Flexibele arbeidsmarkt

CDA-minister De Vries kwam destijds als eerste met plannen om het ontslagrecht te versoepelen en de arbeidsmarkt te flexibiliseren. Als een van zijn eerste daden kondigde PvdA-minister Melkert aan dat hij dit vergaande wetsontwerp ontslagrecht zou beperken....

Die ligt er nu, na drie maanden moeizaam onderhandelen in het kabinet en tussen politiek en sociale partners. Maar de nota Flexibiliteit en Zekerheid zoals die naar de Tweede Kamer gaat, en gedeeltelijk voor advies naar de Stichting van de Arbeid, geeft haarfijn aan dat paars in ieder geval op het terrein van het arbeidsrecht en de arbeidsmarkt niet op één lijn zit.

Melkert staat in het kabinet tegenover de ministers Zalm (VVD, Financiën) en Wijers (D66, Economische Zaken). VVD en D66 willen de toegang tot de arbeidsmarkt zo eenvoudig mogelijk maken. Uitzendbureaus krijgen vrij spel, oproep-, tijdelijke- en uitzendkrachten krijgen nauwelijks rechtsbescherming. Ook mogen tijdelijke contracten tweemaal worden verlengd voor de werknemer rechten kan doen gelden op een vaste aanstelling.

Het voordeel van zo'n soepele regelgeving is dat buitenstaanders gemakkelijk aan werk kunnen komen. Werkgevers zijn niet direct gebonden aan ontslagtermijnen en kunnen de werkloze ruim de tijd geven werkervaring op te doen en zich aan te passen aan het arbeidsproces.

Melkert is bereid die versoepeling van de toetreding tot de arbeidsmarkt te accepteren, maar eist garanties dat de rechtspositie van flexibele werknemers op den duur verbetert. Ze moeten pensioenrechten kunnen opbouwen en meer zekerheid kunnen ontlenen aan hun arbeidsplaats. Zo moet de uitzendwerkgever die na zes maanden even geen werk heeft voor de werknemer, wel het loon doorbetalen. Ook krijgen oproepkrachten straks in ieder geval drie uur loon doorbetaald.

Het kabinet is er niet in geslaagd die twee visies onder één noemer te brengen, hoewel het gat tussen beide stromingen niet echt groot lijkt. Beide kampen vinden dat toetreding tot de arbeidsmarkt moet worden vergemakkelijkt. Onenigheid bestaat er slechts over de vraag wanneer soepelheid moet worden omgezet in rechtszekerheid en vastigheid. Melkert wil pas versoepelen als hij weet dat daar een versterking van de rechtspositie tegenover staat. Wijers en Zalm willen eerst en vooral de werking van de arbeidsmarkt verbeteren en pas later kijken naar de rechtsbescherming.

Deze politieke verschillen van inzicht hebben er toe geleid dat de nota over flexibiliteit en zekerheid te veel vragen open laat. Het is een inventarisatie van de mogelijkheden, keuzes worden niet gemaakt. Dat laat het kabinet helaas over aan de Stichting van de Arbeid èn merkwaardig genoeg aan de uitzendwerkgevers (en werknemers). Zij mogen het flex-gevecht voortzetten en pogen de brug te slaan tussen flexibiliteit en rechtszekerheid. Dit is een zwaktebod, zeker voor dit paarse kabinet. Dat zou er juist eer in moeten stellen zelf een compromis te sluiten dat aan beide partijen recht doet.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden