Nieuws

Franse rechter erkent ‘windmolensyndroom’ en geeft omwonenden een ton compensatie

Een primeur in Frankrijk: de rechter in Toulouse heeft het ‘windmolensyndroom’ erkend, nadat een echtpaar in het Zuid-Franse Fontrieu klaagde over gezondheidsschade als gevolg van de windmolens in de buurt van hun huis. De uitbaters ervan moeten hun ruim 100 duizend euro schadevergoeding betalen.

Eline Huisman
Windmolenpark in het noorden van Frankrijk. Beeld REUTERS
Windmolenpark in het noorden van Frankrijk.Beeld REUTERS

Het had een droom moeten worden, wonen in een opgeknapte boerderij uit 1813 in het hart van het Zuid-Franse natuurpark Haut-Languedoc. Maar voor Christel en Luc Fockaert liep het uit op slapeloze nachten, hoofdpijn, hartkloppingen, misselijkheid en oorsuizen. Boosdoener: het windmolenpark met zes turbines op krap een kilometer van hun huis in Fontrieu.

Hoewel de windmolens al sinds 2008 waren geïnstalleerd, begon de ‘lijdensweg’ voor het Belgische echtpaar in 2013, toen het bosgebied tussen hun oude boerderij en de installaties werd gekapt. Na twee jaar van aanhoudende klachten en doodlopende contactpogingen met de windmolenbedrijven, verhuisden de twee op doktersadvies naar een woning op veilige afstand van het park, waar ze na enkele maanden klachtenvrij waren.

Overlast is ziekmakend

Intussen stapte het Belgische echtpaar naar de rechter, en die stelde hen na zes jaar procederen uiteindelijk in hoger beroep in het gelijk. De overlast van de windmolens is ziekmakend, erkende het hof in Toulouse, en dus heeft het koppel recht op compensatie. De uitbaters van het windmolenpark moeten hun 128 duizend euro aan schadevergoeding betalen voor het waardeverlies van hun woning én voor de geleden gezondheidsschade.

Dat laatste is een primeur in Frankrijk. Het ‘windmolensyndroom’ wordt er niet officieel erkend als ziekte, maar een deskundigenrapport in opdracht van de rechter oordeelt dat het koppel wel degelijk slachtoffer is geworden van dit syndroom. Zelf omschreef het echtpaar de situatie als wonen naast een ‘permanent draaiende wasmachine’ terwijl het om hen heen onophoudelijk onweerde – zo overweldigend was het geluid in combinatie met de voortdurende lichtflitsen afkomstig van de windmolens.

Het oordeel van de Franse rechter lijkt in lijn met wat wetenschappelijk onderzoek al langer laat zien, zegt Jan de Laat, klinisch-fysicus-audioloog aan het LUMC: de criteria voor overlast van windturbines mogen best uitgebreid worden. ‘Op dit moment wordt vooral gekeken naar het aantal decibellen. Maar ook zacht geluid kan hinderlijk zijn, afhankelijk van het karakter. Vergelijk het met een druppende kraan: een zacht geluid dat desondanks sommige mensen uit hun slaap zal houden. Dat kan ook gelden voor het continu zoevende geluid van windturbines, al is het effect daarvan zeer verschillend van persoon tot persoon.’ Klachten als oorsuizen en hartkloppingen als gevolg van de turbines zijn volgens De Laat vaak een indirect effect, verergerd door de slapeloosheid.

De advocaat van het echtpaar noemt de uitspraak van de rechter ongekend en een waarschuwing voor bedrijven die windmolenparken willen installeren: zij zullen de impact op de lokale bevolking zorgvuldig moeten onderzoeken.

De 19de-eeuwse boerderij van het Belgische echtpaar staat intussen nog steeds te koop.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden