Frans design is hypermodern en niet typisch Frans

Jeroen Junte

Je zou er een honingraat in kunnen zien. Met vier poten, een zitvlak en een rugleuning, dat wel. Maar verder is de stoel van de jonge Franse ontwerper Patrick Jouin helemaal geïnspireerd op de geometrische vormen van het binnenste van een bijenkorf. Zelfs de kleur van zijn stoel is honinggeel. Ondanks zijn grillige vorm, heeft dit ontwerp toch iets geruststellends. Terwijl het nou juist zo’n futuristisch ontwerp is; neem alleen al de naam C1. Het procedé waarmee de kunststof deze vorm is meegegeven, stereolithografie, bestaat pas een paar jaar.

Hypermodern maar toch traditioneel, eigenzinnig én herkenbaar – je kunt deze stoel diverse kwalificaties meegeven. Behalve dan typisch Frans. En dat geldt voor het merendeel van de veertig ontwerpen op de expositie Paris Contemporary Designs in vormgevingsgalerie Vivid in Rotterdam. Een duidelijke overeenkomst tussen de ontwerpers, allemaal woonachtig in Parijs, is er amper – behalve dan de hoge kwaliteit van hun werk. Ze laten zich juist door van alles en iedereen inspireren. Eerder universeel dus, dan Frans.

Neem de Pouf digestion (1998) van Matali Crasset, een kingsize boodschappentas die is gevuld met een perfect passend rechthoekig kussen, waardoor de tas verandert in een zitmeubel. Een voorwerp waar we liever niet mee geassocieerd willen worden – de Turken-tas, zoals het ding ook wel wordt genoemd – wordt een gewild hebbeding. Met een beetje fantasie zou je er een pleidooi voor Franse deugden als gelijkheid en broederschap in kunnen zien.

Je zou het samplen kunnen noemen, deze werkwijze. Een bestaand voorwerp of een bekende vorm wordt in een andere context hergebruikt. Ook Philippe Starck, de zonnekoning van het Franse design, doet het. Lounge Gun en Bedside Gun (2004) zijn lampen waarvan de sokkel bestaat uit een gouden revolver of machinegeweer. Starck drukt ons zo met de neus op het feit dat wapens alomtegenwoordig zijn, denk alleen al aan de voortdurende stroom van oorlogsbeelden uit Irak. We verheerlijken wapens, is zijn commentaar – want waarom zou hij ze anders uitvoeren in bladgoud.

Soms zijn de samples ook heel subtiel. Facett (2004) van de broers Erwan en Ronan Bouroullec is een flirt met de Japanse papiervouwkunst, origami. De fragiele stoel is in symmetrische vlakken verdeeld, waardoor het lijkt alsof het gevouwen is uit een vel papier. Een ontwerp van zo’n eenvoudige schoonheid heeft geen dubbele bodem nodig om te behagen.

Niet dat de Franse ontwerpers van nu blind zijn voor de unieke historie van hun land. De kunststof muurlamp in de vorm van een barokke kroonluchter van ontwerper Blandine Dubos heet niet voor niets Louis 5D. Net zomin als het toeval is dat de barokke zitstoeltjes van transparant kunststof van Philippe Starck Louis Ghost heten.

Al wordt er ook net zo makkelijk gespeeld met Franse clichés. Van Marine Peyre is de Love to love (2004), een fleurige dildo met bijbehorende cockringen. Met haar seksspeeltjes in vrolijke kleurtjes en speelse vormen koketteert ze niet met het Franse oh-la-la-gevoel, maar benadert deze ontwerper seks als iets leuks en alledaags. Zonder een knieval te doen voor de vulgaire maar allesoverheersende porno-look van de afgelopen jaren of voor de Nieuwe Preutsheid die, al dan niet onder invloed van de islam, nu een opmars maakt.

Misschien wel het meest Franse design op deze expositie zijn de meubels van Enkidoo, een interieurmerk dat zetelt in de regio rond Limousin. Deze streek in het hart van Frankrijk staat bekend om kastanjebossen. De schalen, stoelen, krukjes en andere meubels van Enkidoo zijn gemaakt van ruwe boomtakken, inclusief schors en knoesten. Tussen de hightech stoelen en de samples van Japanse papiervouwkunst zijn deze ambachtelijke meubels van houtstronken een opvallende ode aan het Franse platteland.

Rotterdam, VIVID vormgeving (William Boothlaan 17a): Paris contemporary designs, t/m 13 augustus; di t/m zo 12-18u. Tel. 010-4136321.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden