Franse pers hoont Amerikaanse spot

De verbale bombardementen die de Amerikaanse media vrijwel dagelijks op Frankrijk uitvoeren vanwege de kwestie-Irak, worden in de Franse media met sarcasme en ironie begroet....

Het linkse dagblad Libération doet berichten in Amerikaanse media als zou Frankrijk zijn vergeten dat het tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Amerikanen van de Duitsers is bevrijd, af als 'nationale hysterie' van de Amerikanen. Bush en de media gedragen zich als 'buiten zichzelf van woede rakende rijkeluisjochies die er achter komen dat hun speelgoed het niet doet', stelt de krant sarcastisch vast.

Libération heeft moeite de rechtse president Chirac te steunen en verwijt hem te opereren zonder 'een echte strategie om de tiran van Bagdad te ontwapenen'. Meer VN-inspecties in Irak is wel een aardig voorstel, 'maar hun effectiviteit staat of valt met de Amerikaanse militaire dreiging'.

Met verzuchtingen reageert dekwaliteitskrant Le Monde op de Amerikaanse media. Onder het kopje 'Francofobie' resumeert de krant allereerst op lichte toon hoe slecht de Fransen wel niet in Amerikaanse ogen zijn: Fransen zijn lafaards, die iedere oorlog sinds 1870 alleen maar op de terugtocht zijn of op de vlucht slaan; anti-amerikaans en nogal antisemitisch; hun president is een 'piepende rat', die bezig is Frankrijk tot de pooier van Saddam te maken. 'Vanwege welke misdaad?', vraagt de krant zich af. Om als antwoord te geven: 'Parijs durft het aan het Irak-beleid van Bush niet te steunen. De meest gegeven verklaring in de Amerikaanse pers daarvoor is dat Parijs dat maar om één reden kan doen: basale, materiële belangen, de geur van olie.'

Tegenover die redenering stelt Le Monde 'zonder twijfel tevergeefs' dat er tenminste twee elementen van het Franse standpunt een debat waard zijn: '1. Irak is niet zo gevaarlijk dat een oorlog gerechtvaardigd is; 2. Een oorlog tegen een Arabisch land is precies wat Osama bin Laden wil.' Maar gelaten stelt de krant vast dat dit soort bedenkingen eigenlijk geen zin meer hebben, 'nu het het uur is van de karikaturen'.

'Als het doel van de Amerikaanse regering was onmin onder zijn bondgenoten te zaaien, dan moet geconstateerd worden dat dat ruimschoots is gelukt', sneert Le Figaro. De regeringsgezinde krant laat daarop een commentaar volgen vol ingehouden woede over het Amerikaanse optreden. Met name de Amerikaanse druk op Frankrijk als NAVO-partner wordt onbehoorlijk gevonden. Natuurlijk wordt Turkije bijgestaan als dat nodig mocht zijn, maar om dat nu al van Frankrijk te verlangen, is een vorm van van ongeoorloofde dwang.

'Washington en Londen moeten hun eigen argumentatie behoorlijk zwak vinden dat zij het zo aanpakken.' Le Figaro zegt tot slot te kunnen begrijpen dat de Amerikaanse minister van Defensie Rumsfeld zich opwindt nu niet alle Europeanen zich als 'vazallen' gedragen: 'Maar het is aan de Verenigde Staten ervoor te zorgen dat het debat tussen bondgenoten niet uitloopt op een klucht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.