Fragment van Emio Greco/PC smaakt naar meer

De Nederlandse Dansdagen in Maastricht boden behalve werk van Emio Greco/PC andere mooie programma's. Maar de omlijsting kon brutaler, de muziek minder lief....

Voor haar ego was het maar goed dat staatssecretaris Medy van der Laan(cultuur) dit jaar niet de afsluiting van het Nederlands Filmfestivalbijwoonde, maar de opening van de Nederlandse Dansdagen. Zo ontliep ze hetluide protest tegen de aangekondigde opheffing van de NPS tijdens deuitreiking van de Kalveren vrijdagavond in Utrecht ('Fuck you, Den Haag',riep een prijswinnaar).

In Maastricht reageerde het danspubliek uiterst beleefd op haar praatje,waarin ze vasthield aan haar idee dat de cultuurprogrammering op televisieovereind blijft zonder gespecialiseerde omroeporganisatie. Eén dame riep'boe' en verder bleef het protest beperkt tot een extra lang applaus toenLeontien Wiering (de directeur Nederlandse Dansdagen) de NPS als partnerin dit driedaagse festival bedankte.

De toeschouwers bleven ook geduldig toen het scherm in Theater aan hetVrijthof waarop de door een jury geselecteerde dansstukken werdenaangekondigd akelig lang leeg bleef. Hun geduld werd beloond. Eindelijkwas er weer werk te zien van het internationaal doorgebroken Amsterdamsechoreografenduo Emio Greco en Pieter C. Scholten.

Voor het eerst in Nederland toonde Emio Greco/PC het dansgedeelte uitde derde akte van Glucks opera Orfeo ed Euridice, vorig jaar gemaakt opuitnodiging van het Edinburgh International Festival. Zodra het LimburgsSymphonie Orkest de instrumenten liet grommen en de eerste spleet licht opde zilvergrijze jurk van Greco viel, waande je je in de lucide wereld vangoden en geliefden.

Achter hem hield Amor (zangeres Brenda van Hoof) zich nog even schuil.Voor hem stelden zes dansers zich in glinsterend zwarte jurken - mannen envrouwen - op als pilaren tussen boven- en onderwereld.

Toen kwam alles in beweging. Eerst sidderde Greco over het podium. Metelektrificerend snel voetenwerk en vlinderend vlugge armen (zoals altijdsierlijk gehuld in te lange mouwen).

Zijn zestal volgde geconcentreerd. En langzaam nam het Vocaal CollectiefAntwerpen - eerst in wit, dan in ravenzwart met dito warrige pruiken -bezit van deze ruimte waarin Orfeus (counter-tenor Rob Meijers in zwart)en Euridice (Sarah van Mol in wit) op de valreep voor eeuwig gescheidenblijven.

Is de dood wit of zwart, definitief of een hergeboorte? Dat lijkt deachterliggende vraag bij deze interpretatie van de beroemde mythe. Hetantwoord blijft het choreografenduo Nederland nog schuldig, in de hoop dateens de hele opera hier te zien zal zijn. Dit fragment van een half uursmaakte naar meer.

Tegenover dit zwaardere thema vierden de acht dansers van IntrodansEnsemble voor de Jeugd een uitbundig feestje met een gedanste komedie uitde pruikentijd. De Sechs Tänze, in 1986 door Jirí Kylián vindingrijkgechoreografeerd, werden fenomenaal gedanst door deze brutale komedianten,achter de broek gezeten door de spitsvondige accenten in Mozarts compostie,aangescherpt door dirigent Jeppe Moulijn en zijn LSO.

De jeugddans deed het daarmee goed, afgelopen weekeinde in Maastricht.Danser en poppenspeler Edouardo de Paiva Souza hield jong en oud gevangenmet een even knappe als ontroerende solo (Angel) waarin hij als dronkenzwerver een stenen engel bij een kindergraf tot leven wekt. En ook de profsen amateurs in de speciale festivalproductie Tij (van Ronald Wintjes enStefan Ernst) namen kinderen en volwassenen mee in een door de zaal golvendeb en vloed van moderne dans met accenten uit tango, breakdance en tapdans.

Alleen de kabbelende muziek (Gustavo Santaolla en Aphex Twin) was telievig. Mooie programma's dus, maar de omlijsting mag brutaler.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden