Folk met zingende zaag en rubbervingers

Echt prettig voelt banjospeler Robert Crumb zich niet bij zijn voorlaatste optreden als muzikant, woensdagavond tijdens de opening van het Internationaal Folkfestival in Tilburg....

Crumb maakt hier deel uit van de groep Les Primitifs du Futur, een formatie rond zanger en gitarist Dominic Cravic die zich bezighoudt met reconstructie van vooroorlogse amusementsmuziek: ragtime en vaudeville maar vooral musette. Dit typisch Franse genre blijkt wonderwel aan te sluiten bij de 'old time' countrymuziek waarop Crumb zich al jaren toelegt. Wie zijn ogen sluit, ziet meteen een slapstick van de Comedy Capers voor zich.

Onderhoudend, inderdaad, maar niet echt 'folk', zoals een doorgewinterde liefhebber later grinnikt: 'Twee dagen festival en nog geen folk gehoord.' Maar toch past de Franse groep keurig binnen de definitie die de festivalorganisatie hanteert: rootsmuziek uit Europa en Noord-amerika plus de afgeleiden daarvan.

Voor deze derde editie betekent dat een nadruk op Frankrijk, maar ook Galicische doedelzakmuziek door virtuoze Susana Seivane met de Ierse groep Kila, anarchistische neofolk van het Vlaamse Troissoeur en Madagaskische accordeonmuziek door Regis Gizavo.

En popzangeressen die iets anders op hun repertoire hebben dan gewone popliedjes. Jo Lemaire warmt de zaal op met haar bewerkingen van de chansons van Edith Piaf en de Nederlandse Fay Lovski oogst succes met puntige breaks op ukelele en fraai gekweel op zingende zaag. Absolute ster is Daniel Huck, die met zijn fluwelige altsax en klaterende scat de zaal in extase brengt.

Misschien hebben ze in Tilburg minder te verliezen dan in de randstad, want in plaats van de bekende lokroep met grote en klinkende namen, meldt de organisatie trots dat negen van de tien geprogrammeerde acts niet eerder in ons land te beluisteren waren. Dat getuigt van lef en de artistieke pretenties worden nog waargemaakt ook.

Terwijl ruim tweeduizend jongeren zich in de stromende regen verdringen voor de poorten van popcentrum 013 om vooral niets te missen van het optreden van de Dropkick Murphys, vindt donderdagavond in theater De Vorst het voorlopige hoogtepunt van het festival plaats: een indringende voorstelling die zich afspeelt op amper twee vierkante meter.

Tussen zijn zelfgebouwde muziekmachines schept de Franse knutselaar Pierre Bastien een muzikaal universum dat de kern raakt van de West-Afrikaanse muziek. Elektrisch aangedreven molentjes tikken en kloppen tegen kleine microfoons, en de toetsen van een speelgoedkeyboard worden ingedrukt door vingers van rubber.

Met deze fascinerende speeldoos als begeleiding speelt Bastien lyrische lijnen met zijn zaktrompet, waaraan overigens ook voortdurend wordt gesleuteld: via een slangetje aan de demper blijkt zelfs onder water te kunnen worden gemusiceerd. Waar rolmodel Don Cherry de hele wereld afreisde, heeft de introverte Fransman genoeg aan een keukentafel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.