Flitsfaillissement misbruiken om mensen op straat te gooien mag niet

Beeld de Volkskrant

Op 5 juli 2014 kwam juf Tilly - een engel die mijn kinderen liefdevol onder haar vleugels nam als ik uit werken ging - onverhoeds op straat te staan. De kinderopvangorganisatie was failliet, of toch niet, want even later bestond ze weer, zij het onder een andere naam. Van Estro naar SmallSteps in een halve dag, kwestie van naambordjes vervangen. Voor juf Tilly was geen plek in de opgelapte herberg: ze was afgedankt, een paar jaar voor haar pensioen, samen met duizend andere kinderopvangjuffen en -meesters, die per direct hun werk en inkomen kwijt waren, net als hun zorgvuldig opgespaarde vakantiedagen. De oude baas, Jean-Pierre Bienfait, mocht uiteraard blijven; hij werd de nieuwe baas, later zou blijken dat hij zichzelf kort vóór het faillissement een leuke bonus had toegekend voor dit uitgekookte stukje topmanagementgebeuren.

Op de radio hoorde ik die middag iemand die ervoor had doorgeleerd uitleggen dat zo'n prepack een volslagen normale en legitieme manier is om je personeelsbestand te zuiveren zonder je blauw te hoeven betalen aan malligheden als afvloeibetalingen, sociale plannen en andere vakbondsflauwekul. Ik had zo mijn twijfels en stuurde die lui van Esto/SmallSteps een mailtje dat ik mijn kinderen per direct uitschreef, omdat het mij slecht voor hun ontwikkeling leek als ze in aanraking bleven komen met een organisatie die werd gerund door proleten die de faillissementswetgeving misbruiken om op een koopje te reorganiseren. De proleten schreven terug dat we in verband met de opzegtermijn twee maanden door dienden te betalen. Wij antwoordden 'hahaha' en hoorden er nooit meer wat van.

Gisteren bevestigde het Europese Hof van Justitie in Luxemburg wat iedereen die 5de juli al voorvoelde: een flitsfaillissement misbruiken om mensen rechteloos op straat te gooien mag niet. Vermoedelijk moeten juf Tilly en haar 999 afgedankte oud-collega's alsnog worden overgenomen door de nieuwe onderneming met behoud van rechten, maar daar moet de Nederlandse rechtbank, die het Hof om advies had gevraagd, nog over beslissen. Gerechtigheid, het bestaat.

Van Jean-Pierre Bienfait is lang niets meer vernomen. Toen in de loop van 2014 bleek dat de mensen in het land, Kamerleden én de vicepremier in hem helemaal geen visionair bestuurder zagen, maar gewoon een ordinaire viezerik, legde hij zijn functie bij SmallSteps neer. Zijn bonus betaalde hij na een tijdje terug, 'vrijwillig' - de dreiging van juridische stappen zal hebben bijgedragen aan het vrijwillige karakter van de terugstorting.

Jean-Pierre Bienfait in 2011. Beeld anp

Google leerde me gisteren dat hij daarna nog heel leuk terecht is gekomen bij Unilever Benelux, wat op te vatten valt als een bewijs dat het ook bij heilig verklaarde bedrijven met ontroerende missionstatements over een betere wereld weleens mis kan gaan op de afdeling werving en selectie. Sinds vorig jaar heeft Bienfait een nette betrekking in de directie van Makro Cambodja.

Juf Tilly is niet meer aan de bak gekomen. We komen haar vaak tegen in de buurt, waar ze met onverwoestbare vrolijkheid en veerkracht bergen vrijwilligerswerk verzet, zoals het organiseren van buurtbarbecues voor vrouwen die anders hun flat niet uitkomen. Mocht ze alsnog gecompenseerd worden voor de hondse behandeling die haar ten deel is gevallen, dan hoop ik dat de rechter verordonneert dat Jean-Pierre Bienfait dat persoonlijk komt brengen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden