Franse diplomatie schiet bok op bok

Zijn foto op Facebook - gespierde torso boven zwembroek, de grijns van iemand die er zin in heeft - doet vermoeden dat hij zijn geld verdient als gigolo of bodyguard. Maar nee, Boris Boillon is het nieuwe gezicht van de Franse diplomatie.


Een golden boy uit de directe omgeving van Nicolas Sarkozy. Hij groeide op in Algerije, spreekt vloeiend Arabisch en kreeg op zijn 39ste de leiding over de Franse ambassade in Irak. Missie geslaagd, volgens hemzelf. 'Met mijn tien mensen deed ik het minstens zo goed als de drieduizend ambtenaren van de Amerikaanse ambassade.'


Ook Sarkozy toonde zich tevreden. Toen eind januari de Franse ambassadeur in Tunesië uit zijn functie werd ontheven omdat hij de revolutie niet had zien aankomen, mocht Boillon hem gaan vervangen. Dat deed hij met de vaart die bij zijn terreinwagen en Rolex past. Frankrijk had onhandig gereageerd toen het oproer kraaide in Tunesië, maar vanaf nu werd alles anders. De ambassadeur beloofde de pagina te zullen omslaan, en nodigde een tiental Tunesische journalisten uit voor de lunch.


Als een van hen het waagt te informeren naar de positie van minister van Buitenlandse Zaken Michèle Alliot-Marie (MAM) die, terwijl de Tunesiërs de straat op gingen om te protesteren, zich gratis vliegreisjes door een vertrouweling van het regime liet aanleunen, toont Boillon ineens een ander gezicht. 'Probeer niet me over achterlijke trucjes te laten struikelen', snauwt hij.


Als daarna zijn jeugd en de onhandigheid van Sarkozy ten opzichte van de Tunesische opstand worden aangeroerd, is de maat vol. De jonge ambassadeur gromt dat dit 'ellendig en drie keer niks' is en verlaat de bijeenkomst. Pas nadat een paar avonden lang enkele honderden Tunesiërs voor de Franse ambassade om zijn vertrek hebben geroepen, kiest Boillon eieren voor zijn geld en biedt op de nationale televisie zijn excuses aan.


Frankrijk is trots op het op een na grootste diplomatieke korps (alleen de VS hebben meer diplomaten) ter wereld. Een korps met een lange traditie, doorgaans aangevoerd door een minister van Buitenlandse Zaken die statuur meebrengt. Alain Juppé, Hubert Védrine en Dominique de Villepin legden internationaal gewicht in de strijd. Bernard Kouchner tot op zekere hoogte ook, maar hij verschrompelde zienderogen in de schaduw van de president.


Dat eloquente korps loopt de laatste tijd deuken op. Boillon is zeker geen uitzondering. Zijn eigen minister schoot bok op bok tijdens de opstand in Tunesië. Ook in Ivoorkust opereert Frankrijk zwak. Het beval per ultimatum de niet herkozen Gbagbo op te stappen. Toen hij dat wegwuifde, gebeurde er helemaal niets. Het is alsof Frankrijk nog steeds niet door heeft dat de machtsverhoudingen in de wereld in tien jaar ingrijpend zijn veranderd.


Hoe misplaatst die Franse arrogantie is, blijkt nog beter uit de hoog oplopende ruzie met Mexico. Aanleiding daarvoor is de gevangenschap van de Française Florence Cassez, in hoger beroep tot zestig jaar cel veroordeeld wegens gijzeling en ontvoering. De minister van Buitenlandse Zaken besloot daarop het feestjaar Mexico, dat voor dit jaar op het programma staat, af te gelasten. Dat Sarkozy dat besluit corrigeerde door alle festiviteiten in het teken van Cassez te plaatsen, maakte de betrekkingen er niet beter op. Mexico trekt alle financiële steun in en voelt zich door Frankrijk met dedain behandeld.


Dergelijke verwikkelingen komen slecht van pas voor een land dat de G8 én de G20 voorzit. En voor een president die over de grens zijn geschonden blazoen wil oppoetsen.


Met MAM komt het alvast niet meer goed. Dat ze mag blijven zitten, is alleen omdat Sarkozy zijn critici niet hun zin wil geven. Het is veelzeggend genoeg dat minister van Economische Zaken Christine Lagarde vandaag in Tunesië is om de verstoorde relaties weer vlot te trekken.


Ariejan Korteweg


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden