Formulieren, ze zijn er gewoon

Opeens zijn er twee formulieren bijgekomen. Wie met het vliegtuig naar Kenia reist, krijgt als het meezit tijdens de vlucht al de papieren uitgereikt die ingevuld moeten worden om het land legaal binnen te komen....

Kees Broere

Maar eerst even over het aankomstformulier. Het is, zoals te verwachten, het pendant van het vertrekformulier. Dat laatste vind je bij de incheckbalies op de internationale luchthavens, zoals Jomo Kenyatta International in de hoofdstad Nairobi. Alleen: het aankomstformulier vind je in de vertrekruimtes vaak ook.

Het heeft met problemen met de drukker te maken, zullen we maar zeggen. Soms is de stapel vertrekformulieren uitgeput en dienen de aankomstformulieren ingevuld te worden als betrof het vertrekformulieren. En dus vullen we dan in hoe lang we van plan zijn in Kenia te blijven, terwijl het eigenlijke plan juist toch is om het land te verlaten.

Een tikje vreemd, inderdaad, maar het went heus wel. Laatst had ik voor vertrek naar een internationale bestemming behoorlijke haast. Ik liep dus al naar de migratiebalie, terwijl ik mijn vertrek- dan wel aankomstformulier nog geheel niet had ingevuld. Maar zelfs dat bleek niet uit te maken.

De stempelbeambte zag mij naar een balpen zoeken, maar nam het lege formulier van mij over en legde het op de stapel ingevulde briefjes naast hem. ‘Wat maakt het allemaal uit?’, zo las ik in zijn ogen. Een goeie vraag. Want ook als ik besluit het vertrekkende aankomstformulier zo onleesbaar mogelijk in te vullen, is er niemand die hiertegen bezwaar maakt.

Stempelen en wegwezen, zo is het parool. En laat ons wel wezen: niemand denkt toch dat al die formulieren ooit nog een tweede blik waardig worden gekeurd? Ze zijn er, omdat ze er zijn. En zoals de uitdrukking in het Swahili luidt: kazi ni kazi – werk is werk.

Het doet me denken aan de Indiase hoofdstad New Delhi, waar jaren geleden de passagiers van een binnenlandse vlucht hun namen bij een politiepost moesten opgeven, alvorens zij de stad in mochten. Welke namen, dat maakte volstrekt niet uit. Zodat na een zoveelste aankomst, dit keer in het gezelschap van mijn ouders, ik de verleiding niet kon weerstaan en mijn verwekkers als Pieske en Poepke probleemloos binnen heb laten komen.

Maar terug naar Kenia. Enige tijd geleden is daar bedacht dat arriverende passagiers een nieuw formulier dienen in te vullen. Hierop moet onder meer genoteerd worden welke bezittingen illegaal het land binnenkomen. Geen enkele natuurlijk, althans niet op een formulier. Tot zover dan ook geen enkel probleem.

Lastiger is dat het formulier wel gedrukt is, en in het vliegtuig wordt uitgereikt, maar dat op de luchthaven blijkbaar niemand bereid is gevonden het vervolgens in ontvangst te nemen. Ik heb het diverse mensen reeds aangeboden, maar nog niemand getroffen die er zijn vingers aan wenste te branden.

Dan maar gewoon door naar huis. Maar wacht. Er is opnieuw een formulier bijgekomen. Ik heb het nog niet al te aandachtig gelezen, maar het schijnt te maken te hebben met de Mexicaanse griep. Hiertegen wordt ook in de kranten met paginagrote advertenties gewaarschuwd, al kan men er verheugd aan toevoegen dat tot op heden in Kenia nog geen enkel geval van deze ziekte is geconstateerd.

Het nieuwe formulier wil weten of de aankomende reiziger zich wel lekker voelt. Hierop kan, in een groot aantal categorieën, bevestigend dan wel ontkennend worden geantwoord. Wie twijfelt, zo maakt het formulier duidelijk, kan maar beter snel een arts raadplegen. Kijk, daar wordt een mens wijzer van. En mogelijk dus zelfs gezonder. Formulieren: ik kan er niet genoeg van krijgen.

Kees Broere

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden