspartij reeds te sterk voor de tegenvallende Hewitt, een herhaling van de uitslag van hun vorige duel op gras, op dat van Wimbledon.

Zondag trok Escudé, begin dit jaar de winnaar van het ATP-toernooi van Rotterdam, bij de stand 2-2 nog eens de beslissende wedstrijd naar zich toe. De invaller voor de geblesseerde Pat Rafter, de linkshandige Wayne Arthurs, werd in vier hoogstaande sets verslagen.

De sleutel van de finalewedstrijd lag, als zo vaak, in het dubbelspel van zaterdagmiddag. De Australische captain John Fitzgerald had vrijdagavond, bij de stand 1-1, besloten zijn vaste dubbel Todd Woodbridge-Wayne Arthurs te vervangen door de gelegenheidscombinatie van zijn topspelers, Hewitt en Rafter.

Zaterdag dubde hij, met zijn assistent Wally Masur, nog over de juistheid van zijn keuze, want Rafter was met een zeer stijve arm van bed gekomen en kon nauwelijks serveren. Vijf minuten voor één, een uur voor de dubbel mag de opstelling nog worden gewijzigd, werd beslist dat Rafter toch aan de zijde van Hewitt zou plaats nemen.

Het leek een wilde gok, zeker gezien de fysieke gesteldheid van Rafter, maar er was een bodem van zekerheid. Rafter, sinds de Masters Cup in Sydney worstelend met peesontsteking in zijn rechterarm, had zich vrijdag tegen Grosjean juist in grote vorm getoond. Hewitt en Rafter hadden bovendien in de uitwedstrijd tegen Brazilië ook de dubbel gewonnen.

In de wedstrijd leek het in de eerste set de juiste beslissing van Fitzy, zoals de in coachdienst zijnde tv-commentator wordt genoemd. De Fransen Pioline en Santoro hadden nauwelijks kans. In de tweede set kwam het tweetal dat in september het gerenommeerde Nederlandse dubbel Haarhuis-Schalken geen kans had gelaten, in zijn spel.

Met name Santoro, de man met de tweehandige forehand, prikte de ballen weergaloos op de schoenveters van de Australiërs die langzaamaan hun vertrouwen verloren. In de vierde en beslissende set werden Rafter en Hewitt zelfs gedeklasseerd, met 1-6.

'Het is nu eenmaal een klein verschil tussen een genie zijn en een idioot wezen', zo pareerde Fitzgerald alle terstond los komende kritiek op zijn dubbel-opstelling. Hij vertrouwde er toen nog op dat Hewitt en Rafter in de individuele partijen van zondag de zaken alsnog zouden rechtzetten.

Hewitt slaagde daar inderdaad in en versloeg voor de derde keer in drie weken Grosjean, de Franse nummer één. De winnaar van de US Open was dat aan zijn stand verplicht. Hij heeft een fraai gemiddelde in de Davis Cup, maar in de finales van de laatste jaren heeft hij minder betekend dan hij zelf zou willen. De zege op Grosjean was pas zijn tweede victorie in drie finales, vijf keer verloor hij een wedstrijd, waaronder twee in de gewonnen finale van Nice-1999 tegen Frankrijk.

Rafter had in wat de laatste partij uit zijn loopbaan had kunnen zijn, de eindoverwinning voor zijn team moeten binnenhalen. maar als zo vaak de laatste jaren liet zijn fysieke gesteldheid dat niet toe. Zaterdag voorspelde hij nog er zondag flink tegenaan aan te gaan. Een dag later maakte hij duidelijk dat met het dubbelspel zijn laatste energie was verspeelde.

Rafter trok zich terug voor de wedstrijd tegen Escudé, tegen wie hij een voordelige 4-0 in onderlinge duels had staan. Lang wachtte Fitzgerald met de bekendmaking van het terugtrekken van Rafter die wegens voortdurende schouderproblemen en afnemende motivatie een jaar pauze gaat nemen.

Arthurs was ingeseind, hij moest een hazenslaapje doen en zou bij het ontwaken wel horen of hij moest aantreden voor de wedstrijd van zijn leven. Arthurs, de nummer 67 van de wereld, kon tot twee sets meekomen, maar was daarna niet in staat de virtuoze Escudé en Frankrijk van een verrassende eindzege te weerhouden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden