Fluwelen stem

Les nuits d', een cyclus van zes maanbeschenen liederen die Berlioz rond 1840 wijdde aan de liefde en de dood, heeft vooral op vrouwelijke vocalisten aantrekkingskracht....

Haar opname uit 1963 is een monument, waar collega-mezzo's (Janet Baker, Marilyn Horne, Susan Graham, Anne-Sofie von Otter, Brigitte Balleys) en -sopranen (Price, Ameling, Gens) zich zachtkens bij hebben mogen neervlijen.

Maar ook de bariton Josan Dam heeft Les nuits d' gezongen, en toen John Elliot Gardiner de cyclus opnam, stond hij erop dat er vier vocalisten meededen. Een primeur op het 'Onbekende eiland' van de dichter Thhile Gautier is echter de verschijning van een countertenor - een stem waar Berlioz niet aan dacht.

Maar die counter is David Daniels, en dat is niet de eerste de beste. Daniels, een mijnheer met het bereik van een alt/mezzo, is een vocalist van de fluwelen stem en de goede smaak. De Amerikaan is bekend om zijn vertolkingen van castraatpartijen van Hel (bij de Nederlandse Opera zong hij Giulio Cesare), maar hij heeft ook liederen van Beethoven, Poulenc en Schubert op het repertoire.

Zijn tocht over het kerkhof (iedereen die het over Les nuits d' heeft, bedoelt het prachtige vijfde lied, Au cimeti) is een magnifieke excursie. De gewichtloosheid die Berlioz suggereert met zijn asymmetrische frasen en verglijdende harmonie krijgt hier een lieflijk spookachtige allure.

In hoger liggend werk van Ravel (5 Mdies populaires grecques) en Faur3 Mdies) overtuigt Daniels minder. Maar hij had, gelijk Crespin, nog beter Tosca kunnen zingen dan John Nelson toe te staan de cd te verprutsen met zwak gespeelde orkestnummers.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden