Fractie PVV speelde al maanden ‘Tweede Kamertje’

De Partij voor de Vrijheid van Geert Wilders gaat politiek bedrijven voor de gewone man, door de gewone man. Wie zijn deze gewone politici?...

Voortdurend geruzie, botsende ego’s, muiterij onder de leden. Geert Wilders kent de gevaren die populistische nieuwkomers in de politiek bedreigen. Om ‘LPF-perikelen’ te voorkomen, zette hij vooral ‘mensen uit de praktijk’ op zijn lijst: een oud-politieagent, een rechter, een voormalig journalist.

Politiek voor de gewone man, door de gewone man; dat moet het geheim worden van de Partij voor de Vrijheid (PVV), na de LPF de grootste nieuwkomer uit de parlementaire geschiedenis met negen zetels. Wilders’ kandidaten zullen zich nadrukkelijk tot de doorsnee kiezer richten: ‘middelbaar opgeleide mensen met een middelbaar inkomen die in een vinexwijk wonen en een tot twee keer op vakantie gaan’, aldus Wilders.

De PVV-leider koos bewust voor nieuwe mensen. ‘Natuurlijk is dat een risico. Ze hebben weinig ervaring’, zei hij eerder tegen de Volkskrant. Niet voor niets stak hij veel tijd in ‘trainingen, opleidingen en het groepsproces’.

De twintig kandidaten kwamen de afgelopen maanden iedere zaterdag in een leeg Kamergebouw bijeen. Daar bespraken ze de actualiteit, de campagne en voerden ze inhoudelijke discussies. ‘Net alsof het een echte fractie is’, aldus Wilders. ‘Bij de LPF zagen veel mensen elkaar bij de presentatie voor het eerst. Mijn fractie kent elkaar, ze zijn al tijden met elkaar bezig. Er is een stabiele groep ontstaan.’

Echte rotte appels staan niet op de lijst: alle kandidaten hebben een verklaring van goed gedrag ingeleverd. Het liefst had Wilders ze helemaal doorgelicht, maar dat bleek onmogelijk. ‘Commerciële bureaus vragen twee- tot drieduizend euro per persoon voor een screening. We konden kiezen uit 150 kandidaten. Dat is niet te betalen.’

Nummer 2 op de lijst is de 30-jarige Fleur Agema, oud-LPF’er en ontwerper van beroep. In de provinciale staten van Noord-Holland vocht ze met haar eenmansfractie tegen de subsidiëring van actiegroepen. Die zeggen op te komen voor de maatschappij, maar dienen vooral hun eigen belang, vindt Agema. Alleen de provincie Noord-Holland verspilt op die manier jaarlijks ‘vele tientallen miljoenen euro’s belastinggeld’.

De kleurrijkste figuur is nummer 6, de Limburgse dierenactivist Dion Graus (39). ‘Ridder Dion’ pleit voor een alarmnummer voor dieren in nood (113), maar wil ook opkomen voor de oudere medemens. Zijn eerste actie: airco’s in verpleeg- en verzorgingshuizen. Dion vindt dat Limburg katholiek moet blijven. Met lede ogen ziet hij aan dat er moskeeën bijkomen, terwijl steeds meer kerken hun deuren sluiten.

Wilders’ woordvoerder, Martin Bosma (42), staat op nummer 5. Bosma besloot op 4 november 2004 de politiek in te gaan. ‘Ik liep naar buiten en zag Theo van Gogh liggen en dacht: ik moet iets doen. Bosma kende Van Gogh van Veronica Nieuwsradio, waar ze beiden werkten. ‘Zijn dood hakte er dus aardig in.’ Daarvoor werkte hij bij CNN, ABC News en bij RTL-correspondent Max Westerman. ‘The real thing’, aldus Bosma.

Sietse Fritsma (34, negende op de lijst) werkte zes jaar bij de Immigratie- en Naturalisatie Dienst (IND). Anderhalf jaar geleden meldde hij zich bij Wilders omdat hij vindt dat het vreemdelingenbeleid niet deugt. ‘Het probleem zit hem niet bij de asielzoekers, maar bij de gezinsherenigers.’

Fritsma had vorige week op het Griftland College in Soest nog een botsinkje met middelbare scholieren. De atheneumleerlingen bleken niet onder de indruk van zijn presentatie en bleven met elkaar kletsen. ‘Schandalig, een gebrek aan fatsoen’, reageerde Fritsma.

Wilders verwacht veel van Raymond de Roon (54, nummer 3 op de lijst). Deze advocaat-generaal bij het Amsterdamse gerechtshof kent de Nederlandse onderwereld uit de praktijk. Harder straffen is zijn devies. Wie voor de tweede keer inbreekt, moet twaalf maanden de cel in, niemand uitgezonderd.

In de cel mag de temperatuur nooit meer dan 18 graden bedragen. ‘Waarom zouden gevangenen een betere behandeling krijgen dan mensen in een verzorgingshuis’, redeneert De Roon. Liever ziet hij gevangenen echter in ‘boevenkloffie’ onkruid wieden.

Wilders fractiegenoten krijgen ‘veel ruimte om hun eigen geluid te laten horen’. Dat is logisch, aangezien Wilders zelf met regelmaat ageerde tegen de Haagse fractiediscipline. Die zou van creatieve mondige Kamerleden ‘laffe grijze muizen’ maken. Maar er zijn natuurlijk wel grenzen. ‘Niemand mag zeggen dat de belastingen omhoog moeten of dat de grenzen gewoon open blijven. Dat kan ik natuurlijk niet hebben.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden