Fotografie

De vijf beste:..

1. Jan Banning: Bureaucratica. Kunsthal, Rotterdam. Een tentoonstelling die voortkomt uit een samenwerking tussen fotograaf Jan Banning en een journalist eindigde tot nu toe altijd in iets moois. Ook nu: de Kunsthal toonde de prachtig gedetailleerde portretten die Banning maakte van bureaucraten in acht verschillende landen. Bannings foto’s riepen naast ergernis over die onverstoorbare hoeders van stroperige ambtenarenapparaten gek genoeg vooral ook medelijden op.

2. Questioning History. Nederlands Fotomuseum, Rotterdam. De groepsexpositie Questioning History onderzocht op zeer overtuigende wijze de verschillende methoden die kunstenaars/fotografen toepassen om het verleden te verbeelden. Er bleek uit dat vooral de ‘kleine’ verhalen en ‘onbelangrijke’ beelden uit het verleden tot de kunstzinnige verbeelding spreken. Onvergetelijk, vooral vanwege bijdragen zoals van Deimantas Narkevicius, die triomfantelijk het communisme deed herleven.

3. Koen Hauser: De Luister van het Land. Galerie 37, Haarlem. Kan je Koen Hauser een groter plezier doen dan hem los te laten in het archief van Spaarnestad Photo? Daar moest wel iets moois uitkomen. En ja, Hauser, avonturier op fotopapier, vierde de wonderen van de wereld in een beeldrijm van lustig en perfect uitgevoerd knip- en plakwerk. Zeer overtuigend.

4. Snap Judgments. Stedelijk Museum, Amsterdam. Hoewel samensteller Okwui Enwezor, expert op het gebied van Afrikaanse fotografie, had gepoogd een uiterst positieve tentoonstelling samen te stellen, die een definitief einde moest maken aan het Afro-pessimisme, bleek de vraag ‘Hoe kijk je naar Afrikaanse kunst?’ toch niet makkelijk te beantwoorden. Dat leverde een wonderlijke en boeiende tentoonstelling op, waarin de Westerse kijker continu met zichzelf werd geconfronteerd.

5. Collectie Van Zoetendaal. Fotomuseum, Den Haag. Het leeuwendeel van de persoonlijk fotocollectie die galerist en vormgever Willem van Zoetendaal in 2006 verkocht aan het Haagse Fotomuseum, bestaat uit kleine foto’s. Niet die vermoeiende opgeblazen formaten, maar intieme portretjes, zoals een serie redelijk onbekende polaroids van Rineke Dijkstra met prachtige kleuren. Klein, subtiel, genuanceerd en consistent – dat is wat de collectie, en ook de tentoonstelling in Den Haag, kenmerkte.

De drie slechtste:

1. Marcel van der Vlugt: Beauty and Other Secrets. Kunsthal, Rotterdam. De super gestileerde en esthetisch perfecte foto’s van Marcel van der Vlugt bleken in de Rotterdamse Kunsthal allesbehalve op hun plek. De foto’s zaten knap in elkaar, maar een verfrissende kijk op schoonheid boden ze niet. Bovendien vlogen de clichés de bezoeker om de oren, niet alleen in de vorm van foto’s maar ook in hoogdravende citaten op de muur.

2. Marnix Goossens: Document Nederland – Het wassende water. Huis Marseille, Amsterdam. Marnix Goossens bezocht voor Document Nederland: Het wassende water een indrukwekkend aantal plekken in Nederland om het eeuwigdurende gevecht tegen het water vast te leggen. Maar de presentatie van het resultaat was helaas nogal saai, en deed in bijna niets denken aan de sterke, enigszins jennerige stijl waarmee één van Nederlands meest talentvolle fotografen bekend werd.

3. Wolfgang Tillmans: Tegenwoordigheid van geest. Stedelijk Museum, Amsterdam. De moeilijk grijpbare kunstenaar Wolfgang Tillmans kreeg in het Stedelijk Museum in Amsterdam een aantal zalen tot zijn beschikking voor een persoonlijke keuze uit de museumcollectie, gecombineerd met eigen werk. Tillmans zocht naar andere kunstenaars met zo’n ‘tegenwoordigheid van geest’ als hijzelf, maar wat dat nu precies inhield. . .?

Merel Bem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden