Forrest Gump wint zes prijzen Oscar-uitreiking zonder verrassingen

Tijdens een veredelde Late Show With David Letterman zijn maandagnacht in het Shrine Auditorium van Los Angeles voor de 67e keer de Academy Awards uitgereikt aan alle kandidaten die tevoren getipt waren....

Van onze kunstredactie

AMSTERDAM

De grootste concurrent, Pulp fiction, kwam er bekaaid af met één Oscar voor het beste oorspronkelijke scenario van Quentin Tarantino en Roger Avary. Ook de in zeven categorieën genomineerde Bullets over Broadway van Woody Allen kreeg slechts één Oscar: voor de vrouwelijke bijrol van Dianne Wiest - ook al geheel volgens verwachting. De echte verliezer was The Shawshank Redemption, die geen enkele van zijn zeven nominaties in een Oscar zag omgezet.

De zwetende presentator David Letterman maakte een nerveuze indruk. Veel van zijn grappen kwamen nauwelijks over in een tamelijk gladjes maar traag verlopende ceremonie. Niet iedereen vond het even geslaagd dat hij zei dat geen enkele actrice met lege handen naar huis zou gaan, omdat de verliezende dames nog altijd een kind konden krijgen van Anthony Quinn.

Winnaars waren verder: Jessica Lange (vrouwelijke hoofdrol in Blue Sky), Martin Landau (mannelijke bijrol in Ed Wood), Burnt by the Sun van Nikita Mikhalkov (buitenlandse film), John Toll (fotografie Legends of the Fall), Elton John en Tim Rive (beste liedje uit The Lion King), en Hans Zimmer (muziek The Lion King). Twee onbelangrijke Oscars gingen naar Speed, het regiedebuut van Jan de Bont: voor het geluid en voor de montage van geluidseffecten. De in Engeland wonende Nederlander Michael Dudok de Wit kreeg géén Oscar voor zijn korte animatiefilm The Monk and the Fish. Hij verloor van de Engels-Canadese produktie Bob's Birthday.

De meest omstreden Oscar was die voor de beste documentaire. Hij ging naar Maya Lin: A Strong Clear Vision van Freida Lee Mock en Terry Sanders. Lee Mock zat zelf in de commissie die de nominaties in deze categorie had vastgesteld en 'per ongeluk' de veelgeprezen Hoop Dreams was vergeten.

Michelangelo Antonioni kreeg, na een stevige lobby van een aantal bekende filmregisseurs, de Oscar voor zijn hele carrière. De enkele jaren geleden door een beroerte getroffen Italiaan liet het dankwoord over aan zijn vrouw en beperkte zich tot 'grazie', een van de weinige woorden die hij kan uitspreken, naast 'ciao'. Een andere ere-prijs, de Irving G. Thalberg Memorial Award, ging naar Clint Eastwood.

Slechts een enkel giecheltje kwam er uit de zaal toen Letterman een cynische opmerking maakte over de conservatieve Hollywood-gemeente, die er tot vorig jaar (Schindler's List) voor had gezorgd dat films van de zich onafhankelijk opstellende Steven Spielberg buiten de hoofdprijzen vielen. Spielberg heeft met Jeffrey Katzenberg en David Geffen een eigen studio opgericht en Letterman zei dat dit héél, héél goed was voor Hollywood: 'Nu kunnen jullie in plaats van te hopen dat zij individueel geen succes behalen, hopen dat ze als groep geen succes krijgen.' De stilte, die erop volgde, was nogal pijnlijk. Volgend jaar geen Letterman meer.

Een voorzichtig politiek gekleurde opmerking kwam uit de mond van Academy-voorzitter Arthur Hiller, die in zijn gaapverwekkende openingstoespraak pleitte tegen de voorgestelde bezuinigingen in het kunstenbudget van de regering. Hij kreeg bijval, maar acteur Steve Martin veegde de vloer weer aan met Hillers toespraak door een grap van Letterman te prijzen met de woorden dat alles leuk was na de speech van Hiller.

De al of niet verwachte winnaars dankten naar gebruik hun pas overleden grootmoeder (Elton John), hun vrouwen of mannen, hun regisseurs en producenten, en plengden hun gemeende traantje. Tom Hanks overtrof bijna de ontroering die zich vorig jaar van hem meester maakte, toen hij ook al een Oscar won voor zijn rol in Philadelphia. Zijn tranen met moeite bedwingend voelde Hanks dit keer alsof hij op 'magische benen' stond.

'Oh gosh. Oh golly', was de mooiste blijk van ontroering, uit de mond van Dianne Wiest. 'Mijn god, wat een avond, wat een leven, wat een moment, wat alles', stamelde Martin Landau, die verder opmerkte dat zijn Oscar vooral bewees dat hij toch heus vier woorden achter elkaar kan spreken. Zijn toespraak was zo lang dat het orkest een sein kreeg te gaan spelen om de veteraan af te stoppen. Nikita Mikhalkov droeg zijn dochtertje Nadia bij zich, die ook in zijn film speelt en de eerste actrice in zijn leven was gebleken met wie hij geen problemen had gehad.

Zo was iedereen weer blij die gewonnen had en hielden de verliezers zich flink - en buiten stond een duizendkoppige menigte om een glimp op te vangen van de sterrenparade die weer eens onderstreepte dat meer dan waar ook ter wereld in Hollywood geldt dat je bent wat je aanhebt.

Zoals Lizzy Gardiner, bekroond voor de kostuums die ze had gemaakt voor The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert, die zich gehuld had in een jurk vervaardigd van American Express Gold Cards. Je bent in Hollwyood ook wat je prijskaartje is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden