Franse slag in de lucht

MET grof geweld heeft de oproerpolitie eind vorige week driehonderd voor het merendeel uit Afrika afkomstige illegale migranten uit de Saint-Bernardkerk in Parijs verwijderd....

President Chirac en premier Juppé besloten tot het laatste: de wet die illegalen het recht op verblijf in Frankrijk ontzegt, moest worden toegepast. Zelfs als dat alleen kon met traangas in een kerk - tegen de wil van de geestelijken.

Met dit botte en weinig menslievende machtsvertoon hebben Chirac en Juppé een dubbel signaal willen afgeven. De talrijke illegalen, meestal uit Franse ex-koloniën afkomstige migranten die in het vroegere moederland een beter bestaan trachten op te bouwen, moest worden duidelijk gemaakt dat elke hoop op een verblijfsstatus ongegrond is.

Tegelijk moest het Franse publiek worden geïmponeerd: kijk eens met welk een ijzeren consequentie deze regering vasthoudt aan het zo mogelijk tot nul terugdringen van nieuwe immigratie.

Het tragikomische - en ook wel enigszins geruststellende - aan dit stoere optreden is dat het politieke effect praktisch nihil is. Het is een slag in de lucht gebleken, want geen van de door de regering nagestreefde doelen is bereikt.

Van de met harde hand de kerk uit gesleepte migranten zijn er zegge en schrijve vier over de grens gezet; een aantal bevindt zich in hechtenis; enkele tientallen worden alsnog gelegaliseerd, maar de overgrote meerderheid is inmiddels weer vrij en. . . nog altijd illegaal.

De reactie van het Franse publiek is al even inconsequent. Volgens een door Le Monde en RTL gehouden enquête keurt een meerderheid van de Fransen de ontruiming af en overheerst de sympathie voor de sans papiers. Toch wil de meerderheid tezelfdertijd vasthouden aan strikte toepassing van de wetten die het de migranten zo moeilijk maken een legale status te verkrijgen.

Die inconsequentie in het beleid en de publieke reactie weerspiegelen de realiteit. Frankrijk en Europa zijn aantrekkelijk voor de vele armen uit de Derde Wereld, maar kunnen hen onmogelijk allemaal opnemen. Daar ligt de ratio voor een beperkend migratiebeleid. Zolang de welvaartsverschillen zo groot blijven, zullen de migranten blijven komen, vanuit hun optiek ook volkomen terecht.

Op korte termijn is dit probleem onoplosbaar, het kan hoogstens enigszins beheersbaar worden gemaakt. Het stemt tot voldoening dat de meeste Fransen blijkbaar menen dat daarbij de menselijkheid niet uit het oog mag worden verloren. Dat oordeel mag de regering in Parijs - maar ook die in Bonn, Londen en Den Haag - ter harte nemen.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden