Frankrijk smult van 500 pagina's tellende woede-uitbarsting

Sex sells, maar in het pessimistische Frankrijk verkoopt een deprimerend verhaal over het verval van de natie nog beter dan smeuïge roddels over het presidentiële privéleven. Deze week werd Valérie Trierweiler, ex-première dame, van de eerste plaats van de bestsellerlijst verdreven door een boek met de opgewekte titel Le Suicide Français, de Franse zelfmoord.

Peter Giesen
Eric Zemmour Beeld HH
Eric ZemmourBeeld HH

Schrijver is Eric Zemmour, columnist van de rechtse krant Le Figaro. Polemist, provocateur en populair talkshowgast, veroordeeld wegens de uitspraak dat 'werkgevers het recht hebben Arabieren of zwarten te weigeren'. Tevens is hij van mening dat mannen zich vrijwillig hebben laten castreren door het feminisme. Hij was een van de 'smeerlappen' die het manifest Touche pas à ma pute ('kom niet aan mijn hoer') had ondertekend, tegen het plan om hoerenlopers te beboeten.

Zemmour heeft een enorme hekel aan de linkse kerk, maar ook aan het neoliberalisme. Hij plaatst zichzelf in de traditie van het gaullisme, het geloof in de grandeur van de Franse natiestaat.

Le Suicide Français is een meer dan 500 pagina's tellende woede-uitbarsting. In veertig jaar heeft Frankrijk zichzelf terzijde geschoven, aldus Zemmour. Hij begint zijn verhaal in mei 1968 en eindigt met de ondertekening van het verdrag van Lissabon in 2007, waarmee Frankrijk zijn soevereiniteit verloor aan 'het Brusselse bureaucratische monster'. Frankrijk is Frankrijk niet meer, zijn sociale model zal buigen onder het Duitse juk.

Smullen

De libertaire 68'ers maakten de weg vrij voor de liberalen, aldus Zemmour, met rampzalige gevolgen. 'Rechts heeft het volk verraden in naam van de vrijheid, die slecht begrepen vrijheid die de zwakke onderdrukt en de sterke sterker maakt', schrijft hij.

'Links heeft het volk verraden in naam van de gelijkheid. De gelijkheid tussen ouders en kinderen die de opvoeding doodt; tussen leraren en leerlingen die de school doodt; tussen Fransen en vreemdelingen die de natie doodt.'

Moeiteloos overtreft Zemmour le french bashing van de Angelsaksische media. In de toekomst zal het geliefde vaderland een kruising zijn tussen toeristenpark en islamitisch bolwerk, tussen Disneyland en Kosovo. Zo raast Zemmour naar zijn conclusie: 'Frankrijk sterft, Frankrijk is dood.' De Fransen smullen ervan, getuige de verkoopcijfers.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden