Fleurige groententuin

Recensent Mac van Dinther eet bij groentenrestaurant Le Jardin in Utrecht.

Beeld Els Zweerink

Hoe komen we in Utrecht?

Dankzij Rob Bakx. Rob is een 55-jarige huisarts uit Santpoort-Noord die eind vorig jaar bij Serious Request het hoogste bod deed op een avond restaurant recenseren met de Volkskrant. Rob betaalde 500 euro. 'Dat is mijn manier om te doneren.'

En waarom zitten we met Rob in Le Jardin?

Rob is bijna-vegetariër. Omdat minder vlees eten beter is voor het milieu en gezonder voor de mens. Als een huisarts dat zegt, moet het wel waar zijn. Toevallig opende in Utrecht onlangs Le Jardin, dat de 'Groen-te-no-mie' heeft uitgevonden: lekker eten met groenten als uitgangspunt.

Dat komt goed uit. Mooie zaak?

Le Jardin is een bloemist en een restaurant ineen. Een wonderlijke combinatie, maar het is er wel fleurig. Het interieur lijkt zo weggelopen uit een folder van Intratuin. Hangplanten voor de ramen, cactussen aan de muur, glazen kassen met citroenboompjes tussen de tafels. Zelfs op het urinoir staat een vetplant. Planten mogen - gelukkig - weer.

De cijfers

Kosten: vijf gangen euro 44
Eten 6,5
Bediening 7
Entourage 7,5
Prijs-kwaliteit 7+

Wat eten we?

Voor een groentenrestaurant heeft Le Jardin opvallend weinig gerechten op de kaart waaraan vlees noch vis te pas komt. Twee, welgeteld. Rob en ik vragen het vijfgangenverrassingsmenu met de mededeling dat we vooral groenten willen eten.

Het menu:

Tartaar van tomaat met basilicumcrème Gepofte biet Prei met runderwang Runderlende met aardappelschuim Perenclafoutis met ijs.

Hoe smaakt dat?

De eerste gangen maken de tongen niet los. De tartaar van tomaat met kwarteldooier, zuurdesemcrackers en basilicumcrème ziet er lollig uit. Maar de tomaat is waterig en de tartaar smaakt vooral naar zoete mayonaise. Tomaten in februari: hoe verzin je het als groentenrestaurant? Gang twee is een saai bord schonkig gesneden gepofte bietjes, koud geserveerd met kumquat, frambozenazijn en boerenyoghurt. 'Dat maak ik thuis ook', zegt Rob. Er mist wat en dat is geen wonder: het is de uitgeklede vegetarische versie van een gerecht dat op de menukaart staat met kippenlevercrème.

Zwaktebod.

Nogal. Gelukkig zitten we in een stijgende lijn. Prei met kalfswang en linzen - de prei gestoofd en lichtjes gebrand, de kalfswang in dunne lapjes gesneden - is al beter. Al had de kalfswang best meer smaak mogen hebben, het is nogal vlak allemaal. De beetgare linzen zijn raar zoet. Maar dat vindt Rob juist wel lekker. Echt in onze sas zijn we pas met het hoofdgerecht, een smeuïg bord met schuim van aardappel, aardpeer en auberginepuree op roze lapjes runderlende. Niet heel opwindend, maar gewoon een lekker bord eten.

Zitten we stiekem toch veel vlees te eten.

Waar een stukje vis toch meer voor de hand had gelegen. De groentenomie heeft een vlezig randje. Het dessert is weer helemaal vegetarisch: een vliesdunne chip van gedroogde peer ligt op karamelijs met een clafoutis van peer en gepocheerde peer. Puik dessert, maar het was nog lekkerder geweest met warme clafoutis.

Goede bediening?

De gastheer is een joyeuze Limburger. Het kan wel iets scherper. We moeten wachten op wijn en twee keer vragen om water. Flessenwater helaas.

En, komt Rob terug?

Wat telt, is het proces, zegt Rob. 'Het grootste probleem van deze wereld is dat we niet meer kunnen accepteren dat iets fout gaat. Dat geldt hier ook. Uiteindelijk hebben we toch een leuke avond.' En daar gaat het om.

Le Jardin

Mariaplaats 42

3511 LL Utrecht

lejardinutrecht.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden